Thanksgiving en Black Friday

Baby's eerste bodywarmerThanksgiving ligt inmiddels al weer twee dagen achter ons maar we genieten nog altijd van de restjes van het diner. Bij aankomst in Moore had Connies vader Lee de kalkoen net in de frituurpan gedaan. Het hele proces zou ongeveer drie kwartier duren bij 350F. Aangezien Lee ook een amateurfotograaf is, hadden hij en Rob al snel voldoende gesprekstof om de hele 45 minuten te vullen. In de tussentijd was ik met Wally, Connie en haar moeder Ann in de keuken om de laatste hand aan het avondmaal te leggen. Ook Milliken-collega’s Cristina en Eduardo (uit Puerto Rico) waren rond half vijf present en op tijd om aan te schuiven.

Zoals we al vermoedden, was er voldoende te eten voor een leger en een weeshuis. Wally had met name zijn best gedaan en met Connie het volgende gemaakt: de kalkoen gemarineerd in mango- en ananassap, barbecue (pulled pork bbq), twee bakken stuffing, verse broodjes met kruiden, spinazie, aardappelpuree met saus en kruiden, een appel-walnoot salade. Daarbij kwam nog de schotel van zoete aardappels die Ann had gemaakt en je begrijpt wel dat de borden goed gevuld waren.

Ook qua desserts waren we zeer goed bedeeld met pompoentaart, appeltaart, pecannotentaart, ijs, soesjes, speculaas en gevulde dadels. Cristina en Eduardo hadden bovendien een Puertoricaanse variant op eggnog gemaakt, een klassieke Amerikaanse drank die in de kerstperiode wordt genuttigd. Met ronde buiken kwamen we weer van tafel vandaan en hebben we nog twee films gekeken.  Voordat we rond 23.15 weer richting huis vertrokken, kregen we van onze gastheer en -vrouw de nodige restjes mee om Thanksgiving thuis nog eens dunnetjes over te doen.

Robs nieuwe klokje.De vrijdag na Thanksgiving heet ‘Black Friday’ en is traditioneel het begin van het kerstinkoopseizoen. Winkels stunten met zeer vroege openingstijden (denk aan 4 uur ’s morgens) en zeer scherpe aanbiedingen. De allervroegste aanbiedingen hebben we aan ons voorbij laten gaan, maar we waren wel benieuwd hoe druk het in de stad zou zijn. Zodoende zijn we even na 9.00 richting de stad gereden (via een pitstop bij Starbucks) en in de gezellig drukke mall beland. Het was inderdaad druk te noemen. De reusachtige parkeerplaats rondom het winkelcentrum stond nagenoeg vol en voor wie hier al eens geweest is, zegt dat genoeg. Helemaal koopjesvrij zijn we ondanks onze voornemens niet gebleven: bij een winkel met sjieke kinderkleren (Gymboree) hebben we voor onze uk een mooie bodywarmer en warme broek gekocht voor de volgende winter. Bovendien had juwelier Zales een scherpe aanbieding voor een nieuw horloge voor Rob. Het zijne was enige tijd geleden al gesneuveld, maar sinds gisteren is hij weer de trotse bezitter van een nieuw uurwerk.

Happy Thanksgiving!

*gobble gobble*Vandaag vieren we een nationale feestdag in de VS en wel Thanksgiving. Dit oogstfeest vindt elk jaar plaats op de vierde donderdag in november en is een typisch familiefeest. Amerikanen leggen dan ook elk jaar behoorlijke afstanden af om dit ‘eetfeest’ met hun familieleden door te brengen. Sommige mensen zien elkaar alleen op deze dag! De vrijdag is doorgaans een brugdag waardoor je een lekker lang weekend hebt. Ook Rob is vandaag en morgen thuis.

Op de Thanksgiving-dis staat traditioneel kalkoen. Er bestaan talloze manieren om dit beestje te bereiden (en nog veel meer manieren om het te verprutsen) en vandaag gaan wij bij Wally en Connie, waar we uitgenodigd zijn voor het Thanksgiving diner, eens bekijken hoe de methode van het frituren in z’n werk gaat. Inderdaad, de kalkoen wordt dan in z’n geheel gefrituurd in een badje van ongeveer 30 liter olie. Na zo’n 3 kwartier is het beestje klaar en naar verluidt bijzonder smakelijk. We zullen het zien!

Behalve kalkoen staan er ook zoete aardappels, cranberrysaus en pompoentaart op het menu. Wally en Connie kennende zullen ze deze traditionele gerechten nog wel een beetje uitbreiden met andere dingen. Wij zorgen vandaag voor het dessert en we brengen slagroomsoesjes, speculaas en gevulde dadels mee. De speculaasjes heb ik gisteren al gebakken en ze zijn erg goed gelukt, mede dankzij de koekkruiden die mijn schoonouders ons gestuurd hebben. Ik ben benieuwd of Amerikanen deze koekjes ook lekker vinden.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag