Geluk zit in een klein… treintje

Nog geen tijd om op de rails te wachten

Alex houdt van drie dingen: Elmo, Bob de Bouwer en Thomas de Trein. Als Alex ergens treinen ziet of de gelegenheid krijgt om met een treinset van Thomas te spelen, is hij helemaal in de wolken. Sterker nog, je moet van goede huize komen om hem er weer bij weg te slepen. Met de baby op komst vroegen we ons af of het een idee is om Alex zijn eigen Thomas treintafel cadeau te doen. Er komen een heleboel feestdagen aan (om hem steeds een onderdeeltje te kunnen geven) en het geeft hem iets te doen als ik straks met de baby bezig ben. Dat was althans ons idee.

Onlangs waren we eens aan het kijken wat het zoal kost, die Thomas de Trein toestanden. En dat was even slikken, want laten we het maar gewoon eerlijk zeggen: het is schreeuwend duur. Terwijl we de vele verschillende onderdelen op internet aan het bekijken waren, was Alex in tranen. Hij zag alle plaatjes en probeerde wanhopig om ze van het computerscherm te grijpen. O, wat wilde hij dat graag hebben!

Toen we opa en oma Meijel vertelden over de tranen die gevloeid waren, keek oma eens in haar spaarpot en vond daarin een mooi bedrag om voor Alex zijn eerste Thomas spullen te kopen. Zo gezegd, zo gedaan en we werden vandaag door de post verrast met een flinke doos vol rails en treintjes. Alex was buiten zichzelf van blijdschap en kon maar met moeite wachten tot alle onderdelen uitgepakt waren. Hij is er inmiddels al een uur mee zoet en er klinkt veelvuldig een dolgelukkig ‘toet toet!’ door de kamer. Lang leve Thomas!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag