Wie zich permanent wil vestigen in de Verenigde Staten moet veel geduld hebben en bereid zijn om concessies te doen op privacy. We zijn nu enige tijd bezig met onze Greencard procedure en dat heeft nogal wat voeten in aarde. Gelukkig wordt er veel voor ons gedaan via een advocatenkantoor en Robs werk, want om dit zonder dergelijke ondersteuning te doen is bijna onmogelijk. Het is in ieder geval een succesvolle ontmoedigingsstrategie, want als je aanvraag voor een Greencard niet op deze wijze wordt ondersteund, duurt het hele verhaal ongeveer 10 jaar, terwijl wij nu een ‘snelle’ procedure van anderhalf jaar doorlopen.
Na onbeschrijflijk veel papierwerk waarin je de gekste details en stomste vragen moet beantwoorden, mochten we vandaag bij een dokter langs voor een medisch examen. Gelukkig hadden we onze vaccinatiegeschiedenis nog op officiele papieren en hoeven we alleen een nieuwe tetanusprik te halen. Verder is er bloed genomen en de medische geschiedenis doorgenomen. De resultaten van dit onderzoek krijgen we woensdag, in een gesloten envelop die we zelf onder geen beding mogen openen. Kortom, er wordt een heel dossier over je aangelegd waar je geen inzage in krijgt. Maar zonder dit gedoe kun je die Greencard wel vergeten, dus veel keuze heb je niet.
We hebben ook nog een prikje gehad om te checken of we tuberculose hebben. Woensdag wordt dit gecontroleerd. Moest de huidtest niet goed zijn, komt er een rontgenfoto aan te pas (maar als je zwanger bent, hoeft dit gelukkig pas nadat je bevallen bent). De kosten van het hele grapje? Zo’n 600 dollar! Gelukkig mogen we de kosten declareren…
Peperazzi Blog 