Kerstlichtjes

Our humble treeWe, en dan met name Rob, zijn niet zo van de overdadige kerst. Een schril contrast met de Amerikanen, voor wie het allemaal niet gek genoeg kan. De tuinen geven zo ongeveer licht door de vele kerstversiering en menigeen heeft alles half november al aan zijn gevel hangen.

Normaal gezien zouden we het ons allemaal niet zo aantrekken, maar… dit jaar is natuurlijk wel de allereerste kerst van Alexander. En die allereerste kerst komt maar een keer. Dus zijn we overstag gegaan en hebben dit weekend dan toch een kerstboom in huis gehaald, inclusief alle versieringen. Alexander vindt het inderdaad prachtig en heeft al verschillende ballen uit de boom gevist. Gelukkig zijn we zo slim geweest om ‘onbreekbare’ ballen te kopen, anders hadden we er nu al zeker 5 minder gehad!

Hoera, een pakje

Het is altijd leuk als er een pakje bij de post zit. Dat gebeurt regelmatig, omdat we vaak iets bestellen via internet. Alex vindt pakjes altijd erg spannend en wil graag zien wat er in zit, om vervolgens nog een hele tijd met de lege doos te spelen. Ook vandaag zat er een Amazon pakket bij de post en Alex presteerde het om het adreslabel eraf te trekken. Tja, die bleef natuurlijk aan zijn vingers plakken.

In de bieb

Samen met Vicki en Emma zijn we vanmorgen in de bibliotheek van Spartanburg geweest. Elke dinsdagmorgen om 10.00 is het voorleesuurtje voor de allerkleinsten, en deze week was er een speciale voorstelling met een poppentheater. Het kerstverhaaltje ‘Merry Christmas, Big Hungry Bear’ werd uitgebeeld. We waren ruim op tijd aanwezig en hadden zodoende nog even tijd om bij de grote trein te spelen die op de afdeling Kinderboeken staat. Alexander vond het schitterend en liet zich flink horen!

Het voorleesuurtje werd gestart met een liedje over een beer die allerlei andere beesten tegenkomt en steeds ontdekt dat zijn poten groter zijn dan die van de dieren die hij tegenkomt. Totdat hij een andere beer tegenkomt natuurlijk. In het kerstverhaaltje ging een kleine muis een kerstcadeau aanbieden aan een grote beer in een grot. En na het theater kreeg iedereen nog een belletje in de hand en konden we allemaal meerammelen met Jingle Bells. Dikke pret dus, en die kleine boef van ons keek zijn ogen uit. Hij was bovendien dolgelukkig om Emma weer te zien, ze kreeg een paar dikke knuffels van hem.

Heerlijk weekendje

Is the fireplace for me too?Het afgelopen weekend zat achteraf gezien vol activiteiten, hoewel we gedacht hadden dat het relatief rustig zou zijn. Het begon natuurlijk al met Sinterklaas, die in de nacht van vrijdag op zaterdag een bezoek had gebracht. Alex had zijn schoentje gezet bij de open haard en warempel, de goedheiligman heeft de kleine goed bedeeld. Op zaterdagochtend heeft Alexander een aantal pakjes mogen openscheuren, wat op zich al een geweldig cadeau is, en vond een nieuwe pyama, een t-shirt, kleurkrijtjes en een chocoladeletter in zijn schoen. Er zat zelfs een gedichtje bij:

Beste Alexander,

Het heeft een lange tijd gekost,
Voor ik je wensen kreeg, via de post
Het schijnt dat je in Amerika zit
Dat is voor mijn Schimmel een behoorlijke rit

Maar wat een guitige boef ben jij
Jouw lach is een verwennerij
Het heeft dan ook niet lang geduurd
Of Sint heeft snel een Piet gestuurd

Via de nieuwe open haard
Zag Piet de wortel voor mijn paard
Hopelijk kun je je cadeautjes waarderen
Dan kan ik volgend jaar nog eens wederkeren

Sint en Piet

Aan het eind van de ochtend zijn we naar Greenville gereden voor een bezoek aan een soort stripbeurs. Daar zouden we normaal gezien natuurlijk nooit terecht zijn gekomen, ware het niet dat Robs collega en maatje Philip daar een standje had. Op deze beurs worden zeldzame (en minder zeldzame) strips en honkbalplaatjes verhandeld. Op televisie zie je ook wel een beelden van zo’n beurs en daar hangen doorgaans nogal nerd-achtige mannen rond. Nu we daar zelf geweest zijn, kan ik het beamen: daar is niets aan overdreven. Sterker nog, ik was de enige vrouw in het hele pand!

Na deze interessante ervaring zijn we naar het overdekte winkelcentrum van Greenville gereden, de Haywood Mall. Het was goed te merken dat Kerstmis voor de deur staat. De hele parkeerplaats stond vol! Echt, van voor naar achter en volledig rondom, alle ruim 6500 parkeerplaatsen waren bezet. Het puilde binnen dan ook uit van de mensen en het duurde even voordat we op het foodcourt een tafeltje hadden gevonden om aan te kunnen lunchen. We zijn verder niet overdreven lang in het winkelcentrum gebleven, maar zijn teruggerden via de Wal-Mart op Pelham Road, ook in Greenville, waar we onze boodschappen hebben gehaald. Het was al bijna 17.00 toen we thuis kwamen!

With our beautiful babiesOp zondag hadden we niet bijzonder veel plannen, toen Vicki belde om te vragen of we zin hadden om naar de dierentuin in Greenville te gaan. Daniel zit momenteel in Europa (en doet daar TNO in Eindhoven zelfs nog aan) dus ze wilde wel wat gezelschap. Zo kwamen we onverwacht nog een keer in Greenville terecht. De dierentuin daar kennen we inmiddels van buiten, maar het is zo leuk om te zien hoe Alex iedere keer reageert op de verschillende dieren en alles om hem heen. Bovendien is hij gek op Emma en vindt hij het heerlijk om samen met haar te spelen. We zijn dan ook 3 uur in de dierentuin blijven hangen, een behoorlijke tijd voor een relatief klein dierentuintje. Het heeft ondanks het koele weer wel erg leuke foto’s opgeleverd!