Wie in Nederland het journaal gezien heeft, weet dat er vrijdag een tornado heeft huisgehouden in Atlanta. Die heeft de nodige schade aangericht en voor zover bekend is tenminste één dode geeist. Dat stormfront kwam gedurende de nacht onze kant op en daar hebben we zaterdag de hele dag van kunnen ‘genieten’. De tornadowaarschuwing was voor Spartanburg en Greenville zeer concreet, maar gelukkig bleef het bij zware regenval en aanhoudend onweer dat de hele middag duurde.
De bedoeling was dat Robs collega Sami bij ons op bezoek zou komen, maar aan het eind van de middag belt hij dat hij nog in Commerce vast zit vanwege een tornado. Hij was daar samen met Peter aan het winkelen toen er werd omgeroepen dat iedereen moest schuilen. De politie reed om het winkelcentrum heen zodat er zeker niemand wegging. De tornado richtte vervolgens de nodige schade aan: van sommige winkels werd het dak afgerukt en de stroom viel overal uit. Dat waren dus enkele angstige momenten.
We spreken uiteindelijk rond 8 uur af in de bar van het Marriott hotel in downtown Spartanburg. Hier treffen we ook Robs collega’s Cathy, David en Ken. Peter en Sami sluiten zich even later bij het gezelschap aan. Het parkeren was trouwens niet eenvoudig, want vanwege de Miss South Carolina-verkiezingsvoorronde staat ieder beschikbaar parkeerplekje vol. We besluiten uiteindelijk naar een nieuw restaurant te gaan dat Rock Water Tavern heet. Het zit bij het hotel om de hoek en zou qua reputatie ongeveer vergelijkbaar moeten zijn met Brasserie Ecosse.
Het is natuurlijk al laat als we binnenkomen, maar het kleine restaurantje maakt er geen haast mee om ons te serveren. Het hoofdgerecht komt uiteindelijk pas rond 10 uur op tafel! Gelukkig maakt het vrolijke gezelschap veel goed en het eten (voorgerecht: met krab gevulde miniportobello’s, mijn hoofdgerecht: geblakerde tonijn met pilav en gegrilde pompoen, Robs hoofdgerecht: karbonaadjes met gepureerde knoflookaardappelen en gegrilde pompoen), als het eenmaal komt, smaakt prima.
De eigenaar van de Brasserie heeft overigens een interessante filosofie. Hij wil graag iets bijdragen aan de lokale cultuur en op de verdieping boven het restaurant heeft hij zodoende een expositieruimte voor kunstenaars uit Spartanburg en omgeving ingericht. Boven deze ruimte, die Hub-Bub heet, zitten een aantal appartementen waar kunstenaars een jaar gratis mogen wonen om zich aan hun kunst te wijden, die ze vervolgens in het atelier kunnen tentoonstellen.
Woensdag is een prachtige, bijna zomerse dag. Met blauwe luchten en 22 graden is het prima vertoeven in de tuin. Met het boek ‘Moord tussen mes en vork’ in de hand is het niet moeilijk om een poosje buiten te zitten. Dat de zon al krachtig is blijkt wel uit het feit dat ik na een uurtje behoorlijk verbrand ben! Het boek is trouwens een cadeautje van Joost en Cristina, die zelf onlangs naar Berlijn zijn verhuisd. Er staan moordverhalen in waarin eten een belangrijke rol speelt. Na elk verhaal staat het recept dat in het verhaal genoemd wordt (maar natuurlijk zonder de dodelijke ingredienten).
Na de voetbalwedstrijd spreken we met een aantal mensen af in 
Lang geleden, toen ik nog in Budel in ’t Theehoes werkte, maakten we daar grappige boeketten van zakjes losse thee. Ik moest daar aan denken toen ik een advertentie zag voor 
De potige heer achter de kassa had grote moeite met ons niet-Amerikaanse rijbewijs en nog veel grotere moeite met onze niet-Amerikaanse autoverzekeringspapieren. We kregen van hem geen auto mee en zo stonden we daar dus met twee grote dozen en een hele nieuwe Pontiac die daar duidelijk niet voor bestemd was. Evenzogoed hebben we met de hulp van een medewerker van Wal-Mart geprobeerd om, met de ingeklapte achterbank, de dozen in de auto te krijgen. Helaas, het paste gewoon niet.
We zoeven ‘even’ op en neer en parkeren de auto voor het schamele bedrag van 10 dollar vlakbij de hoofdingang van het Bi-Lo Center, waar alle actie zal plaatsvinden. Bij de ingang staat iemand luidkeels uit de bijbel voor te lezen, in de ijdele hoop dat wij zondaars nog te redden zijn. Voordat we naar binnen mogen worden we nog even onderzocht met de metaaldetector en mogen dan doorlopen. Binnen staan veel suppoosts die iedereen hun plaats wijzen en ondanks de omvang van de arena hebben we onze plaatsen toch vrij snel gevonden. We zitten op een mooie rang en hebben goed zicht op de plaats waar straks alles gebeurt!
Vanaf het eerste moment, als de eerste rijder op een bokkende stier de ring in komt, zit de sfeer er goed in. Het is precies zoals we het van televisie kennen en wat we ervan verwacht hadden: veel spektakel en plezier. Al bij de tweede rijder hebben we een gebroken schouder te pakken, als de dolle stier bovenop de arme cowboy gaat staan. Dat ziet er pijnlijk uit en het slachtoffer krijgt een troostapplaus. Later op de avond breekt iemand nog een been en een van de stieren is geenszins van plan om terug zijn hok in te gaan. Zowel de rodeoclowns als de lasso-man hebben de grootste moeite om het eigenwijze beest van het toneel te krijgen. Dit natuurlijk tot grote hilariteit van het publiek!
Vanmorgen werden we wakker met regen, en het ziet er niet naar uit dat het snel beter zal worden. Boven het Zuid-Oosten van de VS is een zeer groot stormfront actief, dat overal voor de nodige overlast zorgt. De tornado-alarmen zijn weer geactiveerd en ook South Carolina kan hierdoor getroffen worden (al is die kans gelukkig klein). Tussen nu en vanavond zal de nodige regen vallen en worden we naar alle waarschijnlijkheid getrakteerd op onweer, hagel en zware windstoten. De hoeveelheid regenval kan oplopen tot 7.5 cm en meer, dus wateroverlast is niet uitgesloten.
Het perkje in de achtertuin waar Peter en Annie hun knoflook hebben staan is in een korte tijd veranderd in een klein oerwoud. Het wordt dus tijd om eens in de garage te snuffelen welk tuingereedschap tot onze beschikking staat. Gelukkig vind ik een soort schoffel en tuinhandschoenen, dus ik sta al snel anderhalf uur te ploeteren om al het onkruid te wieden.
Peperazzi Blog 