Op zondagmiddag zijn we naar de bibliotheek geweest en oh jee, Nova viel daar met haar snoet op de hoek van een bak vol boeken, Pats, een tand door haar lip en een enorm bloedbad natuurlijk. Ze huilde wel maar niet overdreven, sabbelde steeds op haar lip omdat het natuurlijk heel vreemd aanvoelde en na een paar minuten ging ze weer gewoon verder waar ze mee bezig was.
Het is moeilijk om vast te leggen, maar ze heeft een aardig gat in haar lip en vanmorgen was het ook nog eens dik en blauw. Het is een beetje lastig met eten maar verder redt ze zich wel. Taaie tante hoor!
Als je er even bij stil staat, is het wonderlijk om je te beseffen dat onze kinderen opgroeien met het idee dat er altijd mobiele telefoons zijn geweest, net als supersnel internet, digitale televisie en leuke gadgets zoals smartphones en andere dingen met touchscreen. Het is niet moeilijk om te zien waarom dit soort dingen een enorme aantrekkingskracht op kinderen hebben: vrolijke kleurtjes en zeer interactieve applicaties. Ook onze smartphones worden door de kleintjes erg gewaardeerd, Alex vindt het prachtig om samen met papa Angry Birds te spelen, of om een ander, simpeler spelletje helemaal zelf te doen. Nova bekijkt het ook graag van dichtbij en zoals dat met kinderen nu eenmaal gaat, als ze het zien, willen ze het meteen hebben!
Het is wachten tot Nova haar eerste, echte stapjes zet en ze is al flink aan het oefenen. Toen Alex met de walker aan de slag ging, kwamen de eerste stapjes niet al te lang daarna. We zullen zien, de tijd zal het leren!
Vandaag is Alex 3 jaar en Nova is 9 maanden en een paar dagen, dus tijd voor een check bij de kinderarts. Zoals altijd waren we zeer benieuwd naar de nieuwe data en nu we twee kinderen hebben, hoe die kleintjes met elkaar vergelijken (toen Alex dezelfde leeftijd had als Nova nu).
Samen opgroeien
Onze kleine baas is officieel 97 cm hoog en 13.47 kg zwaar, op de 50% lijn qua lengte dus, maar op de 25% lijn qua gewicht. Desondanks was de dokter zeer, zeer tevreden, Alex is kerngezond en gewoon tenger en gespierd. Hoewel we ons een beetje zorgen maakten om zijn magere voorkomen, is dat helemaal niet nodig. Zolang hij elke derde of vierde maaltijd, dan wel elke derde of vierde dag fatsoenlijk eet, krijgt hij genoeg binnen. Ook zijn bloeddruk werd genomen en was een tien met een griffel waard, dus het is weer op naar het volgende jaar. Van de lijst met ‘te behalen mijlpalen in het leeftijdsjaar van 3 naar 4′ kan Alex de meeste dingen nu al afvinken, dus de tweetaligheid heeft vooralsnog niet tot een achterstand geleid.
Nova was niet erg gediend van het gepruts aan haar lijf, niet door de verpleegster en ook niet door de dokter erna. De verpleegster noteerde gewicht en lengte, en nadien moest ik Nova met dokter Luci nog eens wegen want zij kon niet geloven welke cijfers de verpleegster haar liet zien. Nova’s groeicurve is namelijk identiek aan die van Alex en net als haar broer vlakt deze op precies hetzelfde moment af. Zat ze met 2,5 maanden nog rond de 80%, nu is ze gezakt naar 25% qua gewicht (in vergelijking met meisjes van dezelfde leeftijd). Haar lengte steekt ook op de 25%, dus ze is heel mooi in verhouding. In de afgelopen drie maanden is ze maar 200 gram zwaarder geworden, dus we zullen zien hoe de teller er rond haar eerste verjaardag bij staat. Alex kwam in dezelfde periode in 6 maanden tijd niks aan, terwijl hij natuurlijk wel steeds langer werd. Hoe lang blijven die twee elkaar nadoen?
Het lijkt erop dat we nog even moeten wachten op de ‘happy’ in het nieuwe jaar, want tot op heden is het alleen nog maar sukkelen. Voor de jaarwisseling hadden we allemaal een buikgriep en arme Alex houdt nog steeds niet veel binnen. Ook Nova is behoorlijk uit haar hum en brult wat af. Wat mijzelf betreft is het ook huilen met de pet op, eerst al een zware verkoudheid die wekenlang aanhield, direct gevolgd door een buikgriep en nu weer een zeer zware griep die ik al jaren niet meer heb gehad in combinatie met een oogontsteking. Helaas is in je bed kruipen geen optie als je kinderen hebt, en in dit geval kan ik ook geen medicijnen slikken want dat mag nu eenmaal niet als je borstvoeding geeft. Ofwel, er zit niks anders op dan door te bijten en hopen dat het op tijd over is voor het grote feest van Alex. Want ja, onze kleine grote man wordt DRIE deze vrijdag en op zaterdag hebben we een groot feest gepland met een boel vriendjes bij een springkastelenpaleis. En dan willen we natuurlijk wel allemaal kunnen genieten!
Wat zijn ze lief samen
Gelukkig zijn de eerste foto’s en filmpjes van dit jaar al weer gemaakt en zoals de onderstaande bijdrage laat zien, is Nova niet van plan om het langzameraan te doen dit jaar. Alex moedigt haar van harte aan, dus we kijken nog steeds belangstellend uit naar haar eerste echte stapjes (en naar de cijfers die we vrijdag te horen zullen krijgen bij de kinderarts, waar allebei de kinderen een bezoekje mogen brengen voor een standaard check-up).
Over een week is Nova al weer 9 maanden oud, hoe is het mogelijk? Vandaag vierde ze haar eerste kerstfeest en helaas was het voor haar het grootste gedeelte van de dag niet zo’n leuk evenement. Het arme kind wordt al eindeloos lang geplaagd door de ene na de andere zware verkoudheid, er komt gewoon maar geen einde aan. Sinds ze 4 maanden was, is ze welgeteld 3 weken verkoudheidvrij geweest. De huidige snotterfase is zeer hardnekkig en ook heel zwaar en juist vandaag had ze er extreem veel last van. Dat resulteerde in veel tranen.
Wat waarschijnlijk ook een rol speelde, is dat haar derde tandje eindelijk door het tandvlees heen prikte en haar mondje dus gevoelig zal zijn geweest. Na een dosis pijnstillers heeft ze vanmorgen wel 3 uur geslapen. We zijn rond half drie even naar buiten geweest en een frisse neus gaan halen bij een paar graafmachines in de buurt. Op de weg naar huis is Alex in slaap gevallen en zo gebeurde het dat hij knock-out op de bank lag en Nova wakker was. Ze snapte er niet veel van en probeerde Alex wakker te maken door flink aan zijn haar te trekken en haar liefste lachje te gebruiken, maar het hielp niks. Gelukkig waren papa en mama wel wakker om te spelen.
Zoals iedereen wel weet, komt niet alleen Sinterklaas maar ook de kerstman alleen langs bij de kinderen die het hele jaar lief zijn geweest. Dus naar mate de kerst dichterbij komt, wordt het steeds spannender… heb ik goed genoeg mijn best gedaan? Heb ik goed geholpen? Heb ik goed geluisterd en gedeeld?
We moesten Alex er af en toe heus wel op attenderen dat Santa precies wist wat hij allemaal uitspookte en dat het een en ander gevolgen kon hebben voor eventuele cadeaus. ‘Alex heeeel lief!’ zei hij dan. En Alex was ook echt heel lief. Lief voor zijn zusje, lief voor papa en mama, een helper in de keuken, een helper voor zijn zusje. En Nova, tja, dat zij lief is, staat natuurlijk buiten kijf. Maar had Santa het ook allemaal gezien?
Voor wie zou dit cadeautje zijn?
Alex heeft twee keer bij Santa mogen zitten om hem te vertellen wat hij wilde hebben. En twee keer informeerde hij de brave man dat hij graag ‘struction’ wilde hebben. Maar Santa moet bij zo veel kindjes langs, had hij het wel onthouden? En wat wilde Nova hebben? Want zij zette het bij de kerstman op schoot steeds op een brullen.
Welnu, vanmorgen was het moment van de waarheid en… jawel hoor! Santa vond dat onze kleintjes het heel goed gedaan hebben afgelopen jaar! Elk kreeg niet minder dan 12 cadeaus!! Wat een uitpakfeest en plezier en zoals we op het eerste oog kunnen zeggen heeft Santa precies de goede cadeaus gebracht. Dank je wel Santa!
En wie dit leest, op deze eerste Kerstdag (of daarna), heel fijne dagen gewenst en het allerbeste voor 2012!
Afgelopen zaterdagavond stond in de bibliotheek het ‘Kidzmas’ gepland, een groots opgezette viering van 17.00-20.00, met echte rendieren, sneeuw, activiteiten voor de kinderen en een beroemd auteur van kinderboeken die pop-up boeken maakt, iets wat hij kwam demonstreren en uitdelen aan de aanwezigen. Het was het eerste jaar dat dit georganiseerd werd en er werd gerekend op ongeveer 500 bezoekers. Maar bijna 4000 mensen kwamen er op af en zo stonden we in een ellenlange rij te wachten om binnen te mogen, iets waar we om 19.00 maar de brui aan gaven omdat het binnen een totale chaos was. De gezichten van de mensen die naar buiten kwamen spraken boekdelen! Dat hebben we dus maar laten schieten. We vonden het wel jammer, want ten eerste leek het ons erg leuk en ten tweede hadden we het met Alex al de hele week over deze speciale avond gehad, die dus uiteindelijk in het water viel. Het arme kind snapte er niks van en was teleurgesteld.
Druk bezig in het Discovery PlaceOm het fiasco van zaterdag te compenseren, zijn we op zondag naar Charlotte gereden, waar we een half jaar geleden voor het eerst de Discovery Place ontdekten. Dit fantastische ‘kindermuseum’ biedt een groot scala aan interessante activiteiten die een wetenschappelijke achtergrond hebben en het is leuk voor kinderen maar ook hun ouders. Tot bijna sluitingstijd hebben we er een geweldige middag gehad. Nova ook, want die kroop en liep overal vrolijk rond en bekeek alles eens mooi op haar eigen manier. Bovendien amuseerde ze zich prima met de vele experimenten, waar ze meestal hartelijk om moest lachen. Wat haar betreft is het al snel goed, zo lang ze maar de gelegenheid krijgt om flink te bewegen. Dit lijkt ons ook een leuke bestemming om samen met de opa’s en oma’s te doen!
Er was overigens ook een exhibitie over mummies, iets wat op Alex veel indruk maakte en waar hij veel over te vertellen had. Maar die uitspraken staan in de eerstvolgende editie van Peuterpraat.
Als Nova iets nieuws leert, is het soms moeilijk om dat vast te leggen. Kinderen hebben meestal de neiging om te stoppen met hun nieuw geleerde vaardigheid zodra je de camera aanzet. Vanavond heeft Rob ons meisje kunnen filmen terwijl ze zwaaide en ‘papa’ zei. Hopelijk komt het ondanks de duisternis toch een beetje duidelijk over.
Peperazzi Blog 