Alexander vindt dat hij mij best kan helpen met het uitpakken en ophangen van alle kleren. Of hij echt veel hulp is valt te betwijfelen, maar huishouden kan hij zeker…
Dag: 5 oktober 2009
Dat staat er goed op
We roepen het inmiddels al negen maanden, maar wat gaat het snel met Alexander en wat ontwikkelt hij vlot. De mijlpalen volgen elkaar rap op. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat hij leerde kruipen en staan, nu raast hij door het huis en loopt, met een hand aan het meubilair, overal naar toe. Gisteren stond hij ineens even los, zonder iets vast te houden, dus wie weet hoe lang het nog duurt voordat hij zijn eerste zelfstandige stapjes gaat zetten?
Hoge pieken, diepe dalen
Ik ben iemand die zijn verwachtingen het liefst een beetje binnen de perken houdt. Dan word je vaak verrast en als er iets mis gaat, valt het ook niet zo tegen. Toen we twee weken geleden tegen alle verwachtingen in de toezegging kregen dat we ons droomhuis mochten kopen en we een hypotheek zouden krijgen, gingen we dan ook helemaal los! We hadden de hele zaak al afgeschreven en door het oog van de naald was het dan toch gelukt. Geweldig!
We zijn direct enthousiast gaan shoppen, nu kon het immers! Van de ene winkel naar de andere, zoeken naar meubilair dat bij onze smaak en budget paste. Het huis is een blanco canvas, dus we konden het helemaal inrichten en schilderen naar onze smaak. Het duurde niet lang of we hadden ons oog laten vallen op een complete slaapkamer, een bureau, een eethoek… de inrichting voor de badkamers had ik al snel gevonden en aangeschaft. Rob had gas, water en licht op onze naam laten zetten en 251 Bridgeport Rd begon al een beetje als thuis te voelen.
Maar helaas, na alle moeite, tijd, financiele en emotionele investeringen mag het toch niet zo zijn. Twee dagen voor het tekenen van het contract kwam SunTrust toch nog een keer met een te nemen hobbel: onze visas verlopen in januari en die moesten ten tijde van het tekenen voor het huis toch echt nog een jaar geldig zijn. Dat een nieuwe aanvraag al loopt, alsmede een aanvraag voor een greencard (permanente verblijfsvergunning) is niet ter zake doende. Het is niet in orde, dus een streep door de hypotheek en dus de koop. Een mokerslag.
Het is extra zuur dat we net een maand in Europa geweest zijn en daar makkelijk voor een nieuw paspoort en een visum hadden kunnen zorgen, als men ons hiervan 3 maanden geleden, toen men een kopie van onze paspoorten ontving, even op de hoogte had gebracht. Er bestaat nu nog een te verwaarlozen kans dat we het huis krijgen. Het is weer vrij op de markt en zelfs als we nu direct handelen is het erg waarschijnlijk dat andere kopers ons voor zijn. We zijn dus weer terug bij af, hebben voor de zoveelste keer onze spullen moeten verhuizen en zijn een heleboel illusies armer. Dat we flink balen is een understatement.
Peperazzi Blog 