Alweer een ziekenhuisbezoek

Ik ben in mijn leven nooit vaak in ziekenhuizen geweest, maar sinds ik zwanger ben, ben ik bezig met een stevige inhaalrace. Vandaag moest ik een bezoek afleggen om te controleren of ik eventueel zwangerschapsdiabetes heb. Dit is een standaard controle in de tweede helft van de zwangerschap. Op de website www.kindjeopkomst.nl vond ik de volgende informatie over dit verschijnsel:

Kookboek voor vrouwen met zwangerschapsdiabetes.“Doordat bepaalde zwangerschapshormonen insulineresistentie (weerstand tegen de werking van insuline) veroorzaken, treedt er tijdens de zwangerschap een verminderde glucosetolerantie op. Dat wil zeggen dat het systeem dat het glucosegehalte van het bloed regelt niet goed werkt en niet alle opgenomen glucose goed kan verwerken.”

Vanmorgen nam de zuster eerst weer mijn gebruikelijke waarden op (bloeddruk 125/75 en alweer een pond erbij sinds de vorige weegbeurt) waarna ik een soort Fanta te drinken kreeg waar de prik bijna vanaf is. Het was gelukkig minder zoet dan ik gedacht had. Met het drankje achter mijn kiezen moest ik een uurtje wachten in de wachtruimte, waarna mijn bloed gemeten werd. Hoera! Niks aan de hand en dus geen zwangerschapsdiabetes! Weer een stapje dichterbij de geboorte van de gezondste baby ooit (nog 92 dagen om precies te zijn)!

Benzine-drama

Toen we afgelopen zondag terugkwamen in Boiling Springs na onze korte vakantie, zagen we langs highway 9 een probleem dat we onlangs ook al eens hebben meegemaakt. Geen klanten bij de tankstations en plastic zakken om de benzinepompen. Wederom was er geen benzine meer te krijgen!

Omdat we niet veel benzine meer in de tank hadden zitten na onze lange Wanneer hebben we weer benzine?reis, zijn we maandagavond naar Wal-Mart gereden om te zien of ze daar nog iets hadden. We waren niet de enigen met dat idee, want we hebben maar liefst 45 minuten in de rij bij de pomp gestaan om te kunnen tanken! Bij alle twaalf pompen stonden zo’n 8 auto’s te wachten in de hoop nog een slokje in de tank te kunnen gooien.

Na de tropische stormen en orkanen die aan land zijn gekomen en daarbij het gebied met olieraffinaderijen geraakt hebben, is de productie van olie in dit land met zo’n 20% gedaald. Omdat South Carolina aan het eind van de pijpleidingen zit, ontstond hier de (ongegronde) vrees dat de benzine op zou gaan. Het gevolg was dat iedereen als een gek ging tanken, met als gevolg… dat de benzine op ging. Een self-fullfilling prophecy noemen ze dat.

Omdat berichten over het tekort aan benzine in de Carolina’s het nieuws haalden, ging men in andere staten ook snel tanken met dezelfde problemen tot gevolg. Daardoor is de belevering van tankstations in het zuidoosten problematisch en zitten we nog steeds met lege pompen. Het ziet er naar uit dat we dit weekend onze activiteit vlakbij huis moeten zoeken, want het is maar de vraag wanneer we weer normaal kunnen tanken.