Een impromptu weekend weg

Voor het eerst dit jaar had Rob vrij op Martin Luther King Day, nadat het bedrijf een extra vrije dag had toegekend en alle medewerkers mochten stemmen op welke dag deze collectieve vrije dag moest vallen. Natuurlijk had Alex ook vrij van school die dag en zo hadden we opeens een lang weekend. We hadden het er, half half, wel over gehad om dan een langere trip te maken, maar heel concreet waren die plannen niet. Op donderdag hakten we de knoop door dat we zouden gaan en op vrijdagmorgen belde Rob om te zeggen dat hij per ongeluk al voor die avond had geboekt. Kortom, heel snel de koffers inpakken en na het avondeten direct op weg!

Je krijgt er wel een beetje statisch haar van…

We hadden onlangs van iemand gehoord dat in Atlanta een Legoland Discovery Center zat en daar waren we wel benieuwd naar. Het beloofde qua weer een mooi maar koel weekend te worden, dus we konden ook nog een buitenactiviteit plannen. Maar goed, eerst moesten we op vrijdagavond het forensenverkeer naar Greenville trotseren (iets wat we normaal gezien absoluut proberen te vermijden) en later op de avond wederom drukte rond Atlanta (hoewel je in een stad met 4 miljoen mensen niet kunt verwachten dat de wegen leeg zijn). Al met al viel het mee en deden we een half uur langer over de reis dan de GPS voorspelde. Het Holiday Inn hotel hadden we zo gevonden en na het inchecken vermaakten de kinderen zich, traditioneel in hotels, met het koffiezettertje op de kamer. Alex gaf echter al snel aan erg moe te zijn, dus de kleintjes sliepen redelijk op tijd. Net zoals thuis kroop Nova even na middernacht bij ons in bed, toch wel een beetje krapper in een queen-size dan in ons eigen king-size bed!

Klaar voor een pannenkoekenontbijt.

We hadden een erg goede deal getroffen met de kamer, maar het ontbijt was niet inbegrepen. Omdat hotels tegenwoordig exorbitante prijzen rekenen voor een ontbijt (ook voor kleine smurfen die nagenoeg niks eten), besloten we dat we net zo goed buiten de deur konden gaan eten. Zodoende kwamen we voor het eerst in ons leven bij de IHOP terecht, wat afgekort is voor International House of Pancakes. Nu serveren ze daar meer dan pannenkoeken alleen en overigens ook op elk uur van de dag (of nacht), maar we hebben er een typisch ontbijtgerecht besteld: Rob eieren met spek en pannenkoeken, Alex kip met een korstje en fruit, en mama en Nova een omelet.  Het smaakte voortreffelijk en we gingen met een goed gevulde buik richting Legoland (behalve de kinderen, want die hadden zoals voorspeld bijzonder weinig gegeten).

We wisten dat Legoland in een overdekt winkelcentrum lag, maar het bleek nog een klein beetje zoeken hoe het nu precies zat. Rond kwart voor 10 parkeerden we de auto bij Saks 5th Avenue en vonden de hoofdingang van de mall, zodat we niet in de kou hoefden te wachten. Het was helder en net boven nul, dus een beetje fris om een kwartier in de wind  te blijven staan. Eenmaal binnen bleek het een superdeluxe winkelcentrum, met vestigingen van Gucci, Michael Kors en talloze andere grote modemerken. Niet echt een plaats waar je Legoland verwacht. Via de ene na de andere peperdure etalage kwamen we op de bovenste verdieping terecht, waar andere mensen al stonden te wachten. Klokslag 10 uur ging de poort open en jawel, we stonden in Legoland!

Het baseball stadion van de Atlanta Braves, nagebouwd met Lego.

In de eerste hal werd uitgelegd hoe Lego-steentjes precies gemaakt worden en kregen alle kinderen een speciaal Lego-blok als aandenken. Daarna gingen de deuren open en kon het echte spelen beginnen! In een hoekje voor peuters en kleuters stond een grote bak met mega-Lego van rubber. Er stonden bovendien Duplo-dieren nagebouwd (een giraf en een olifant die we herkenden uit onze eigen collectie) en een glijbaan die er precies zo uitziet als die in onze verzameling thuis, maar dan in het groot. Op dit punt bleven Alex en Nova al meer dan een half uur spelen en we hadden verder nog niks gedaan! Tegenover de reuzen-Lego lag een attractie waar je in karretjes moest zitten die ronddraaiden en hoe harder je fietste, des te hoger vloog je. Nou ja, dat hoef je een paar Hollanders niet uit te leggen! Wij zaten meteen in de top en bleven daar de hele rit hangen. We zijn het fietsen nog niet verleerd, voor het geval iemand zich dat afvroeg!

Er was ontzettend veel te doen: een 4D film waar je twee keer water tegen je aan kreeg gegooid, een station om race-auto’s te bouwen en te testen, een enorm klimtoestel waar de reuzen-Legoblokken ook weer te vinden waren, een station met meisjes-Lego waar je ook karaoke kon doen, een plaats waar je met Duplo kon bouwen op bewegende platen, zodat je kon zien hoe stevig je bouwsel was, en er was een Efteling-achtige rit waar je met een laserpistool allerlei targets moest raken om punten te verdienen. Daar werd onderweg ook een foto gemaakt, die je daarna voor een relatief christelijk bedrag kon kopen (maar aangezien niemand van ons in de lens keek, was het niet zo’n interessant plaatje). De website adviseerde 2 tot 3 uur uit te trekken voor een bezoek, wij vertrokken na 4.5 uur en alleen omdat Nova doodop was. Ze viel al in slaap op weg naar de auto en was net een lappenpop, helemaal uitgeteld. We reden daarna het hartje van de stad in, naar Centennial Park dat speciaal gebouwd is voor de Zomerspelen van 1996. In het park ligt een leuke speeltuin waar de kinderen lekker geklauterd hebben. De middag vorderde inmiddels al flink en je kon voelen dat de temperatuur aan het zakken was. Ook de wind was vrij koel, dus we besloten om in de buurt van het hotel te eten. Rob had er een restaurant gezien dat interessant was, dus…

Als ze slapen, zijn het engeltjes…

Om 17.00 stonden we voor de deur bij Himalayas, een Indiaas restaurant. Het dichtstbijzijnde Indiase restaurant ligt voor ons in Greenville, dus daar komen we vrijwel nooit. Helaas gingen ze pas op 17.30 open, dus zijn we even binnengewipt bij de nabijgelegen Costco. We hadden een vooruitziende blik en namen er een fles wijn mee, eentje met een schroefdop omdat we geen opener hadden meegenomen. Bij Himalayas binnen werden we snel herinnerd aan de Indiase restaurants in London, ietwat smoezelig maar fantastische en authentieke gerechten. We bestelden papadums, muligatawny soep, mango lassi, naan en peshwari naan, geit vindaloo, kip bhuna, raita en pilav rijst. Absoluut sensationeel! Het enige nadeel aan deze maaltijd was dat met name Nova zich afgrijselijk gedroeg aan tafel. De kinderen zaten elkaar constant in de haren en zorgden ervoor dat we sneller aten dan we van plan waren. Tot overmaat van ramp moesten we 4 keer om de rekening vragen, iets wat normaal gezien echt geen probleem is maar in dit geval bijzonder ongewenst. Al met al was het een heerlijk diner en het flesje wijn van de Costco kwam goed van pas om het wangedrag van de kinderen te kunnen relativeren.

Met alle lichten uit duurde het nog steeds een behoorlijke tijd voordat de kinderen in slaap vielen, Nova hield het dankzij haar middagdutje extra lang vol. Sterker nog, Rob was in het donker ook in slaap gevallen, om 9 uur ’s avonds! Ik heb de avond gebruikt om het verslag van het weekend alvast op te schrijven, maar helaas heb ik mijn notitieboek in de hotelkamer laten liggen en moet ik alles weer van voren af aan verzinnen. Mijn hersenen draaiden natuurlijk op volle toeren, dus in tegenstelling tot de overige gezinsleden was ik wel tot middernacht wakker. Op zondag sprong Nova om kwart voor 7 in ons bed… goodmorning sunshine!

Goede vrienden

Zondag beloofde een zeer mooie dag te worden, dus we pakten onze spullen in, checkten uit en gingen terug naar IHOP. We hadden de dag ervoor zoveel lekkere dingen op het menu gezien, dat we het nog wel een keertje wilden proberen. Voor de kinderen bestelden we deze keer EEN gerecht om samen te delen, pannenkoekjes met ei en spek (die ze voor het grootste gedeelte opaten, gelukkig), voor mij een stapel Nut and Grain pancakes en Rob nam nog eens de 2+2+2, zij het deze keer met roerei in plaats van sunny-side-up en worstjes in plaats van spek. Het was een heerlijk ontbijt en we vertrokken vervolgens naar de Atlanta Zoo. Deze dierentuin onderscheidt zich van anderen doordat ze panda’s hebben en heel bijzonder, panda babies! Zo’n 6 maanden geleden is mama panda bevallen van een tweeling en wie weet hoe panda’s in elkaar zitten, weet dat dat heel bijzonder is. Dankzij onze passen van de Greenville Zoo mochten we voor half geld naar binnen, ook mooi meegenomen!

De weersvoorspelling had het bij het rechte eind en het werd inderdaad een schitterende zondag. We hebben heerlijk door de dierentuin gewandeld en bijna alle dieren gezien. Degenen die ’s morgens nog binnen waren door te lage temperaturen, lieten zich later op de dag alsnog zien. De leeuwen kwamen net naar buiten toen we bij het verblijf stonden en het mannetje begon luid te brullen, een imposant geluid. Ook diverse primaten kwamen net buiten en onderzochten hun verblijf en het eten dat er door de verzorgers verstopt was. Bij de panda’s kregen we een uitgebreide blik op het speelse leven van de kleintjes, heel aandoenlijk. Een onverwachte bonus was de zwarte neushoorn, die ook een jong had. De moeder verstopte zich al snel, maar het jong sprong en rende dat het een lieve lust was. Wellicht aangemoedigd door het luide schateren van Alex en Nova bleef het kleine ding heen en weer roetsjen, een vrolijk gezicht. Naast ons stonden mensen uit Colorado die speciaal voor het neushoornjong en de panda’s naar deze dierentuin waren gekomen. Dan is een autorit van 3 uur ineens zo erg nog niet.

Het was al weer half vier toen we eindelijk naar huis gingen; Nova ging binnen twee tellen knock-out in de auto. Het was verder een rustige rit naar huis en het mooie was dat we het ’s avonds op ons gemak konden doen, want de maandag was immers een vrije dag. Ondanks haar middagdut ging Nova tegelijk met Alex naar bed en liet zich verder niet meer horen. Het vele wandelen in de dierentuin, in combinatie met spelen in de speeltuin ter plaatse had haar blijkbaar toch behoorlijk uitgeput. Dit moesten we maandag bekopen met wederom een vroege morgen… maar ter compensatie werd het een lente-achtige dag met temperaturen die piekten op 20 graden! Een prima dag om het springkasteel weer tevoorschijn te halen!

 

Eén gedachte over “Een impromptu weekend weg”

  1. Het lijkt mij erg leuk om Legoland te bezoeken. Ook de dierentuin is altijd verrassend. Ik denk dat jullie een super leuk weekend hebben gehad, zeker voor herhaling vatbaar. Ik snap dat de kinderen erg moe zijn als ze zo intensief hebben gespeeld en veel indrukken moeten verwerken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s