Thuis oefenen

Dat karate-les heel wat van onze tijd in beslag neemt, moge inmiddels duidelijk zijn. Op maandag, dinsdag, woensdag en donderdag is er les en Nova volgt af en toe ook nog een extra les op zaterdagmorgen. Met name zij heeft er veel lol in en er wordt thuis geoefend; met èn op papa en mama. De techniek van de kinderen is na een half jaar karate-les zodanig goed en hun spieren dermate ontwikkeld, dat het oefenen op papa en mama een beetje pijnlijk begon te worden. Daarom hebben we iets in huis gehaald waar ze hun energie prima in kwijt kunnen en waar ze zo hard tegenaan kunnen slaan als ze maar willen. De paarse dummy is een gewillig slachtoffer!

Het weer houdt de gemoederen bezig

Het is een roerige winter dit jaar, met een sneeuwstorm en een ijsstorm en ook vooral veel regen. Afgelopen woensdag werden we belaagd door een systeem dat rijkelijk met tornado’s strooide; gelukkig niet hier, maar het was doodeng weer. Half Spartanburg zat zonder stroom, alles stond onder water, modderstromen over de straat… niks leuks aan. Vanwege de overvloed aan nattigheid komen we niet zo veel buiten de deur als normaal in dit seizoen, want normaal gezien hebben we tijdens de winter toch wel de nodige mooie en zelfs lente-achtige dagen. Dit jaar zijn we amper in de tuin geweest!

Daarbij komt ook nog eens dat mijn auto de laatste tijd nogal wat streken heeft gehad, waardoor ik veel tijd bij de garage heb doorgebracht. Het probleem lijkt vooralsnog eindelijk verholpen te zijn, dus ‘fingers crossed’. Maar omdat verhalen over sores met de auto niet zo interessant zijn, heb ik in plaats daarvan een filmpje over de karateles van gisteravond. Het was de laatste week van de maand en dus stripe test; het thema van de avond was jiu jitsu, wat zoiets betekent als ‘grondcontrole’. Veel oefeningen op de vloer dus! Ik moest heel ver inzoomen waardoor het beeld jammergenoeg wat schokkerig is.

Koning Winter is hier

Dappere dodo in de sneeuw.
Dappere dodo in de sneeuw.

De winter was tot op heden warm en nat, maar het is plots omgeslagen en nu zitten we midden in een sneeuw- en ijsstorm. Het gebeurt bijna elk jaar wel een keertje en doorgaans zorgt het voor veel problemen. Dat is deze keer niet anders, want gisteravond belde de school al om te zeggen dat ze vandaag dicht zouden blijven, nog voordat er ook maar een vlok gevallen was. Vanmorgen kwam Alex om 6:13 onze kamer binnenrennen om aan te kondigen dat er een flink pak sneeuw lag en hoe geweldig hij het vond. Wat hem betreft sneeuwt het veel vaker, want hij vindt het prachtig.

Nadat we een kopje koffie gedronken hadden, moesten snel de jassen aan en liepen de kinderen buiten rond. Nova begon vrolijk aan het sneeuw-avontuur, maar hield het traditioneel al snel voor gezien. Heel leuk voor een paar minuten, maar zodra ze een druppel koud water voelt, is ze er klaar mee. Terwijl zij al weer droog en warm in de speelkamer zat, dartelde Alex nog heerlijk rond buiten. Samen met mama een sneeuwballengevecht gehouden en rondrennen terwijl hij naar het knisperen van de sneeuw onder zijn voeten luisterde.

Op en top genieten voor deze jongeman.
Op en top genieten voor deze jongeman.

Het was maar goed dat we onze sneeuwpret al vroeg binnen hadden, want niet veel later begon het opnieuw te vallen. Geen sneeuw deze keer, maar hele fijne korreltjes ijs. Hiermee start de tweede ronde en die zal beduidend zwaarder uitvallen dan de eerste. De weermannen op tv vinden het schitterend, want we krijgen exotische combinaties van sneeuw, ijs, regen, aanvriezende regen en dondersneeuw.  Het systeem dat overtrekt is een bijzonder bonte mix en op een kleine afstand kunnen de resultaten heel verschillend uitpakken. In Greenville, dat hier een half uurtje vandaan ligt, is geen vlok sneeuw gevallen, terwijl wij hier toch wel gauw 15 centimeter hadden. Maar inmiddels hebben we dus te maken met ijs en daar komt later vanavond weer sneeuw overheen. Wie wat precies krijgt, zal een verrassing worden, maar dat het voor grote problemen zorgt, is zeker.

Nog heel even en dan… kerstmis!

Het is de laatste week voor kerst! Nova had vandaag haar laatste schooldag, Alex heeft morgen nog een halve dag te gaan, maar ze gaan een kerstfilm kijken dus echt heel zwaar werk is dat niet meer. Alles staat natuurlijk in het teken van de magische dag aan het eind van de maand. Onze elf is weer op bezoek en haalt elke dag andere fratsen uit. Nova mocht vorige week op bezoek bij de kerstman, samen met de rest van haar klas. Mama is meegegaan om het vast te leggen, want tot op heden wilde Nova nooit bij de beste man op schoot. Wat zou dat dus opleveren? Het filmpje laat de resultaten zien. Het was overigens een zeer muzikale kerstman!

De klas van Alex werkt al weken aan een Reader’s Theater, waarbij ze in groepjes een kort verhaaltje opdragen. Alex speelt de Wolf in het verhaal van de Drie Biggetjes. De juf had deze rol speciaal voor hem uitgezocht, omdat hij de beste lezer van de klas is en het meeste emotie in zijn lezen (en nu ook voorlezen) legt. Vanmorgen was het grote optreden voor de papa’s en mama’s en ik kan niet anders zeggen dan dat hij het geweldig heeft gedaan. Het zal wellicht wat moeilijk te volgen zijn op het filmpje, maar ik denk dat iedereen de strekking van het verhaal wel kent.

De spanning voor kerst is overal voelbaar en dat wil wat zeggen want qua weer lijkt kerst nog heel ver weg. De afgelopen week hebben we temperaturen geklokt tussen 21 en 24 graden, waardoor het meer op het voorjaar lijkt. De voorspellingen zeggen dat we een erg milde kerst kunnen verwachten en zelfs dat de hele winter vrij warm zal zijn. En dat terwijl ik dit jaar eindelijk een keer een slee heb gekocht!

Zondag in december

Soms lijkt het wel of de kinderen telepathisch zijn, want we hadden besloten om ze nog eens mee te nemen naar The Big E in Gaffney en wat denk je? Dat is precies waar ze om vroegen die dag. Ze wilden zo heel graag nog eens spelen met het ballenkanon, dus of we toch please please please nog eens konden gaan. Je kunt je voorstellen dat er een paar zeer blije kindjes in de auto zaten toen we de auto parkeerden bij de plaats waar ze zo graag naar toe wilden.

Na een tijd spelen op de klauterbaan, kreeg Alex belangstelling voor het Jurassic World spel dat elders in de hal stond. Er zijn daar veel van dat soort dingen, een soort Chuck E Cheese opzet, maar dan veel duurder en met prijzen varierend per ‘attractie’. Het Jurassic World spel is niets meer dan een schietspel (knal de aanvallende dino’s omver!) maar natuurlijk wel heel mooi gemaakt. Alex kon het niet loslaten, hij moest en zou dat spelen, dus uiteindelijk hebben we een kaart gekocht van 10 dollar waar hij (en Nova natuurlijk ook) mee kon spelen. Elk spel kostte 1,50 dus het ging er rap doorheen, zeker als ze allebei gaan schieten, maar oh, wat vonden ze het geweldig. Zelfs nadat de kaart allang leeg was, bleven ze lang rondhangen bij het dino-spel, maar ook een race-spel met motors en een ander schietspel waar je zombies overhoop moet knallen.  We voorzien dat er nog heel wat discussies gaan plaatsvinden in de toekomst, over hoe veel (zak)geld ze daar precies aan mogen besteden…

Stampvol weekend

Coach Jimmy heeft de toekomst in z'n handen.
Coach Jimmy heeft de toekomst in z’n handen.

Het is momenteel schit-te-rend herfstweer en dat komt heel goed uit, want we hadden een bijzonder vol programma dit weekend. Wel moesten we eerst wat verplichtingen afwerken, Alex op zaterdagmorgen naar de kapper en daarna nog wat boodschappen doen (maar dat leverde de kinderen wel een lolly en een koekje op). Echt interessant werd het pas rond de middag, toen we bij de karate studio waren uitgenodigd om naar de zwarte (jiu jitsu) band-ceremonie van coach Jimmy te komen kijken. Jimmy is de eigenaar van Revolution en ook hij groeit nog in zijn kunst. Hij heeft er 15 jaar over gedaan om deze zwarte band te bereiken; het is dus geen alledaags verschijnsel en aan het eind van de plichtplegingen werd een bijzonder stukje Braziliaanse traditie gedemonstreerd. Wie een hogere band haalt in deze sport wordt, door eenieder die geholpen heeft dit doel te bereiken, met zijn of haar band geslagen, een symbolische herinnering aan de lange en vaak pijnlijke weg er naar toe. Er waren zo’n 30 mensen (coaches, trainingspartners, jiu jitsu-maatjes, etc) die Jimmy er met varierende kracht flink van langs gaven. Naderhand vertelde Jimmy ons dat het echt wel even zeer doet, maar dat hij ook precies weet welke mensen hem de hardste meppen verkocht hebben (en aangezien dat meestal vrienden waren die zelf nog een witte jiu jitsu band hebben, staat hen in de toekomst nog een repercussie te wachten).

Nova deed het uitstekend op de bowlingbaan.
Nova deed het uitstekend op de bowlingbaan.

Aan het eind van dit tafereel werd de karate-studio officieel geopenend. Ongeveer twee maanden geleden is deze nieuwe lokatie geopenend en dat moest nog gevierd worden. Er waren springkastelen neergezet en er waren hotdogs, ijsjes en andere lekkernijen waar de kindjes mee ‘lunchten’. Helaas konden we niet al te lang meer blijven, want om 14:00 moesten we op het verjaardagsfeestje van Paul zijn. Dit buurjongetje kennen we al sinds zijn geboorte en dit weekend is hij 5 geworden. Dat vierden we samen op de bowlingbaan, waar zijn grote zus Sarah een paar maanden geleden haar 7e verjaardag vierde. Het was dus onze tweede keer bowlen en in de tussentijd is er heel wat veranderd: Alex was de winnaar van zijn groep en Nova winnaar in de hare! Dat was de vorige keer wel anders. Wie weet zit er dankzij alle karatelessen wat meer power in de spierballen. Of waren het de twee stukken verjaardagstaart die het verschil maakten?

Boo in the Zoo! Hoewel... ze schrikken nergens meer van.
Boo in the Zoo! Hoewel… ze schrikken nergens meer van.

Het was nog niet gedaan met de pret, want van het verjaardagsfeest reden we door naar Greenville, waar we ons jaarlijkse bezoek aan Boo in the Zoo gebracht hebben. Net als de vorige twee jaren was vriendje Luke er ook weer bij, het is een beetje een traditie geworden. Het was de eerste echte gelegenheid om de Halloween-kostuums van dit jaar te dragen en ze zijn met vlag en wimpel geslaagd: Alex een heuse Ninja en Nova zet haar prinsessenthema voort, dit jaar als Assepoester.  Bij de ingang krijgen de kinderen een tas en naarmate je door de dierentuin loopt, die overal versierd is met Halloween-artikelen en opblaasfiguren, wordt dat tasje zoetjesaan gevuld met snoepgoed en speeltjes. Aan het eind kunnen ze nog mooi spelen in de speeltuin die pal naast de dierentuin ligt en, heel belangrijk, alvast wat snoepen uit hun verzameling. Dat was dus een bijzonder geslaagde zaterdag!

Heel tevreden met een bezoek aan Denver Downs.
Heel tevreden met een bezoek aan Denver Downs.

Maar ook zondag stond er nog iets leuks op het programma! Na enkele natte weekenden was het nu eindelijk mooi genoeg om naar Denver Downs te gaan, met stip onze favoriete agrarische bestemming in de periode die culmineert in Halloween. Dit boeren-entertainment nabij Clemson is een absoluut hoogtepunt waar de kinderen intens van genieten en geen genoeg van kunnen krijgen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er te doen: een enorm springkussen, touwklimmen met of zonder stapels hooibalen, een koe-trein getrokken door een tractor, een zipline, grote glijbanen, ‘zand’bakken die niet gevuld zijn met zand maar met mais, een enorm doolhof, live muziek, water pompen, huisjes bouwen, balspellen, tochtjes met de tractor en nog veel meer. Het is een feest van begin tot eind en ieder jaar is er wel weer het nodige veranderd ten opzichte van de vorige editie. Als afsluiter gaan we dan ook nog naar de vlakbij gelegen McDonald’s en met een Happy Meal is het feest compleet. Wat denk je, zouden de kids tevreden zijn na zo’n weekend?

Verjaardagsfeest met de Critter Keeper

21458786193_04a2acb5f4_z
Liever Alex dan mama: zomaar een tarantula vasthouden!

Na de stortvloed van water vorig weekend hadden we vandaag wederom een bijzonder regenachtige dag. Moeder Natuur heeft blijkbaar in de gaten dat ze nog veel goed te maken heeft voor het gebrek in de zomermaanden en is met een flinke inhaalslag bezig. Gelukkig was er vanmorgen in boekenwinkel Barnes & Noble een leuke activiteit voor de kinderen, waarna we Thais zijn gaan eten, een van de weinige cuisines die de kinderen kunnen waarderen (sateh met rijst gaat er altijd wel in, nu die groentes nog). Daarna nog wat boodschappen doen en de middag was een eind om. Heel spannend, want Nova was om 16.00 uitgenodigd op het feestje van een klasgenootje, Dominic, en hoera, Alex mocht ook meekomen.

Het verjaardagsentertainment bestond uit de Critter Keeper, een eenmanshow die allerlei enge beesten laat zien en dit op zeer amusante wijze aan elkaar babbelt en goochelt. Al doende hoopt hij natuurlijk wat kennis over te dragen. We kennen de Critter Keeper van de zomerprogramma’s in de bieb, waar hij een graag geziene gast is. Alleen vandaag was het wel leuker, want het gezelschap was een stuk kleiner en daardoor konden de kinderen er met hun neus bovenop zitten en kwamen vrijwilligers ook echt aan de beurt (tot groot genoegen van Alex). De kinderen zaten op de voorste rij met uitstekend zicht op alles wat zich voltrok en ze hebben zich een breuk gelachen en zijn een paar keer flink geschrokken (door het foppen van de Critter Keeper).

21457095174_b370f43f41_z
Uiteindelijk durfde Nova dan toch, en nog wel met een Burmese python op schoot.

Zodra er een vrijwilliger nodig was, stak Alex zijn hand op. Nova wilde niet en liet ook het aaien van de dieren aan zich voorbij gaan. Alex was zeer moedig en heeft zelfs een tarantula vastgehouden. Wat een held, want dat doet zijn mama hem niet na! Maar Nova verraste ons aan het eind van het programma door WEL een boa constrictor van drie meter vast te houden! Dat vond de Critter Keeper erg leuk om te zien, dat zo’n verlegen meisje uiteindelijk toch de grote stap durfde te zetten. De kinderen hebben zich in ieder geval ondanks het weer uitstekend vermaakt. In het filmpje zie je nog hoe een Zuidamerikaanse reuzenpad een worm opeet en een salamander die de kinderen aan het eind van het programma uitzwaait.

Een kleurtje erbij

21791956380_c16378933d_zKarate speelt de laatste maanden een grote rol in ons leven. Maar liefst vier keer per week zijn we in de studio te vinden, hetzij bij de Little Ninjas dan wel bij de Mighty Dragons. En met succes, want zowel Alex als Nova is vandaag gepromoveerd naar de volgende band: Nova is nu wit met geel en Alex is camouflage met geel. Voor de jeugdigen en zeer jeugdigen is een speciaal systeem ontwikkeld dat de kinderen toestaat met enige regelmaat een volgende kleur te behalen, zodat ze merken dat ze vooruit gaan met hun kunst en kunde. Het is de eerste stap op weg naar een volledig gele band, waarvoor ze hard gewerkt hebben. Papa en mama zijn dan ook heel trots op de kleintjes!

21980124085_90a41ac60c_z 21980158855_2ee6d08030_z

Een actieve vakantie

De zomervakantie raast onverminderd voort en het is tot op heden een vrij actieve bedoening. Het zwembad speelt daarbij een grote rol, maar deze week hadden we ook nog een aantal andere dingen te doen. Alex is twee weken geleden begonnen met karate en heeft inmiddels vier lessen gehad. Nova had deze week een aantal balletlessen bij juf Lauren, zij het voor het eerst in de balletstudio in plaats van op school, want daar komt ze natuurlijk niet meer. Nova zou eigenlijk balletkamp hebben deze week, maar aangezien er maar twee meisjes zich hadden ingeschreven, was het een beetje moeilijk om daar 4x een blok van 3 uur mee te vullen. In plaats daarvan gaat ze meedoen met het danskamp in augustus en had juf Lauren ter compensatie twee lessen ingepland voor deze week. Dat konden we erg waarderen, want Nova mist de balletlessen enorm en was zeer blij dat ze weer eventjes de tutu aankon. En iets anders, wat op school niet wordt gedaan, namelijk tapdansen erbij! De oude tapschoenen van Alex passen haar nu ongeveer, dus ze had het juiste schoeisel in huis. En wat vond ze het prachtig om te doen!

De meeste karatescholen bieden tijdens de zomervakantie een aantal kampen aan (dit geldt overigens voor veel sporten) maar we hadden er eentje in de buurt gevonden die gewoon les geeft. Alex mocht eerst twee proeflessen komen doen voordat we beslisten of hij al dan geen lid zou worden van Revolution Martial Arts. Maar natuurlijk had hij er lol in en zodoende is hij nu officieel een ‘white belt’, want bij de aanschaf van het studio-uniform zit ook je eerste ‘obi’. Alex is er zeer trots op en ging na zijn les direct informeren wanneer hij er een streepje bij kreeg in een andere kleur. Het ontbreekt dus niet aan ambitie!

Wij vinden het meer een activiteit, maar er zijn mensen die bij hoog en laag zweren dat bowlen een sport is. Hoe het ook zij, tijdens een verjaardagsfeestje mochten de kinderen voor het eerst kennismaken met deze… bezigheid en dat beviel goed! We gaan het zeker nog een keertje doen met z’n viertjes binnenkort.

Zwemmen doen wij altijd in het zwembad, maar tijdens een verjaardagsfeestje eerder deze maand mochten de kinderen voor het eerst zwemmen in het meer. Dat was nieuw maar nadat ze aanvankelijk absoluut niet van plan waren het water in te gaan, besloten ze toch al snel dat het veel te leuk was om aan de kant te blijven. Alex had het zelfs zo druk met het spelen met water en zand dat hij de pizza aan zich voorbij liet gaan (maar dat heeft hij later weer goed gemaakt).

Yoga

De (aangepaste) lotus houding.

De volgende blog post zal oma Toos goed stemmen, want het gaat over iets wat ze al vele jaren doet: yoga. Een poosje geleden heb ik een boek gekocht dat ‘My Daddy is a Pretzel’ heet, een verhaaltje waarin op een grappige manier kennis gemaakt wordt met yoga. In het boek staan een tiental poses die voor kinderen goed te doen zijn en dat blijkt ook wel want de kinderen, met name Nova, krijgen er niet genoeg van. Inmiddels hebben we in de bieb ook een kinderboek over yoga gevonden en is het repertoire poses al uitgebreid. Natuurlijk hebben ze het niveau van oma nog lang niet bereikt, maar over een maandje is ze weer hier om het de kinderen zelf goed uit te leggen.