De garagedeur (een klucht met vele aktes)

Een plaatje van iets leukers dan een garagedeuropener

Toen ongeveer een maand geleden de bliksem bij ons insloeg, was de garagedeur een van de dingen die het vervolgens niet meer deed. De garagedeuropener, het mechanisme dat de deur opentrekt en weer laat zakken, moest vervangen worden. Niet zo heel ingewikkeld denk je dan, maar dat werd het toch wel.

Allereerst zijn we bij Lowe’s een nieuwe deuropener gaan halen. Rob had wat vooronderzoek gedaan en zo kwamen we uit bij een opener van het merk Chamberlain. We kozen voor een Whisperdrive, die een stuk stiller zou moeten zijn dan wat we voordien hadden. Omdat het nogal een gepruts is om het zelf te installeren, betaalden we Lowe’s om het voor ons te doen. En inderdaad, enkele dagen later stond de installateur voor de deur om het zaakje weer in orde te brengen.

Althans… dat dachten we. De installateur deed z’n werk maar de deur werkte niet naar behoren toen hij wegging. Het was zijn veronderstelling dat de batterijen in het buitenpanel vervangen moesten worden en dat daarmee het probleem opgelost zou zijn. Anders moesten we maar bellen. Rob was tussen de middag naar huis gekomen om de nieuwe klikker op te halen, zodat hij ’s avonds weer gewoon naar binnen kon, in plaats van met de hand de deur te openen, de auto binnen te rijden en daarna de deur weer met veel moeite te sluiten.

We kwamen er al snel achter dat de klikker geen enkel bereik had, en dit werd ook niet opgelost door de batterijen in het buitenpanel te vervangen. Na contact met Lowe’s stelden zij voor dat we Chamberlain moesten bellen zodat zij met ons een troubleshoot konden doen. Zo gezegd, zo gedaan en inderdaad, er was een probleem met onze deuropener. Ze zouden een nieuw onderdeel toesturen dat het probleem zou verhelpen. Wij moesten dan de installateur weer bellen en hij zou vervolgens het onderdeel monteren.

Na bijna een week kwam het nieuwe onderdeel aan en hebben we installateur John opnieuw gebeld. Hij kwam de volgende dag de zaak plaatsen maar we moesten helaas opnieuw constateren dat het probleem niet verholpen was. John concludeerde uiteindelijk dat een of ander signaal (dat ook bij de buren vandaan kon komen) botste met het signaal van de garagedeuropener, en dat een high-frequency-board het probleem zou verhelpen. Na contact met Chamberlain zouden zij het onderdeel weer opsturen.

Hoera! Een dag later arriveerde het high-frequency-board en we belden John met het goede nieuws. Een dag later was hij weer aanwezig om z’n ding te doen. Maar bij het openmaken van de doos zei hij al snel dat het ‘wel heel erg anders was’ dan de opener die we nu hadden en hij niet wist hoe hij het aan ons systeem moest monteren. Hij dacht dat het het verkeerde board was maar zou met Chamberlain bellen om te vragen of hij het mis had. Hij had het niet mis, Chamberlain had inderdaad het verkeerde onderdeel gestuurd. Ondertussen knoeiden wij al 3 weken met een garagedeur die niet of nauwelijks open ging!

Alex maakt GEEN reclame voor Chamberlain

Chamberlain ging weer een nieuw high-frequency-board opsturen en ‘hopelijk was het probleem daarmee verholpen’. Excuses, excuses, maar ja, ondertussen zaten wij met het gedoe. Een aantal dagen later kreeg Rob een e-mail van Chamberlain. Ze hadden al een tijdje niks van ons gehoord en veronderstelden dus dat het probleem was opgelost. Rob liet hen weten dat we nog steeds op het volgende onderdeel zaten te wachten en de zaak dus nog altijd lopende was.

Afgelopen vrijdagmiddag, toevallig toen Rob een halve dag vrij had, belde Chamberlain op. Ze namen met Rob nog eens een troubleshoot door (voor het onderdeel dat als laatste gemonteerd was) en hoewel het de zaak drie kwartier later wel iets verbeterd was, kon je het nog steeds niet ideaal noemen. We hoefden nu geen 20 cm voor de deur te staan om de boel met de klikker open te krijgen, maar ongeveer een meter. Chamberlain stelde voor dat we het een aantal dagen zouden proberen en als het toch niet in orde bleek te zijn, moesten we maar weer contact opnemen om uit te vogelen wat de volgende stap was.

Maar hoera! Diezelfde vrijdagavond lag onverwacht toch ineens het nieuwe high-frequency-board voor de deur (terwijl daar in de computer van Chamberlain niks over terug te vinden was) en deze keer heeft Rob het zelf gemonteerd en geherprogrammeerd. En raad eens? Het werkt! Zelfs beter dan onze oude garagedeuropener, en hij is inderdaad een stuk stiller. Het heeft een maand geduurd, maar dan heb je ook wat!

One thought on “De garagedeur (een klucht met vele aktes)”

  1. Eind goed, al goed. Hoewel de garagedeur nu geruisloos sluit, kun je dat niet zeggen van het voorafgaande traject.
    Een pluim voor Rob dat hij de garagedeur zelf heeft gerepareerd. Rob wordt een echte ‘doe het zelver’.
    Fijn dat het eindelijk opgelost is, we krijgen er nog twee leuke foto’s bij.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s