Hoera, ik kan stofzuigen!

Al acht maanden lang is de stofzuiger die we van de vorige bewoners van ons huis ‘geerfd’ hebben mij een doorn in het oog. Het is een gigantisch apparaat dat heel veel herrie maakt, een ton weegt, maar niet doet waar het voor gemaakt is: zuigen. Het ding heeft werkelijk geen zuigkracht, een stukje schil van een pelpinda is al te veel en blijft op de grond liggen. Stoffer en blik komen zodoende nog vaak van hun plaats.

Onze nieuwe Hoover: een stofzuiger die zuigt!In ons huis liggen diverse tapijten en je kunt wel raden hoe je daar op moet zwoegen om die een beetje schoon te krijgen met een stofzuiger die niet zuigt. Als ik de benedenverdieping onder handen neem, kost me dat meer dan een uur en nu ik zwanger ben moet ik bovendien 3 keer pauzeren om mijn rug tussendoor weer te ontspannen. Kortom, het is verre van ideaal.

Natuurlijk klaag ik hierover elke keer als ik weer eens een rondje ‘gestofzuigd’ heb, maar Rob heeft het ding nog nooit vastgehad en begrijpt zodoende niet echt hoe vervelend het is. Afgelopen weekend heb ik een slimmigheidje toegepast en voorgesteld dat we de bekleding van de auto maar eens moesten zuigen. Toen kwam ook Rob er achter dat het stomme ding amper genoeg zuigkracht heeft om wat korrels zand in te slikken.

Om een lang verhaal kort te maken: binnen een uur hadden we bij Best Buy een nieuwe stofzuiger gekocht en je wilt niet geloven hoe schandalig veel stof en vuil we al uit de tapijten hebben gezogen. Als je niet beter weet zou je denken dat ik nog nooit gestofzuigd had! Er zit zelfs een handig hulpstuk bij om het rode stof op de richels van de plinten te kunnen halen. Geweldig, ik heb nog nooit met zoveel plezier gestofzuigd als vanmorgen!