Categorie: Peuterpraat

Ter ere van de 30ste editie van Peuterpraat hebben we de titel aangepast, want Alex is 4.5 en als je bijna naar de kleuterschool gaat en dus al een hele flinke jongen bent, moeten we daar natuurlijk ook gepaste aandacht aan besteden.

“Mama, kan ik nog iets eten?”
“Tuurlijk. Wat wil je graag hebben?”
“Eh… ik wil graag iets eten dat framboosjes is.”

Mama haalt Alex op bij het kinderdagverblijf. Het is voetbalweek en hij is net klaar met speels balletje trappen onder leiding van een coach. Eenmaal in de auto vraagt mama hoe het is geweest. Alex:
“We hebben met de bal gespeeld en nu ben ik helemaal verzweet.”

De pannenkoekjes zijn nog warm.
“Papa, you need to blow it.”
“Nou, dat kan je goed zelf hoor.”
Verontwaardigd: “Maar dat is heel veel werk!”

Bij Ikea hebben we een bed voor Nova en een bureau voor Alex gehaald. Het bed hebben we ’s avonds in elkaar gezet; het bureau bleef nog een nachtje in de doos. Als hij de volgende ochtend uit bed komt, is het eerste dat Alex zegt:
“I think it’s time to build my desk.”

Alex eet popcorn en ziet er allerlei vormen in.
“Deze is een macaw. Deze is een rainbow. Deze is niks. Deze is poep. Deze is… Alex!”

Alex heeft op school een woord geleerd; “booty-butt” klinkt het de hele dag, gevolgd door luid gegiechel. Als hij er op een ochtend vroeg alweer mee begint, klikt Nova:
“Ate says butt.”

Op een willekeurig moment, zonder enige aanleiding:
“O, o, o, wat is Nova toch een skatje!”

We zijn bij de geldautomaat. We krijgen alvast een glimp van de tienerjaren…
Alex: “Can I have some money?”
Nova: “I want money too!”

We kijken naar verkeersborden langs de weg.
“Dat bord geeft aan hoe hard je mag rijden.”
“Nee, er staat op hoe slow je moet.”

Een vertederend moment. Alex geeft zijn zusje een knuffel.
“I love you Nova.”
“Aai juv joe, Ate.”

De dagen van de week zijn nog een beetje abracadabra.
“What day is it?”
“Het is Tuesday.”
“Tuesday?”
“Ja. En welke dag komt er voor Tuesday?”
“Saturday?”
“Monday komt voor Tuesday. En wat komt er na Tuesday?”
“Euh… August?”

In South Carolina is de verkeersregel dat je bij rood rechtsaf mag slaan mits je daarbij geen verkeer hindert. De situatie doet zich voor.
“Mama, waarom ging jij die kant op? Het licht was rood.”
“Omdat we in de regels hebben afgesproken dat het mag als het veilig is.”
“No, I don’t think so. Mama, dat was een beetje dom van jou.”

Met het Engels van Nova begint het ook al aardig te vlotten. Enkele uitspraken:
“Piesh?” (= please)
“I was tad.” (= I was sad)
“Papa, are you?” (= papa, where are you?)
“I want Doda!” (= I want Dora)
“Ate Nindle” (Alex Kindle)
“I weally want didi.” (I really want a drink)

Alex is ’s avonds veel te lang aan het spoken geweest op zijn slaapkamer en niet voor 22.00 gaan slapen. De volgende ochtend halen papa en mama hem om 7.00 uit bed in plaats van hem te laten uitslapen. Moppert Alex slaperig:
“I want to sleep! Ik ben nog niet wakker!”

Mama heeft opgeruimd in de klerenkast van Alex. De kleertjes die te klein zijn, zitten in een doos. Natuurlijk ligt de volgende dag de helft weer terug in de kast. Tot zijn grote misnoegen is de lievelingstrui van Alex ook in de doos beland.
‘NO! Not this one. This is my favorite.”
“Dat weet ik Alex. Maar hij is je nu veel te klein.”
“Maar deze is heel mooi voor mij.”
“En hij staat je ook heel leuk. Maar hij is echt te klein. Kijk maar op het label.” (mama wijst het nummer 2 aan, wat betekent dat de trui voor jongens van 2 is)
“Can I see de maat nog een keer?”
Alex bestudeert het label dat zowel in het Engels als Spaans is afgedrukt.
“Nee mama, dat is niet goed. Hier staat 2 en hier staat 2, dus het is voor kindjes van 4!”
(En om te bewijzen dat hij gelijk heeft, wurmt hij zich vervolgens in de trui!)

Alex heeft zijn potje yoghurt half opgegeten en de rest laten staan. Een tijdje later wil hij de rest toch nog opeten. Op de yoghurt is een laagje water komen te staan.
“Deze yoghurt is oud! Hij is helemaal gesmelt!”

Nog een vertederend moment tussen de kids (daar krijgen wij als ouders natuurlijk niet snel genoeg van). Alex vertelt dat hij op school tijdens het spelen door enkele oudere kinderen omver is gelopen Hij klinkt een beetje beteuterd.
Nova (geeft Alex een aai over zijn bol): “Sowwy Ate.”
“Kijk eens, Nova geeft jou een knuffel zodat je je weer beter voelt!”
Alex: “Aww… I love you, Nova.”
Nova slaat haar armpjes om zijn nek.
Alex: “Thank you, little buddy.”

Het is al weer een tijd geleden, maar ik denk dat we allemaal wel een glimlach op ons gezicht kunnen gebruiken. Veel uitspraken komen uit de tijd van het bezoek van opa en oma Eindhoven of zijn daaraan gerelateerd.

Alex vraagt waarom de oven aanstaat.
Opa grapt: “Daar mogen jij en Nova in, dan kunnen we jullie straks opeten.”
Alex kijkt verschrikt. Oma legt uit dat opa een grapje maakt.
Alex, streng, steekt zijn vinger naar opa op: “Opa, wij maken een afspraak. Ik houd niet van grapjes. De oven is niet voor kindjes, alleen voor food!”

“Oma, blijf je nu voor altijd bij me?”
“Oma moet over een poosje weer terug naar huis.”
“Maar jij kan hier wonen in een huis en dan mag je steeds bij ons in de auto.”

Bij het naar bed gaan na een vrolijke dag:
“Heb je een fijne dag gehad?”
“I’m sad.”
“Sad? Waarom?”
“Omdat de zon heel warm is en nu heb ik zweetdruppels.”

“Nova, wat wil je eten?”
“Tjips!”

Voordat Alex naar school gaat, wil hij nog snel iets tekenen voor papas verjaardag. Op de hoek van een vel papier kriebelt hij wat.
“Wat heb je getekend?”
“Een piepklein landje.”

Oma is verkouden en snottert. Mama attendeert haar op een druppel aan de neus.
“Oma, why is your nose rainy?”

“Toen ik 1 was, was ik nog een baby. Toen ik twee was, was ik een toddler. Toen ik drie was, was ik een big brother. Now I’m four and I’m a VERY big brother.”

Alex struikelt over de drempel en zet het op een brullen.
“Ik heeft gevallen!”
“Waar doet het pijn?”
Snikkend: “Mijn knie, maar de bones zitten nog together.”

In ons huisje in de bergen. We drinken buiten koffie op het dek. Nova laat haar koekje vallen, dat tussen de spijlen door in de struiken valt.
“Uh oh.”
“Het koekje is gevallen, dat is niet erg. De beer zal het wel opeten.”
“Beer!”
Nova denkt even na en wijst druk heen en weer van de struiken naar de kopjes op tafel.
“Beer koekie. Beer toppie!” (*koffie)

Mama heeft voorgelezen voor het slapen gaan. Aan het eind van het verhaal (uit een Nederlands voorleesboek) heeft de hond de worst opgegeten en zegt de papa dat ze ‘boerenkool met niks’ eten. Dan tovert de mama een worst uit de vriezer en concludeert het verhaal: gelukkig maar, want wie houdt er nou van boerenkool met niks? Alex, die echt niet weet wat boerenkoolstamp is, geeft snel antwoord:
“Ik! IK houd van boerenkontenmix!”

Oma heeft een shirt aan met enig decollete.
“Oma, waarom heb jij een diep shirt?”

Oma heeft uitgelegd dat ze weer naar huis gaat. Ze vertelt dat ze thuis eerst centjes gaat verdienen zodat ze daarna weer kan terugkomen. Als het moment van vertrek bijna daar is, geeft ze Alex haar kleingeld voor in zijn spaarpot.
“Oma, why are you going home?”
“Ik ga naar huis om centjes te verdienen zodat ik weer op bezoek kan komen.”
“But you just gave all your money to me!”

Alex heeft een muggenbult. Hij pruilt:
“De mosquito heeft mij gebeten en he didn’t even say sorry.”

“I used to have ten testicles, maar nu heb ik er maar twee. Als ze allemaal weg zijn, groeien er weer nieuwe.”

In de auto. Alex heeft e.e.a. in zijn handen en papa wil hem iets aangeven.
“Papa, ik heb maar twee handen, geen vier!”

Nova gebruikt behalve ‘toppie’ voor koffie nog twee vergelijkbare woorden met een totaal andere betekenis: ‘teppie’ is televisie en ‘tippie’ is knippen. Zou ze ook nog iets bedenken voor ‘tappie’ en ‘tuppie’?

Met alle ziekte van de laatste weken is het er een beetje bij ingeschoten om alles te noteren, maar al met al is er toch weer een mooie verzameling uitspraken om jullie op te trakteren:

Gevraagd of hij zijn tanden al heeft gepoetst:
“My teeth are bright and sparkly”

Over een foto op zijn kamer, waar hij nog geen twee jaar oud is.
“That’s a VERY old picture.”
“Nou… zo oud is die nog niet, hoor.”
“It’s a little bit old picture.”

Alex ziet dat mama zwarte sokken aantrekt.
“Zijn dat sokken van papa?”

Alex heeft samen met papa nieuw vogelvoer in het huisje gedaan. De volgende dag zitten er vogeltjes op.
“Are de vogels saying ‘thank you, Alex, thank you?”

We lezen een boek. Op een plaatje staat een ballerina.
“Alex, wat is het meisje aan het doen?”
Nog onbekend met de term ‘ballet’ zegt Alex:
“They spin around met een jurk aan.”

Het is etenstijd en Alex geeft aan wat hij wil eten.
“I need four things: kiwi, ananas, mewoen en chicken.”
Mama maakt een bordje met kiwi, ananas, cashewnoten en een plakje boterhamvlees.
“I need saus. I need barbecuesaus.”
Mama doet een beetje saus op zijn bord. Alex bekijkt het geheel.
“Where is my chicken?”
“Er is geen chicken, maar mama heeft een plakje warm vlees voor je gepakt.”
“Mama, I need chicken. Next time you go to the winkel you have to buy chicken so you can give it to me. Because I need it.”

In de auto. Papa heeft er goed de vaart in. Een bezorgde Alex roept vanaf de achterbank:
“Papa, niet zo snel! Elke toy en elke boodschapje wippen anders uit de tas!”

Alex schrijft met stoepkrijt. Gevraagd wat hij aan het schrijven is antwoordt hij:
“E D E A X A E. Paard!”

Er zijn een paar nieuwe kindjes bij Alex op school. Mama probeert te achterhalen hoe ze heten en eruit zien. Een van de twee jongetjes is blond, de ander heeft gitzwart haar.
“Was het nieuwe kindje een beetje sad vandaag?”
“Er was geen nieuw kindje, alleen maar oude kindjes.”
“Oh, ik dacht dat er een nieuw jongetje op de school was.”
“Er was een nieuw kindje!”
“Welke kleur haar had het kindje? Was het licht of donker?”
“Als je heel klein bent, krijg je meestal witte haren.”

Nu hij spaanse les krijgt, wil Alex van veel dingen de vertaling weten.
“Mama, wat is spanish for coffee met een roof?” (waarmee hij Starbucks bedoelt)

Opa en oma vertellen Alex dat hij hun kleinkind is.
Alex, zeer verontwaardigd: “Ik ben geen klein kind! Ik ben een big boy!”

“Vind je het fijn dat opa en oma er zijn?”
“Ja, I’m very happy. Dat is fijner voor mij en Nova.”

Nadat we opa en oma naar het vliegveld hebben gebracht, speelt Alex met de vele speeltjes die hij van hen gehad heeft.
“Wat een mooie bulldozer heb je van opa en oma gehad. Wow!”
“Neehee, dat is niet ‘wow’, mama. Bulldozers zijn cool, wow is voor frontloaders.”

In deze editie van Peuterpraat komen de monster trucks nogal eens ter sprake. Als je hier meer over wilt weten, klik dan hier.

Alex is blij zijn zusje weer te zien.
“Ik vind Nova een mooie sister.”

De kinderen hebben naar Diego gekeken. De aflevering is afgelopen. Nova rent naar mama toe, met EEN vinger in de lucht en een hoopvolle blik. Met haar handje maakt ze het gebaar voor ‘please’. (Nova’s manier om te zeggen, please, mogen we nog EEN aflevering zien?)

Aan het eind van het voorleesuurtje in de bieb krijgen de kindjes allemaal een dierensticker. Op weg naar huis heeft Alex genoeg van de plakker op zijn hand.
“I don’t want a sticker.”
“Dan haal je hem eraf. Wat heb je voor beest gekregen van Ms. Barbara?”
“Een STOM beest.”

Papa heeft een belangrijke meeting gehad en komt thuis in zijn pak.
“Hey, papa heeft een white shirt aan!”
“Ja, papa is vandaag helemaal sjiek.”
Papa trekt vervolgens zijn overhemd uit, waar een wit t-shirt onder zit.
“Moet je two white shirts aan voordat je sjiek bent?”

Alex en papa zijn naar Monster Jam geweest (een monster truck evenement). Hij vat zijn indrukken bondig samen.
“It was VERY loud. Monster Jams zijn niet voor girls.”

In de speelkamer wijst Nova enthousiast naar de cd speler en dient haar verzoek voor het nummer ‘Big Green Tractor’ in.
“Tactor! Tactor!”

Alex en papa spelen een bordspel waarbij je vier puzzelstukjes moet bemachtigen om te winnen. Al bij zijn eerste beurt speelt Alex vals door het meest exclusieve stukje alvast te pakken.
“Alex, wat doe je daar?”
“It’s the flag.”
“Maar die kun je nu nog niet pakken.”
“But I want to winnen!”

De kinderen willen met klei spelen. Als de doos met de spullen tevoorschijn komt, ziet Alex het maanzand dat Nova met kerst gehad heeft.
“Can I play with Nova’s playdoh?”
“Nu niet Alex, we gaan nu met de klei spelen. Het kan niet samen, dus het is het een of het ander.”
“Can I have de een? Can I have de een, mommy?”

We zitten in de auto en de zon begint te zakken.
“Gaat de zon nou naar opa en oma toe?”

Alex heeft een terugval in zijn zindelijkheidstraining, dus we hebben weer een kaart op de deur hangen waar hij stickers mag plakken na elk succesvol toiletbezoek. Wanneer hij, na bedtijd, zelfstandig naar de wc is geweest, roept hij vanaf de balustrade:
“Mama! Ik heb een plassticker verdiend!”

We rijden in de auto met de GPS aan. Een dame geeft af en toe instructies. Alex antwoordt steeds ‘ok’. Na een tijdje komt er een uitgebreidere instructie van de dame in de telefoon. Het klinkt Alex wat ingewikkeld in de oren.
“Ok, in a minute we will do that.”

Het regent al.de hele dag. Mama kijkt naar buiten.
“Wat een vies weer.”
“Ik wil SCHOON weer!”

Nova zit in bad. Na een tijdje is ze het zat en gaat staan.
“Ben je klaar? Wil je eruit?”
“Koud!”

Alex heeft een puzzel in de kamer liggen. De stukjes liggen overal verspreid. Terwijl hij de volgende dag op school is, ruimt mama de puzzel op. Zodra Alex thuis komt, ziet hij dat de puzzel weg is. Hij duikt de speelkamer in en komt terug met de doos.
“Don’t put away my puzzel! Never ever do that! You are not my best friend! Daddy is my friend! This is my puzzel, don’t put it in de speelkamer!” (en zo foetert hij nog een poosje door)

“Mama, jij zit vol met knuffels.”

Al een aantal dagen zegt Nova, rond het eind van de maaltijd “toppie”. We wisten niet wat ze bedoelde totdat we vandaag bij Starbucks stonden en ze weer “toppie” zei. Het betekent dus ‘koffie’! (Alex noemde het vroeger ‘kossie’)

Dankzij het plakken van stickers en kleine cadeaus gaat het met de zindelijkheidstraining van Alex weer erg goed. Hij past het geleerde ook toe bij anderen.
“Papa, if you make a poop on the potty you get a sticker, and then you get a monster truck!”

Alex heeft naar een documentaire over monster trucks gekeken waarin ook nogal wat metaforen voor deze voertuigen gebruikt worden. Als de kinderen later samen spelen, houdt Alex Nova een monster truck voor en vraagt:
“Nova, what’s the name of the beast?”

Het regent.
Mama: “It’s a rainy day.”
Alex: Nee, it’s Sunday.”

Vandaag publiceren we alweer de 25ste editie van Peuterpraat! Het ziet er niet naar uit dat het de laatste is, nu Nova zoetjesaan ook begint te babbelen en Alex elke dag wijzer lijkt te worden.

Alex valt bijna in slaap in de auto, net voordat we bij restaurant P.F. Chang’s aankomen.
“Alex, je moet nog even volhouden.”
“Nee! Ik moet het leeghouden.”

Nova weet wat de bedoeling is aan het eind van de maaltijd.
“Ate Nova pudding.”

Nova zingt een stukje uit een aflevering van Dora the Explorer.
“Ba pa! Ba pa!” (= backpack backpack)

We eten clafoutis (een frans gerecht uit de oven, met courgette en paprika erin). Alex kijkt met weinig vertrouwen naar de ‘pizza’ op z’n bord. Uiteindelijk pakt hij een stukje courgette op:
“Ik kan deze niet eten. Deze is HEEL warm.”

Even later probeert hij de rest van de clafoutis en kijkt wederom zeer bedenkelijk. Hij heeft de volgende smoes al klaar:
“Cold things make me wiggle.”

Bij Total Wine laat papa een wind. Alex merkt dit en is zeer verontwaardigd. Hij laat dit dan ook met opgetrokken neus en luide stem blijken:
“Het stinkt! Het stinkt! Papa, je stinkt! Papa stinkt! Papa, je moet naar het potje!”

Alex onderwijst zijn zusje:
“After de vier, Nova, word ik heel five.”

Alex is nieuwsgierig. Hij wijst naar mama’s borst.
“Is de melk op?”
“Ja, de melk is op.”
“Did Nova drink it?”
“Ja, Nova heeft alles opgedronken.”
“Als jij drinkt koffie, komt er dan koffie uit?”

Nova heeft met de treintjes van Alex gespeeld terwijl hij op school was. Wanneer hij het ziet roept hij verontwaardigd (in een vrij goede imitatie van mama):
“Nu moet ik alles WEER opruimen!”

Opa en oma zijn op skype. Mama probeert met oma te praten. Alex:
“Excuse me mama. I was talking to oma.”

In de auto. Nova herhaalt onophoudelijk ‘papa, papa’. Alex hoort het een paar minuten aan en is het dan beu.
“Nova! Nou weet ik het wel!”

Alex, op de ochtend van zijn verjaardag:
“Mommy, am I nou echt four?”

Papa kijkt binnen bij een van de huizen in aanbouw. Alex kijkt toe.
“Is that a playroom, mommy?”
“Misschien. Het kan nog van alles worden.”
“If they have kids, they NEED a playroom.”

We zijn met Alex gaan kijken bij de basisschool. De directrice geeft ons een rondleiding en laat alles zien. Eenmaal thuis zijn we benieuwd naar Alex zijn mening.
“Alex, wat denk je ervan? Zou je over een poosje naar die school toe willen?”
Alex heeft tijdens de rondleiding blijkbaar iets essentieels gemist.
“I don’t want to go there because they don’t have a potje.”

Alex is wakker en vertelt volop tegen mama. Hij houdt zijn hand omhoog met gespreide vingers.
(wijst zijn pink aan) “Hier wonen wij. (wijst zijn duim aan) En hier wonen opa oma. (wijst een voor een de andere vingers aan) En hier zijn onze straat, de bobcat en de backhoe. (concluderend) Opa en oma wonen HEEL ver weg!”

Alex valt bijna in slaap in de auto.
“Alex, ben je moe? Wil je slapen?”
(verontwaardigd) “Nee! Ik zit gewoon even te kijken!”

Men zegt altijd ‘vrolijk kerstfeest’ en ik kan me niks vrolijkers voorstellen dan de uitspraken van onze kleintjes. Vandaar een kerst-editie van Peuterpraat! Geniet van de tijd die je samen doorbrengt, ook al is het buiten misschien troosteloos. Je hebt elkaar en dat is eigenlijk alles wat telt. Fijne feestdagen!

Alex luistert niet zo goed en dan gebruikt mama de ‘een, twee, drie’-methode. Wanneer hij zijn handen moet gaan wassen en hij niet luistert, begint mama te tellen:
“Een…”
Nova: “Tee! Die!”

Tja, soms weten wij ook niet precies hoe hij erbij komt:
“Mommy, I love you in the morning. But I don’t love you in the darkness.”

Dat we het even weten:
“I vind chocolate milk heel lekker. If you drink my chocolate milk, I will be very mad.”

Alex zit in de auto. We staan bij een stoplicht en hij kijkt naar het passerende verkeer.
“A yellow car! Wat is DAT nou voor onzin?!”

Fijn om te weten:
“I will not hit you with a shovel, mommy.”

We zijn in de speelkamer. Alex gaat naast mama op de grond liggen. Zijn gezicht staat een beetje triest.
“Wat is er Alex? Is alles goed?”
“I’m sad.”
“Waarom ben je sad?”
“Because Nova made a poop en het stinkt.”

Bedtijd. Alex moet zijn tanden poetsen maar heeft duidelijk geen zin.
“I can’t do it mom. You do it.”
“Waarom kun je je tanden niet poetsen?”
“Mijn handen doen het niet meer. De battery is bijna leeg.”

We zijn in de speelkamer en Nova pakt iets van Alex af. Hij pakt het vervolgens terug en Nova gooit zichzelf in protest op de vloer.
Alex: “Oh! Dikke drama!”

Alex wil de houten blokken hebben, dus mama moet ze uit de kast halen. Er staat nogal wat ander speelgoed bovenop, dus er moet eerst e.e.a. verplaatst worden. Alex staat ongeduldig te roepen dat hij zijn houten blokken wil.
“Even geduld Alex, mama kan niet toveren.”
“Ik wel, ik kan wel toveren.”

Alex trekt een conclusie:
“Papa, ik ga heel slim zijn.”
“Oh ja?”
“Ja, want ik ga heel veel naar school!”

Alex leert over onregelmatige meervoudsvormen. In de auto husselt hij een aantal dingen door elkaar.
“One geese, two indians. One house, two towns.”
Mama: “One pig, two?
“Three!”

We kijken op Netflix welke aflevering van Diego we gaan kijken. Bij het browsen komt steeds een plaatje in beeld. Als Alex een plaatje ziet van een ijsbeer, zegt hij vastbesloten:
“That is a mooie Diego for me.”

Na het kerstfeest op school is Alex erg druk. Aan tafel maant papa hem om wat rustiger te doen.
“Alex, je bent te wild.”
“Ik ben niet wild!”
“Dat is erg brutaal, Alex.”
“Ik ben niet metaal!”

Na een reprimande:
“I AM luistering!”

Een speeltje is zoek, mama probeert het te vinden. Na een poosje geeft mama het zuchtend op.
“It’s ok mommy, we komen het wel een keertje tegen.”

Nova wenst iedereen een vrolijke kerst:
“Mimi tata!”

We staan al drie kwartier in de rij voor de kerstlichtjes op Roper Mountain. Alex merkt nuchter op:
“It looks like a drukke dag.”

We wandelen een eindje door het nieuw aangelegde stuk in onze wijk. Alex gaat liever naar de speeltuin:
“A playground is mooier for me than playing in the woods.”

Alex ziet een auto met een quad erachter.
“Hey! Een baby auto!”

Alex weet hoe je kerstcadeaus verzekert:
“Mama, I’m going to be very nice. I’m not going to bite, I’m not going to slaan, I’m going to share my toys with Nova, I’m going to share my playdoh with Nova, I’m not going to be naughty. I love you so so much!”

Alex heeft een halloween snoepje, een lolly van een ander merk dan gebruikelijk. Als we hem openmaken, vallen er een paar brokken af. Als Alex de lolly opheeft zegt hij:
“Deze lolly was niet zo heel goed. Er viel een groot stuk op de stoep.”

Papa ‘gooit’ Alex na het badderen op bed on hem af te drogen. Zegt Alex streng:
“Listen daddy. You don’t throw boys on the bed.”

Alex volgt het nieuws rondom orkaan Sandy.
“De storm is heel stout. He needs to go in time-out.”

We kijken in een boek en komen een plaatje tegen van een vrachtauto uit 1924.
“The truck is very old.”
“Inderdaad.”
“Deze truck is van gisteren.”

Mama heeft Alex opgehaald van school. In de auto kondigt hij aan dat hij moet plassen. Eenmaal thuis rent hij de tuin in; mama meent dat hij naar de machines aan de overkant van de straat staat te kijken. Even later komt Alex weer binnen.
“Wat was je in de tuin aan het doen?”
“De struik had dorst.”

Nova zit een beetje te rotzooien met haar eten. Alex heeft wijze woorden voor haar:
“Nova, je moet goed eten. Dan groei je heel groot, net als papa.”

Alex heeft niet zo’n trek in datgene wat op z’n bordje ligt.
“Als ik dit eet word ik ziek en dan moet ik naar de ziekenhuis.”

Ook de volgende dag kan het avondeten hem niet bekoren.
“Mama, ik hoef geen cheese want dat is niet goed for my skin.”

Alex wil graag een aflevering van Diego op televisie zien.
“Mama, we need to go down.”
“Wat is er beneden?”
“I need to see Diego. Diego and the armadillo and the race.
Het gaat om een aflevering die hij welgeteld een keer eerder heeft gezien. Onze boef zet z’n liefste gezicht op:
“Ik kijk altijd deze. I looooove it!”
(Onderweg naar beneden blijft hij vervolgens druk mompelen over de armadillo en de race, zodat mama onderweg naar de televisie vooral niet vergeet wat de bedoeling is.)

Mama (tegen papa):
“Wat is de auto toch vies. Wat hebben we ermee gedaan?”
Alex: “Rijden!”

Alex maakt zijn fortune cookie open en kijkt aandachtig naar de tekst.
“Er staat: today you are going shopping.”

Mama is heel even weg terwijl Alex en Nova in de auto zitten. Nova zet een flinke keel op.
“Rustig maar Nova, mama komt ZO terug.”

“Nu ben ik nog een heel klein beetje klein, maar straks ben ik four.”

In een boek over stoomtreinen staat een plaatje van Waterloo Station in London.
Mama: “Kijk Alex, daar zijn papa en mama wel eens geweest.”
Alex: “Zijn we daar allemaal geweest?”
“Nee, alleen papa en mama.”
(Hoopvol) “Was ik toen in jouw buik?”
“Nee, ook niet in mijn buik.”
(Nog steeds hoopvol) “Was ik dan in papa’s buik?”

Alex heeft wat van mama’s hobbyspullen gevonden en zit er met onze adresstempel ijverig op te stempelen. Hij legt de kaartjes netjes op een rij en bekijkt zijn werk.
“Wat heb je gemaakt Alex?”
“Een brief voor Santa.”
“En wat staat er in de brief?”
Alex pakt een kaartje, bestudeert het aandachtig en ‘leest voor’:
“Santa, I need dinosaurs!”

Alex heeft van een van de kindjes op school een nieuw woord geleerd. Helaas is dat woord ‘buttcrack’ (= bilspleet). Mama doet een poging om het te corrigeren.
Alex: “Buttcrack! Buttcrack!”
Mama: “Waar heb je dat nu weer gehoord?”
Alex: “Op school. Cade zei dat.”
Mama: “En wat betekent dat?”
Alex: “Dat betekent… buttcrack!”
Mama: “Bedoel je niet ‘cracker’?”
Alex: “Mama, mag ik een buttcracker?”

In de achtertuin staat een pot met aarde en de kinderen zitten hier, ondanks geregeld waarschuwen, regelmatig in te wroeten. Op een gegeven moment is het weer zover en Nova zit onder de zwarte aarde.
“Nova! Jukkie pukkie! Niet met je handen in de pot!”
Nova loopt met een handjevol potgrond terug naar de bak. Alex gaat naar haar toe, legt zijn hand op haar schouder, zet zijn stoutste gezicht op en zegt:
“Let’s do it again, Nova!”

“Als I have my juicebox op, dan I will a little bit pee.”

“My broek zegt ‘rettettettettet’.”

Alex heeft enig gevoel voor drama: “I have bwoed! I have echt bwoed!” (nadat hij zijn hoofd ergens licht tegen gestoten heeft)

Een gesprek over een insect in de tuin.
“Er zit een beestje op de handschoen.”
“Is de beestje dood?”
(het insect valt op de grond en rent weg)
“Nou, het beestje was dus niet dood.”
“Why?”
(Mama, een beetje moe van de zoveelste waarom-vraag van de dag) “Dat moet je maar aan het beestje vragen.”
“Hey! …. Hey!… HEY!… (teleurgesteld) He say nothing. Hij zei niks.”

Alex heeft een beetje gel in z’n haar.
“My hair is bumpy!”

Op de boerderij. Alex is op het mobiele toilet geweest.
“Is het gelukt?”
“Uh, ja. Er was ook een beestje op het potje. Die zat poep te eten.”

Alex heeft in de gaten dat we een alarminstallatie hebben. Hij snapt alleen nog niet waarom je het ‘aan’ zet, als je weggaat en ‘uit’ wanneer je terugkomt. Het houdt hem hoe dan ook wel erg bezig. Als mama hem ophaalt van school:
“Was het leuk op school? Ik heb je gemist hoor!”
“Is de alarm aan?”
“Ja, het alarm is aan. Wat heb je allemaal gedaan vandaag?”
“Als de vreemde mensen willen binnenkomen, dan de alarm gaat af. En dan komt de plietsie en de fire truck en de vreemde mensen zijn heel stout en moeten in time out.”

Mama heeft boterhammen gesmeerd. Alex pakt er eentje van haar bord.
“Mama, you eat two boterhams and I eat de eentje die ik heb gepikt.”

De kindjes staan hun tanden te poetsen in de badkamer en Nova kijkt vol belangstelling hoe Alex dat doet. Giechelt Alex:
“Hihi, Nova doet heel naughty naar mij.”

Papa is op zakenreis naar Florida.
Alex: “Why is daddy in Flory?”
Mama: “Om daar een verhaal te vertellen.”
Alex: “So everybody can sleep!”

Alex speelt buiten met zijn speelgoedkantensnoeier, wanneer er een aantal luid kwetterende vogels overvliegen.
Mama: “Waar zouden de vogels het toch over hebben?”
Alex: “Ze zingen ‘Alex, this way met de grasmaaier’!”

Alex vertelt over school.
“A b c k, dat had Stoney geleerd.”
“Bedoel je b a c k?”
“No. Ik bedoel b a b k c d f b.”
“Zo! En wat beyekent dat woord?”
“Imagination.”

“als we straks thuis zijn, zullen we de auto maar eens wassen. Hij is zo vies!”
“I can do that mommy. I can wash de raams en you wash de deurs.”

Alex zit een beetje te rommelen met zijn eten.
“I zit lekker te kwoeien.”

Alex zoekt in de biebtas naar een boek.
“I zit in de tas te wroeten.”

Tegen een jongetje in de bieb:
“I’m three. Next I’m going to be four. Then I’m going to be five. A zero and a one is ten.”

Nova heeft een vieze broek. Ze komt aanlopen, klopt zachtjes op haar achterwerk, zet haar liefste snoet op en zegt: “Poep!”

Alex grossiert nog steeds in rake vondsten. Dit is alweer de 21ste aflevering van Peuterpraat en Nova begint ook voorzichtig mee te doen. Dat kan nog interessant worden!

Alex is buiten het huis aan het wassen met een spons.
“Wat ben je aan het doen?L
“I’m cleaning the house.
“Is het nodig? Hoe komt het dat het vies is?
“Because we played much much and put dirties on it.
En even later:
“The sun will be very happy!” (omdat hij geleerd heeft dat natte dingen opdrogen door de warmte van de zon)

Aan het spelen met het keukentje.
“Nova, here is your eat eat.”

Een andere weggebruiker haalt een levensgevaarlijke manoeuvre uit.
Mama: “Nou ja!”
Alex: “Nou ja!”
Nova: “Naja!”

Alex is behoorlijk gefascineerd door het gegeven dat er een tijdsverschil is tussen de plaats waar hij woont en de plaats waar opa en oma wonen. Om het hem nog eens uit te leggen, gebruik ik mijn hand als ‘aarde’ en een bal als de ‘zon’, zodat hij kan zien hoe de aarde wegdraait van het licht. Na mijn uitleg hoop ik dat hij het een beetje begrijpt.
“Snap je nu waarom het bij opa en oma avond is en bij Alex niet?”
Alex fronst en heeft hele andere dingen onthouden van de uitleg. “Dat is geen zon! Dat is een bal!”

“Mijn rug doet pijn.”
“Hoe komt dat?”
“Van het eten van de ketchup.”

Op weg naar huis.
“I don’t like this road.”
“Waarom vind je deze straat niet leuk?”
“Omdat ik die niet leuk vindt.”
“Oh. Hoe komt dat zo?”
“Ik ben mad van deze road.”
“Mad? Wat is er gebeurd dat je boos bent op deze weg?”
“Because I love this road!”

We zijn in de dierentuin en komen bij het verblijf van de bavianen.
“De aap heeft rode billen! Hij heeft een pets gehad!”

Nova, aan het eind van elke maaltijd: “Kwa!” (= klaar!)

“I need sun!” Zegt Alex beteuterd nadat hij water op zijn kleren heeft geknoeid.

Alex knoeit vruchtensap op zijn broek. In plaats van de gebruikelijke paniekreactie zegt hij kalmpjes: “The sun will dry it.”

“Zombies are nice.”

Alex heeft op school een vriendinnetje, Charlie. Op de speelplaats rennen ze hand in hand rondjes rond het speeltoestel. Ik hoor Charlie roepen: “We’re getting our exercise!” Als ik Alex ’s middags ophaal, vraag ik ernaar.
“Was je samen aan het rennen? Waarom eigenlijk?”
Alex heeft het heel anders beleefd dan zijn maatje.
“We were running away from the monsters!”

Als er iets nieuws of ongebruikelijks in de planning zit, helpt het vaak om ruim van tevoren al e.e.a. te bespreken. Zo is de weerstand het minst.
“Nova moet binnenkort naar de dokter en dan krijgt ze een prikje.”
“Why?”
“Dat is zodat ze niet ziek wordt.” (het gaat om de griepspuit)
“Papa en mama krijgen ook een prik, en Alex ook.”
Alex, zeer beteuterd:” I don’t want a prikje.”
“Als je je prik hebt gehad, gaan we daarna naar McDonalds.”
Mokkend:”Ik hoef geen McDonalds.”
“Zonder prikje word je ziek en dan kun je niet zwemmen.”
“Ik word niet ziek mama.”
“Ha! Dat denk jij!”
“No, you think it!”

Op televisie ziet Alex een simulatie van een vliegtuigongeluk.
“Het vliegtuig is helemaal kapot!”
Even later, bezorgd:”Nu kunnen opa en opa niet komen.”
Nog twee tellen later: “Gaat het vliegtuig nu naar de body shop?”

Laten we de herfst goed beginnen met een nieuwe aflevering van Peuterpraat!

We hebben een nummer ontdekt van een maffe Zuidkoreaanse rapper dat ‘Gangnam Style’ heet. In het refrein zingt hij ‘oppa Gangnam Style!’
Alex zingt het nummer vrolijk mee, maar blijf stug volhouden dat de tekst ‘opa lange staart’ is.

“Het is echt gebrookt!” Snikt Alex, als Nova hem op zijn arm slaat.

Alex komt uit bed.
“I have lekker geslaapt.”

Wetenschapsonderwijs.
“Dinosaurs bestaan niet meer. De space rock viel op de earth en toen waren de dinosaurs echt wel dood.”

We hebben Alex een happy meal beloofd als pauze tijdens de lange autoreis naar Atlanta. Als we op een gegeven moment de staatsgrens overgaan, zegt mama: “Kijk, nu zijn we niet meer in South Carolina maar in Georgia.”
Alex vraagt direct bezorgd: “Zijn er in Georgia ook McDonalds?”

Het is een lange dag geweest op Biltmore. Nova heeft over de hele dag maar 10 minuten geslapen en valt in de auto bijna direct in slaap.
“Ben je ook moe, Alex?”
“Niet zo moe als Nova.” (overigens sliep Alex enkele minuten later ook)

Alex denkt terug aan Labor Day en vraagt:
“Is tomorrow Neighbor day again?”

Er ligt een insect in de zandbak. Alex analyseert de situatie:
“De beestje was in de zandbak. Toen was er allemaal zand. Toen was het beestje heel erg dood.”

Alex heeft van de prullenbak iets heel anders gemaakt.
“Mama, I put the trash in de billenbak.”

Alex kent al aardig wat planeten.
“Alex, welke planeten ken jij?”
“Umm, Mercury en Jupiter en Mercury.”
“Goed zo. En Venus, is het daar warm of koud?”
“Warm!”
“Inderdaad. En waarom is het daar warm?”
“Omdat het daar warm is.”
“En hoe komt dat?”
“Omdat het daar niet koud is.”

In de auto.
“Weet je waar we zijn, Alex?”
“Ja.”
“Waar zijn we dan?”
“Hier.”

Het is ochtend.
“Alex, zullen we even kleertjes aan gaan doen?”
“No mommy, I need my jamas. I need my jamas ‘cause I’m working.”

“De echte dinosaurs hadden een shirt aan.”
“Oh. Wat stond er dan op het shirt?”
“Angry birds.”

Papa helpt Alex met instappen in de auto. Hij kijkt naar alle huizen in aanbouw in onze straat.
“Waar is de dumptruck?”
“De dumptruck is naar huis.”
“Waarom zijn ze naar huis?”
“De workers spelen thuis met de kindjes.”
(verwonderd) “Hebben de workers kindjes?”
“Ja, want papa is ook een worker.”
“Nooooo! You’re not a worker! You’re a daddy!”