Jammergenoeg voor Rob moest hij deze keer een controle in het ziekenhuis missen, en daarmee de kans om naar de hartslag van ons kindje te luisteren. Gelukkig had zijn afwezigheid geen gevolgen voor mij of de baby, want wederom is er alleen goed nieuws te melden.
Mijn bloeddruk was vandaag 120/75, ongebruikelijk laag voor mijn doen maar natuurlijk zeer goed. Volgens de weegschaal was ik een pond lichter dan de vorige keer, waarmee mijn totale gewichtstoename op dit moment rond de 12 pond schommelt. Er zijn dames die daar zeer jaloers op zijn!
In de onderzoekskamer kwam ik Dr. Davis nog eens tegen. Hij kon weinig meer zeggen dan dat alles zeer, zeer goed gaat. Hij merkte ook op dat ik duidelijk in de lengte draag en niet in de breedte, iets wat je normaal gezien vaak ziet bij lange mensen. Mijn buik meet nu 32cm en ligt prachtig op schema. Het is fantastisch dat alles zo voorbeeldig loopt, maar helaas betekent dat ook dat ik geen echo meer zal krijgen. Mensen die een iets problematischer zwangerschap hebben, krijgen om de haverklap een echo (soms zelfs een 3D echo) en kunnen daardoor wat vaker in hun buik kijken om te zien hoe hun kindje eruit ziet. Wij zullen dus nog wat geduld moeten hebben voordat we weten of de kleine op papa of mama lijkt.
Peperazzi Blog 