Wie de blog een beetje volgt weet dat Rob op het moment aan het rondreizen is in Europa. Vanwege de weinig positieve economische situatie heeft het bedrijf besloten om te bezuinigen op reizen, dus nu Rob de oversteek heeft gemaakt moet dat zo veel mogelijk benut worden. Dit resulteert in een behoorlijk inspannende trip die, helaas, niet altijd even voorspoedig verloopt.
Of de drukke zakenreis nog niet genoeg was, arriveerde hij in Belgie op Allerheiligen, een dag dat alles gesloten is. Om die reden is hij, met hulp van mijn ouders, doorgereisd naar Nederland om bij zijn ouders te blijven logeren. Nu was dit bepaald geen straf, want het was immers al weer een poosje geleden dat hij zijn ouders en schoonouders had gezien.
Op zondagavond moest hij weer terug zijn in Gent, want op maandagochtend kwam er al vroeg een taxi om hem naar een bedrijf in de buurt van de Franse grens te brengen waar hij een presentatie moest geven. Gelukkig kon hij op de weg terug met een collega meerijden tot aan Brussel en daarna met de trein verder reizen naar Gent. In Gent was er nog wat tijd over om alvast wat administratieve rompslomp af te handelen.
Dinsdag was het terug naar Nederland, Geleen om precies te zijn. Dit ging gelukkig met de auto, zodat de vervelende Nederlandse Spoorwegen wederom vermeden konden worden. Op woensdag was het van een presentatie op kantoor terug naar Brussel Airport, want er stond een vlucht naar Madrid op het programma. Op het vliegveld bleek zijn vlucht afgelast en moest hij wachten op de volgende vlucht om 19.00. Natuurlijk was ook deze te laat, waardoor mijn arme Rob pas tegen middernacht in zijn hotel ter plaatse was. In plaats van een lekker tapasmaaltijd in Madrid werd het dus een vliegveldhap.
Donderdagmorgen is de afspraak in Madrid met succes afgehandeld en was het weer terug naar het vliegveld. Hup, door naar Zwitserland voor een tussenstop naar Boedapest. De Spanjaarden maakten hun reputatie van ‘alle tijd van de wereld’ weer ruimschoots waar door Rob van het kastje naar de muur te sturen (van gate naar gate) en na veel op en neer rennen bleek het vliegtuig uiteindelijk een kapot voorwiel te hebben, waardoor er maar weer eens lang gewacht moest worden. In Zwitserland maakte vliegveld Kloten in Zurich zijn naam ook waar, door nog maar eens met gates te goochelen en dat terwijl de overstaptijd tussen de vluchten toch al niet al te royaal was. Met een beetje geluk komt Rob vanavond nog net voor middernacht aan in Boedapest. Helaas weinig tijd voor een lange nachtrust, want morgenvroeg moet er nog een uur of twee gereden worden naar het bedrijf waar hij en zijn collega moeten zijn. Pfff… en dan te bedenken dat hij morgen terug vliegt naar Brussel en zondag al weer vertrekt naar Trondheim. Een mens wordt al moe van de gedachte alleen!
Update: bij aankomst in Boedapest bleek zijn koffer nog in Zurich te staan. Welja, ook dat nog!
Peperazzi Blog 