Pokémon Go

29170732923_521b29cb99_z
Alex op pad met mama’s telefoon. Het is overigens verrassend hoeveel andere Pokémon-jagers je onderweg tegenkomt!

Toen Pokémon Go een tijdje geleden uitkwam, hield ik mijn hart vast. Het was typisch zo’n spel waar Alex helemaal hotel de botel van kan raken dus ik zag de bui al hangen. Maar wonder boven wonder bleven we Pokémon Go vrij en het leven ging door…. totdat we op een vrijdagmiddag een keer een playdate hadden met vriendjes bij de lokale Chick-Fil-A. Daar zat een moeder (!) het spel te spelen in de speelruimte van dit restaurant en opeens kwam Alex bij me staan. Met een wilde blik in zijn ogen vertelde hij me dat we dit spel ‘moesten hebben’ en of we het direct konden downloaden. Ik probeerde hem nog van gedachten te veranderen door te zeggen dat we het er later op de dag met papa over zouden hebben in de hoop dat hij het dan weer vergeten zou zijn. Maar nee, Alex was vastbesloten en vroeg het direct aan papa zodra hij hem zag. En zo gebeurde het: toch Pokémon Go op de telefoon en Alex die er als een kleine zombie mee rondliep.

De afgelopen weekenden zijn we alle parken in de buurt afgeweest om te zorgen dat Alex Poké-balls en Poké-stops kan vinden, hoewel hij de Poké-gyms nog een beetje eng vindt. In het begin moest je hem echt bij de schouder vasthouden zodat hij niet overal zomaar binnenliep, als een zot achter het kompas op de telefoon aan op jacht naar het volgende monster. Inmiddels is dat wel iets verbeterd. De gekste termen vliegen om je oren en hij denkt dat ik alles begrijp. Niks is minder waar, ik snap er helemaal niks van. Maar wat ik wel kan waarderen is dat we eindelijk eens met de kinderen ergens een stukje kunnen wandelen zodat dat er direct een groot protest volgt. Wat dat betreft… dank je wel, Pokémon!

Build A Bear

In de USA is Build-A-Bear een begrip, maar ik denk dat het buiten dit land niet bekend is. We waren er tot voor kort nooit geweest hoewel we wel wisten wat het was, maar om de een of andere reden waren we er nooit binnen geweest. Nova heeft onlangs enkele filmpjes op YouTube gezien van een meisje dat bij Build-A-Bear binnen was en daar een beer heeft gemaakt en sindsdien wilde ze er dolgraag naar toe. En papa… tja… die kon daar moeilijk nee tegen zeggen. 🙂

Dus toen Rob laatst een keer vrij had op een vrijdag zijn we naar Greenville gegaan en, na een bezoek aan de dierentuin, zijn we het overdekte winkelcentrum binnengegaan waar de Build-A-Bear Workshop zit. Hier zoek je een beer of ander beest uit dat je vervolgens geheel naar eigen wens kunt vullen en aankleden. De kinderen hadden op YouTube prinsesseberen gezien dus ze wisten al direct wat ze wilden hebben: een Rapunzel voor Nova en Alex wilde Ariel. Deze beren waren nu in de ‘aanbieding’ voor slechts 50 dollar per stuk in plaats van de reguliere 80. Maar eerlijk gezegd, als je een willekeurige andere beer pakt en daar kleertjes bij koopt, schoenen bij doet, een liedje erin stopt en wat je verder nog allemaal kunt toevoegen, haal je die 50 dollar ook royaal.

Het idee is dat je een lege beer koopt die je vervolgens opvult naar eigen wens. Je stopt er een hart in en je kunt er een geur in doen (Alex had suikerspin, Nova had aardbei) die het 3 tot 5 jaar volhoudt. Als de beer gevuld en dichtgemaakt is, mag je een outfit uitzoeken of in ons geval de bijbehorende prinsessenjurk aantrekken. Daarna is het tijd voor een geboortecertificaat: Alex heeft zijn beer ‘special Ariel’ genoemd en Nova heeft haar Rapunzel omgedoopt tot ‘Nova’. Sommige Build-A-Bear Workshops zijn nog wat uitgebreider en dan kun je de beer ook nog in bad stoppen. Onze kinderen waren helemaal ondersteboven van hun ervaring bij Build-A-Bear en zijn overtuigd dat ze hun volgende verjaardag hier willen vieren. Dat duurt gelukkig nog een hele tijd!

Science Bob

Vorige week was er ’s avonds een bijzondere gast in de bibliotheek en daar gaan we op schooldagen eigenlijk nooit naar toe, maar het toeval wilde dat Nova de dag erna geen school had en Alex slaapt nooit zo vroeg, dus voor hem maakte het niet zo veel uit. Zodoende gingen we naar Science Bob, iets wat Rob aangekondigd had zien staan en waar hij wel oren naar had, aangezien het om een wetenschapper gaat, die zich met name met schei- en natuurkunde bezighoudt.

Science Bob is inmiddels een soort rockster in zijn veld, want hij is al vaak op nationale tv geweest met zijn proeven, die hij vooral bedenkt voor kinderen op de basisschool. Als leraar vroeg hij zich af hoe hij wetenschap voor kinderen aantrekkelijker kon maken en zo kwam hij met allerlei leuke proeven op de proppen, interessante scheikundige reacties die bij kinderen (en volwassenen trouwens ook) de nodige respons veroorzaken. Zijn humoristische en vaak spectaculaire aanpak trokken al snel aandacht en zodoende is hij uitgegroeid tot een fenomeen. De bieb had blijkbaar een aardig budget dit jaar want het zal een paar centen gekost hebben om Science Bob op bezoek te laten komen.

In het filmpje dat ik heb gemaakt, kun je drie proefjes zien. Het eerste is de zogenaamde ‘olifantentandpasta’. Dit experiment heeft hij ook bij Jimmy Kimmel Live gedaan, zij het iets groter en met de nodige gevolgen voor de opnamestudio. Zoals Science Bob al vertelt in het filmpje, “als ik dit erbij schenk ontstaat er een reactie en hoewel ik een vrij grote cylinder heb, kan het wel eens een beetje erover gaan, vandaar dat ik er iets onder heb gelegd.” De kinderen vonden dit helemaal geweldig, want ze konden niet wachten om deze proef thuis na te doen.

Het tweede experiment betreft Bernouilli’s Principle, of de Wet van Bernouilli. Je mag op Wikipedia opzoeken wat die wet precies inhoudt, want er komt nogal wat wiskunde bij kijken. Maar Science Bob had een proef gevonden om deze wet te demonstreren die voor iedereen duidelijk was. Met een bladblazer werd een rol wc-papier over de zaal verdeeld, en dat leverde heel wat hilariteit op.

Het laatste experiment gaat om het creeren van een wolk binnenshuis. Welke chemicalien hij daarvoor gebruikte, heb ik net niet vastgelegd (hoewel Rob waarschijnlijk wel iets kan bedenken). Het resultaat staat wel op beeld en de oplettende kijker kan Alex terugvinden in de meute kinderen die allemaal de wolk willen aanraken. Na afloop heeft Alex een boek van Science Bob gekocht en die door hem laten signeren. Een heel leuk aandenken aan een bijzonder amusante avond.

Thuis oefenen

Dat karate-les heel wat van onze tijd in beslag neemt, moge inmiddels duidelijk zijn. Op maandag, dinsdag, woensdag en donderdag is er les en Nova volgt af en toe ook nog een extra les op zaterdagmorgen. Met name zij heeft er veel lol in en er wordt thuis geoefend; met èn op papa en mama. De techniek van de kinderen is na een half jaar karate-les zodanig goed en hun spieren dermate ontwikkeld, dat het oefenen op papa en mama een beetje pijnlijk begon te worden. Daarom hebben we iets in huis gehaald waar ze hun energie prima in kwijt kunnen en waar ze zo hard tegenaan kunnen slaan als ze maar willen. De paarse dummy is een gewillig slachtoffer!

Het weer houdt de gemoederen bezig

Het is een roerige winter dit jaar, met een sneeuwstorm en een ijsstorm en ook vooral veel regen. Afgelopen woensdag werden we belaagd door een systeem dat rijkelijk met tornado’s strooide; gelukkig niet hier, maar het was doodeng weer. Half Spartanburg zat zonder stroom, alles stond onder water, modderstromen over de straat… niks leuks aan. Vanwege de overvloed aan nattigheid komen we niet zo veel buiten de deur als normaal in dit seizoen, want normaal gezien hebben we tijdens de winter toch wel de nodige mooie en zelfs lente-achtige dagen. Dit jaar zijn we amper in de tuin geweest!

Daarbij komt ook nog eens dat mijn auto de laatste tijd nogal wat streken heeft gehad, waardoor ik veel tijd bij de garage heb doorgebracht. Het probleem lijkt vooralsnog eindelijk verholpen te zijn, dus ‘fingers crossed’. Maar omdat verhalen over sores met de auto niet zo interessant zijn, heb ik in plaats daarvan een filmpje over de karateles van gisteravond. Het was de laatste week van de maand en dus stripe test; het thema van de avond was jiu jitsu, wat zoiets betekent als ‘grondcontrole’. Veel oefeningen op de vloer dus! Ik moest heel ver inzoomen waardoor het beeld jammergenoeg wat schokkerig is.

Koning Winter is hier

Dappere dodo in de sneeuw.
Dappere dodo in de sneeuw.

De winter was tot op heden warm en nat, maar het is plots omgeslagen en nu zitten we midden in een sneeuw- en ijsstorm. Het gebeurt bijna elk jaar wel een keertje en doorgaans zorgt het voor veel problemen. Dat is deze keer niet anders, want gisteravond belde de school al om te zeggen dat ze vandaag dicht zouden blijven, nog voordat er ook maar een vlok gevallen was. Vanmorgen kwam Alex om 6:13 onze kamer binnenrennen om aan te kondigen dat er een flink pak sneeuw lag en hoe geweldig hij het vond. Wat hem betreft sneeuwt het veel vaker, want hij vindt het prachtig.

Nadat we een kopje koffie gedronken hadden, moesten snel de jassen aan en liepen de kinderen buiten rond. Nova begon vrolijk aan het sneeuw-avontuur, maar hield het traditioneel al snel voor gezien. Heel leuk voor een paar minuten, maar zodra ze een druppel koud water voelt, is ze er klaar mee. Terwijl zij al weer droog en warm in de speelkamer zat, dartelde Alex nog heerlijk rond buiten. Samen met mama een sneeuwballengevecht gehouden en rondrennen terwijl hij naar het knisperen van de sneeuw onder zijn voeten luisterde.

Op en top genieten voor deze jongeman.
Op en top genieten voor deze jongeman.

Het was maar goed dat we onze sneeuwpret al vroeg binnen hadden, want niet veel later begon het opnieuw te vallen. Geen sneeuw deze keer, maar hele fijne korreltjes ijs. Hiermee start de tweede ronde en die zal beduidend zwaarder uitvallen dan de eerste. De weermannen op tv vinden het schitterend, want we krijgen exotische combinaties van sneeuw, ijs, regen, aanvriezende regen en dondersneeuw.  Het systeem dat overtrekt is een bijzonder bonte mix en op een kleine afstand kunnen de resultaten heel verschillend uitpakken. In Greenville, dat hier een half uurtje vandaan ligt, is geen vlok sneeuw gevallen, terwijl wij hier toch wel gauw 15 centimeter hadden. Maar inmiddels hebben we dus te maken met ijs en daar komt later vanavond weer sneeuw overheen. Wie wat precies krijgt, zal een verrassing worden, maar dat het voor grote problemen zorgt, is zeker.

Nog heel even en dan… kerstmis!

Het is de laatste week voor kerst! Nova had vandaag haar laatste schooldag, Alex heeft morgen nog een halve dag te gaan, maar ze gaan een kerstfilm kijken dus echt heel zwaar werk is dat niet meer. Alles staat natuurlijk in het teken van de magische dag aan het eind van de maand. Onze elf is weer op bezoek en haalt elke dag andere fratsen uit. Nova mocht vorige week op bezoek bij de kerstman, samen met de rest van haar klas. Mama is meegegaan om het vast te leggen, want tot op heden wilde Nova nooit bij de beste man op schoot. Wat zou dat dus opleveren? Het filmpje laat de resultaten zien. Het was overigens een zeer muzikale kerstman!

De klas van Alex werkt al weken aan een Reader’s Theater, waarbij ze in groepjes een kort verhaaltje opdragen. Alex speelt de Wolf in het verhaal van de Drie Biggetjes. De juf had deze rol speciaal voor hem uitgezocht, omdat hij de beste lezer van de klas is en het meeste emotie in zijn lezen (en nu ook voorlezen) legt. Vanmorgen was het grote optreden voor de papa’s en mama’s en ik kan niet anders zeggen dan dat hij het geweldig heeft gedaan. Het zal wellicht wat moeilijk te volgen zijn op het filmpje, maar ik denk dat iedereen de strekking van het verhaal wel kent.

De spanning voor kerst is overal voelbaar en dat wil wat zeggen want qua weer lijkt kerst nog heel ver weg. De afgelopen week hebben we temperaturen geklokt tussen 21 en 24 graden, waardoor het meer op het voorjaar lijkt. De voorspellingen zeggen dat we een erg milde kerst kunnen verwachten en zelfs dat de hele winter vrij warm zal zijn. En dat terwijl ik dit jaar eindelijk een keer een slee heb gekocht!