Wandeltocht

Het is al weer een weekend geleden dat we met de kinderen de Cottonwood Trail hebben opgezocht. Het was ’s middags heerlijk weer en we konden nog zonder jas de bossen in! Het is een geweldig stukje om met Alex te doen, niet overdreven ver en onderweg is er van alles te doen en te bekijken. Eerst langs het water, dan over de brug, dan over de wetlands en dan een ‘loop’ door het bos met een leuk heuveltje erin. Onderweg heeft hij ontdekt dat grote takken een grote, hoorbare plons maken in het water en de kleine takjes niet. We hebben ook naar de wortels van de bomen gekeken en uitgelegd waar ze voor zijn. Leuk en leerzaam dus!

Ook Nova vond het prachtig om te zien en ze hing bij papa in de sling op de buik. Ze lachte voortdurend en schopte van blijdschap met haar voetjes. Ze kan het niet zeggen, maar ze geniet zo van die uitstapjes! Alex had zijn camera meegenomen en knipte er op los: foto’s van de natuur, van een passerende jogger, van papa en Nova, van modder, van poep op de brug en later op de weg naar huis nog van een paar graafmachines waar we speciaal voor hem gestopt waren.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/9xU_XwXpTD8?rel=0

Een ontmoeting met Santa

Santa weet nu wat Alex graag wil hebben voor Kerst

Afgelopen weekend stond in het teken van Sint, maar ook van zijn jongere broertje Santa. Santa was op zaterdagmorgen in de Hatcher Garden en in ruil voor wat houdbare goederen mochten de kinderen bij Santa zitten en werd er een foto gemaakt. Nova mocht op schoot en Alex zat er naast. Hoewel hij het ook wel een beetje spannend vond, heeft hij Santa toch volop verteld over bulldozers, bobcats en excavators. Wie weet krijgt hij dus wel de nodige cadeaus op kerstavond dit jaar! Tenslotte gaat het heel erg goed met de zindelijkheidstraining en is hij ook heel erg lief voor zijn zusje en andere kindjes met wie hij de laatste tijd gespeeld heeft.

Na een paar minuutjes bij Santa op schoot, realiseerde Nova dat die meneer met de baard niet papa of mama was en zette het op een brullen. Het was dus tijd om te gaan en daarom gingen we naar de koekjestafel, waar alle kinderen een koekje mochten versieren met allerlei lekkers. Zoiets hoef je Alex ook maar een keer uit te leggen, want al snel zat er hagelslag en m&ms op zijn koekje. Jumjum, hop de buik in! Een geslaagd bezoek aan Santa en in de loop van de week kunnen we ook de ‘officiele’ foto nog ophalen die door de fotograaf gemaakt is. We zijn benieuwd of het resultaat net zo leuk is als de foto’s van papa.

Sinterklaas

Wat alle jongens leuk vinden

De kerstman domineert dan misschien in de USA, maar Sinterklaas laat zich niet zomaar in een hoekje zetten. De Nederlandse kindjes in deze hoek van de wereld krijgen toch cadeaus! Afgelopen weekend hebben we een heuse Sinterklaasviering gehad met drie koppels en vier kinderen, allemaal Nederlandstalig. Jaja, het heeft vier jaar geduurd, maar eindelijk hebben we een medelander getroffen aan de overkant van de plas. Monique woont hier met haar Amerikaanse partner Mark en samen hebben ze een zoontje, Finn. Zij troffen een tijdje terug onze Vlaamse vrienden Wim en Ann in de supermarkt en zo ging de bal aan het rollen.

Zodoende kwam Sint gisteren naar Simpsonville en hebben de kleintjes hun pakjes gevonden bij de open haard. Alex was qua leeftijd de enige die het idee van Sinterklaas een beetje snapte, maar om cadeaus te krijgen hoef je niet te weten wie de Goedheiligman is. Alle ukkies waren heel tevreden met hun pakjes en Alex zei zelfs ‘dank je wel Sinterklaas’.

Hoewel Mark een Amerikaan is, had hij een heuse pan snert gemaakt en die smaakte nog zeer goed ook! De tafel stond vol met lekkere dingen en in de schoen van Alex zat zelfs nog een zak met stroopwafeltjes. De snoepkont had z’n letter binnen de kortste keren opgesmuld… ja, die Sinterklaas mag wat hem betreft vast nog wel een keertje terug komen volgend jaar.

Op weg naar huis zijn we naar Roper Mountain geweest, een kerstlichtjes spektakel in Greenville. Hoewel het zeer mooi gedaan was, was het vrij kort en dus ook niet zo indrukwekkend als Hollywild. Daar gaan we dan ook zeker nog naar toe een dezer dagen. Gelukkig had het bezoek aan Roper Mountain niet overdreven veel gekost, we konden er niet met credit card betalen en cash hadden we niet bij ons. Dus moesten we maar ergens pinnen en dan op weg naar buiten iemand betalen, zeiden ze. Tja, het geld hebben we wel uit de automaat gehaald, maar niemand van het personeel meer gezien, dus het was geen al te dure trip. Dat was weer genieten op z’n Hollands!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/MC6Ah14qbYg?rel=0

Een kloddertje hier, een kloddertje daar…

Al voor het derde weekend op rij zijn we bezig met het schilderen van ons hek. In eerste instantie hadden we het verfpistool van de buren geleend, maar dat gaf er al snel de brui aan dus werd het weer ouderwets met de kwast. En dat schiet nu eenmaal niet zo vreselijk op.

Het betekent ook dat we niet zo veel tijd over hebben om dingen te ondernemen, dus het viel vandaag een beetje tegen dat we miezerweer hadden, terwijl we een trip naar de speeltuin hadden gepland. In plaats daarvan zijn we maar naar het winkelcentrum in Greenville gereden, waar de kindjes konden spelen in het overdekte speeltuintje en papa en mama een lekkere Starbucks koffie konden nippen. Gelukkig hebben we afgelopen week wel het een en ander gefilmd zodat er toch iets te bekijken valt.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/ZSJHlOPfrG0?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/DYMQlVp9muE?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/CY2c9RoSPBM?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/4Ej1LdzCnfI?rel=0

Zo moe…

Vanmorgen was Nova na haar ontbijtje al weer behoorlijk moe. Het filmpje op YouTube staat nog op z’n kant, het is ge-upload via mijn nieuwe smartphone en ik moet nog een beetje leren hoe het apparaat precies werkt.

Het voordeel van mijn nieuwe telefoon is overigens dat we filmpjes kunnen maken, direct uploaden naar de blog en/of YouTube en dat het in principe dus makkelijker zou moeten zijn om regelmatig een bericht te plaatsen. En de grappige uitspraken van Alex kunnen we ook overal en altijd noteren, zodat de Peuterpraat berichten nog voller staan met zijn unieke vondsten.

Even updaten

Ja hoor, het is weer zover. We liggen achter op de blog. Vandaar een bericht met veel beeldmateriaal zodat we allemaal weer bij zijn.

Halloween lijkt al weer heel lang geleden, maar anderhalve week geleden liepen alle kinderen nog verkleed rond. De beelden in het filmpje zijn van de Halloween Hoopla in Greer, waar Alex het enorm naar zijn zin had met de springkussens. Het kostte heel wat moeite om hem mee naar huis te krijgen, zelfs toen het feest voorbij was en ze de springkussens lieten leeglopen, kregen we hem niet echt overtuigd van de noodzaak om weer huiswaarts te keren.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/bx4FiB41QJI?rel=0

Nova is een tijdje geleden al zelf gaan staan en inmiddels kruipt ze met een aardig vaartje door het huis. Maar wat moet je als je bij de tafel staat en je wilt iets hebben dat op de grond ligt?

http://www.youtube-nocookie.com/embed/M1135VSizdc?rel=0

Het verjaardagsfeestje van Owen was op de rolschaatsbaan en dat was natuurlijk iets nieuws. Alex was in de auto in slaap gevallen dus het duurde even voordat hij wakker was en voldoende bij zijn positieven om mee te doen. Maar hij kreeg de smaak te pakken en aan het eind van het verhaal kwam hij aardig vooruit op zijn schaatsen!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/v8vAVk1e32I?rel=0

Nova demonstreert twee nieuwe kunstjes in dit filmpje, namelijk dat ze prima zelf kan eten en hoe leuk kindjes zijn als ze in hun handjes klappen.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/Li0vUnSUa4Y?rel=0

Nova op cruise control

De kinderarts waarschuwde ons vorige week dat het niet meer zo gek lang zou duren voordat Nova een stuk mobieler zou zijn. En jawel hoor, de kleine madam begint al stapjes te zetten terwijl ze zich aan iets kan vasthouden. Af en toe laat ze ook al los en staat ze even zelfstandig op twee benen, of stapt ze van de tafel naar papa of mama toe. Zou ze het echte kruipen overslaan en meteen gaan lopen?

Sinds ze drie maanden geleden voor het eerst in de jumperoo zat, is er ook al veel veranderd. Ik denk dat we hem binnenkort wel een standje hoger kunnen zetten!

Nova @ 6 maanden

Ons pompoentje

Vandaag was het tijd voor de 6 maanden check-up voor Nova (jaja, 6 maanden oud alweer! hoe is het mogelijk!). We maakten ons niet echt zorgen of ze wel voldoende ontwikkelt, iedereen ziet dat ze als een speer gaat en een soort turbo-baby is. Dat werd bij de kinderarts allemaal bevestigd: madam is een mooie 7556 grammen, 63.5 cm lang en een bolletje met een omtrek van 41.5 cm. Qua gewicht zit ze nu rond de 60%, qua lengte ronde 25% en haar hoofdje ongeveer 20%. Haar groeicurves zijn nog steeds een kopie van die van Alex, heel wonderlijk om te zien!

De kinderarts vroeg of we al geprobeerd hadden haar wat vaste voeding te geven… pfff! En of! Ze smult van banaan, appel, peer, wortel, zoete aardappel, erwtjes, boontjes, rundvlees, kip, kalkoen, mango, pruimen en rijstekoekjes. We mochten nu ook proberen haar pindakaas te geven, ei en zelfs stukjes wafel of pannenkoek (wel kleine stukjes natuurlijk).

Dr. Lucy keek ook even of ze al een beetje kon staan, dus Nova pakte haar handen beet en trok zichzelf meteen omhoog. Ook met vlag en wimpel geslaagd! Haar oorontsteking was gelukkig over, weer een probleem opgelost. Aan het eind van het bezoek kreeg ze haar vaccinaties, drie prikken en een boel traantjes. Maar voordat we goed en wel in de auto zaten, was het leed al weer geleden. Ze heeft er de rest van de dag geen last van gehad en was gewoon zichzelf. Taaie tante he!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag