Alex en Nova zijn samen weer verantwoordelijk geweest voor vele vrolijk momenten, waarvan hier een selectie.
We zijn in het kindermuseum. De kinderen spelen dat ze in een vliegtuig zitten.
“We are in a plane! We are going to opa en oma in Nederland!”
Ze zwaaien. Mama zwaait terug.
“Wat zijn jullie ver weg!”
“We’re not gone yet, we’re stuck in the airport. The volcano stuff is in the way.”
Het heeft gevroren. Het regenwater in de zandbak is bevroren. Alex is er druk mee in de weer.
“Alex, als het heel koud is, wat gebeurt er dan met het water?”
“It turns into ice!”
“En als het ijs weer warm wordt, wat wordt het dan?”
“Umm…koffie?”
We zijn in de bergen en de wolken hangen laag. Alex:
“How did they get there? Did they just drop from the sky?”
Het is de avond voor zijn vijfde verjaardag. Alex zoekt een pyama uit voor de nacht. Hij kijkt een beetje bezorgd. Hij pakt er eentje met de leeftijftijdsindicatie 4.
“I can only wear this one one more time, mama, because then I’m five.”
We eten pannenkoeken. Als mama vraagt wat voor een pannenkoek papa lust, grapt hij ‘een zingende.’
De volgende keer dat we pannenkoeken eten, roept Alex snel: “Ik wil een zingende, net als papa!”
Het is ijzig koud en de stroom is ’s morgens vroeg uitgevallen zodat het binnen nog maar 13 graden is. Nova is een beetje aan het jengelen en huilt. Alex waarschuwt:
‘Nova, je moet geen traantjes hebben, or they freeze and you will have an iceberg on your cheek.’
Gevraagd of hij weet waar Nova’s ballon is, zegt Alex met volle overtuiging:
“I extremely don’t know.”
Alex lust nog wel een tweede toetje en heeft een subtiele manier om dat te vragen.
“I’m a very special boy. My body can hold two puddings at once.”
Nova zingt een liedje.
“The wheels on the bus go Bumba poep…”
Ze moet er zelf vreselijk om lachen.
“Dat was punny!”
Vlakbij het werk van papa is een vrachtwagen tegen een viaduct gereden, waardoor de weg is afgesloten. Het is belangrijk (lokaal) nieuws en we kijken ernaar op internet en later op het nieuws op tv. Het maakt diepe indruk op Alex. Als papa ’s avonds thuis komt, begint het verhaal:
“Papa, er is een truck tegen de bridge gereden bij jouw werk! De bridge is helemaal kapot en er zit een deuk in de road.”
Even later vertelt hij het nog eens, maar voegt wat extra kleur toe.
“Het kwam omdat een tornado was gekomen en die had de bridge kapot gemaakt! De road is ook helemaal kapot.”
Nog even later wordt het verhaal nog mooier gemaakt:
“De road is helemaal kapot van de tornado! You can see the pipelines. Daar staat ‘Alex’ op. De pipelines zijn broken en nu hebben de mensen geen water meer!”
Een vraag in het wilde weg:
“Is there a pancake on my head?”
Alex heeft het een beetje moeilijk op het toilet.
“De poep is te groot voor het gat in mijn billen.”
Nova heeft op een soort trampoline gesprongen en kan niet wachten tot ze het Alex kan vertellen.
“Ate! Ate! Nova boing boing! That was pun*! That was pannend*!” (*fun, *spannend)
Alex heeft een ongelukje gehad. Hij verklaart:
“Ik was heel druk met de trein aan het spelen en ik hoorde de poep gewoon niet aankomen.”
Alex speelt met zijn monster trucks. Nova kijkt het even aan en kondigt dan aan dat ze met haar Little People prinsessen gaat spelen. Alex:
“Dat is beter, Nova. Monster trucks zijn very mean tegen little sisters.”
Alex komt weer thuis van school met een mooi verhaal. Gevraagd wat hij als ontbijt heeft gehad, volgt de volgende uitwisseling:
“What did you have for breakfast today?”
“Um, cereal. But there was no more milk!”
“No milk? Maar heb je dan iets anders gekregen?”
“No. De milk truck was about to arrive, but there was a block of ice. The truck slipped on the ice! En al the milk spilled out. It mixed with the grass. So there was no milk.”
Nova, bij bijna elke activiteit of actie:
“Dat pannend!” (= dat was spannend)
Nova, gevraagd wat ze wil eten:
“I want a wappel!” (= waffle/wafel)
Een van Nova’s juffen ligt in het ziekenhuis. Nova vraagt waar Ms. Jody is.
“Miss Jody is in het ziekenhuis. Ze had pijn aan haar hoofd en haar arm en nu moet ze eerst beter worden.”
Nova heeft de oplossing:
“Doctor band-aid! All better!”
Nova babbelt heel wat af maar zoals dat meestal gaat met peuters verhaspelt ze nogal wat en creeert ze bovendien veel woorden zelf. Bijvoorbeeld:
Didi = drinken
Toppie = koffie
Ate = Alex
Bubbapie = butterfly
Milt = milk
Peepamuh = speelkamer
Hello titty = hello kitty
Jottert = yoghurt
I tawwy = I’m sorry
Wowwy = lolly
Tjooz mie = excuse me
Chindje = kindje
Something else = eufemisme voor een snoepje
Alex wil altijd graag de grootste aardbeien uit de doos. Als we een keer een bakje hebben met kleinere aardbeien is hij teleurgesteld. Mama legt uit dat kleine aardbeien lekkerder zijn dan de hele grote. Alex adopteert de gedachte en is tevreden. Totdat in de volgende doos weer hele grote zitten. Hij merkt op:
“Mom, ik heb ze allemaal geprobeerd maar de big ones zijn het lekkerst. Daar zit de meeste flavor aan.”
Nova is tegen de tafel gelopen en heeft pijn aan haar oog. Mama haalt een ijsje uit de vriezer en houdt dat er tegenaan. Alex wil er natuurlijk alles over weten. Hij loopt de speelkamer in en komt twee tellen later snikkend terug.
“Mama, you better get out the old ice cream again because I hurt my arm!”
We hebben een boekje gelezen en aan het eind is Cinderelephant gelukkig getrouwd met haar prins. Het laatste plaatje van het boek is de trouwauto met blikjes erachter. Alex:
“What is that?”
“Ze zijn getrouwd en nu gaan ze samen op honeymoon.”
“Honey? Honey is sticky.”
Hij denkt even na.
“Straks blijft de auto plakken.”
We kijken naar het Olympisch evenement biathlon. We leggen de kinderen uit dat de sporters afwisselend moeten langlaufen en schieten. Nova, die de sch-klank nog niet beheerst:
“Tieten? I want ook tieten!”
Peperazzi Blog 