Een vloek op vliegen

Het komen en gaan naar het gebied waar we wonen is niet echt iets dat doorgaans vlekkeloos verloopt. De natuur gooit nog wel eens roet in het eten (soms letterlijk) en ook deze keer is het weer prijs. Vanmorgen stonden we om 11.00 op het vliegveld, zijn met veel moeite ingecheckt en gekeurd en vol verwachting hoe het met Alex zou gaan en zijn tweede vlucht naar Europa.

Om 12.44 zouden we vertrekken, maar rond 12.30 begonnen de eerste sombere berichten. Wegens slecht weer in Atlanta werd de vlucht uitgesteld naar 14.15. Hier kwam later nog eens 20 minuten bij, en nog eens 20 minuten. Plotseling moesten we heel snel instappen omdat we dan toch toestemming hadden gekregen voor vertrek. Daar zaten we dan, gepropt in het kleine en overvolle vliegtuig. Te wachten. En wachten. En wachten. Want we zaten dan wel, maar de piloot kreeg steeds te horen dat het vertrek opnieuw werd uitgesteld. Tot overmaat van ramp bleek er opeens een technisch mankement te zijn, reden we terug naar de gate en moesten we weer uitstappen. Het bleek nog erg onzeker of we nog wel naar Atlanta konden vliegen vandaag.

Bij de balie zijn we gaan informeren naar onze opties, want inmiddels was het duidelijk dat we onze aansluitende vlucht naar Amsterdam niet zouden halen. We hadden de mogelijkheid om een dag later te vertrekken, of te wachten of de vlucht naar Atlanta alsnog zou gaan (geen garanties) maar dan vast komen te zitten in Atlanta omdat de late vlucht naar Amsterdam was volgeboekt, of proberen via een andere stad toch naar Amsterdam te vliegen. Maar helaas, vluchten naar Amsterdam waren er genoeg, maar geen mogelijkheden om in de overstapplaatsen te komen. Onze enige optie was de wachtlijst voor een vlucht naar Detroit, die om 18.30 zou vertrekken. Die zat in principe vol, maar als er iemand niet zou komen opdagen, konden we die stoelen krijgen.

Natuurlijk hadden wij weer het ‘geluk’ dat iedereen braaf aanwezig was en nadat we extra lang mochten wachten (want ook deze vlucht was vertraagd), konden we huiswaarts keren. Dat wil zeggen, nadat we onze tickets alsnog hadden omgeboekt naar de vlucht van donderdag. We moesten ook onze koffers nog even ophalen, en dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Na een half uurtje wachten bleken onze koffers nergens te vinden te zijn en men vermoedt dat ze alsnog naar Detroit zijn vertrokken. Het is dus maar hopen dat die in Amsterdam terecht komen en dat we ze daar dan terug kunnen vinden.

Het enige positieve aan vandaag waren de vele complimenten die we mochten ontvangen over Alex. Iedereen vond dat we een heel lief zoontje hebben dat zich keurig gedroeg ondanks het lange wachten en de saaie omgeving. Tja. Hopelijk is hij morgen weer zo braaf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s