Nova @ 6 maanden

Ons pompoentje

Vandaag was het tijd voor de 6 maanden check-up voor Nova (jaja, 6 maanden oud alweer! hoe is het mogelijk!). We maakten ons niet echt zorgen of ze wel voldoende ontwikkelt, iedereen ziet dat ze als een speer gaat en een soort turbo-baby is. Dat werd bij de kinderarts allemaal bevestigd: madam is een mooie 7556 grammen, 63.5 cm lang en een bolletje met een omtrek van 41.5 cm. Qua gewicht zit ze nu rond de 60%, qua lengte ronde 25% en haar hoofdje ongeveer 20%. Haar groeicurves zijn nog steeds een kopie van die van Alex, heel wonderlijk om te zien!

De kinderarts vroeg of we al geprobeerd hadden haar wat vaste voeding te geven… pfff! En of! Ze smult van banaan, appel, peer, wortel, zoete aardappel, erwtjes, boontjes, rundvlees, kip, kalkoen, mango, pruimen en rijstekoekjes. We mochten nu ook proberen haar pindakaas te geven, ei en zelfs stukjes wafel of pannenkoek (wel kleine stukjes natuurlijk).

Dr. Lucy keek ook even of ze al een beetje kon staan, dus Nova pakte haar handen beet en trok zichzelf meteen omhoog. Ook met vlag en wimpel geslaagd! Haar oorontsteking was gelukkig over, weer een probleem opgelost. Aan het eind van het bezoek kreeg ze haar vaccinaties, drie prikken en een boel traantjes. Maar voordat we goed en wel in de auto zaten, was het leed al weer geleden. Ze heeft er de rest van de dag geen last van gehad en was gewoon zichzelf. Taaie tante he!

Lachebek!

Het schaterlachen van Nova komt soms om onverwachte redenen, maar in de regel heeft Alex er altijd wel wat mee te maken. Vanavond was onze grootste boef met een ballon aan het spelen en dat vond Nova reuzegrappig. Wie kan het volgende filmpje bekijken zonder mee te lachen?

Peuterpraat #4

Naar de Lion King kijken.

Ik zou er wel elke dag eentje kunnen maken! Voor de liefhebbers is hier weer een verzameling vondsten van onze Alexander.

Alex: Gordon moet schoonmaken.
Ik: Ga je Gordon schoonmaken?
Alex: Alex Gordon schoonmaken. Gordon is vies.
Ik: Oh jee. Hoe kan dat?
Alex: Gordon poep aan de wielen.
Ik (licht gealarmeerd): Poep? Waarom heeft Gordon poep aan de wielen? (kijkt naar treintje, ziet bruine wielen)
Alex (wijst): Alex daar poep gemaakt.

Tussen de treinbaan, die ongeveer de halve kamer beslaat, ligt inderdaad een drolletje op het tapijt. Oftewel… alles opruimen, stofzuigen en met de Bissell de boel weer schoonmaken…

Ik: Kijk Alex, het wordt buiten donker. Nu kun je een stukje van de maan zien (1e kwartier). A piece of the moon.
Alex: A piece van de maan, een stukkie maan, a piece van de moon.
Ik: Heel goed. En ‘a piece of cake’ is een stukje cake of een stukje taart.
Alex: A piece of cake, een stukkie cake.
Ik: Goed zo Alex. Kijk, nu gaan we over de brug. A piece of the bridge.
Alex: Een stukkie brug, a piece van de bridge. A piece van de moon, een stukkie maan. A piece of cake, een stukkie cake.
Ik: Knap hoor, dat heb je goed onthouden. We zitten in de auto. A piece of the car.
Alex: A piece van de car! Een stukkie auto. Een stukkie brug, a piece van de bridge. A piece van de moon, een stukkie maan. A piece of cake, een stukkie cake.
Ik: Wauw Alex, heel knap onthouden! A piece of the road is een stuk van de weg.
Alex: A piece of de road, een stukkie straat. A piece of de road is een stukkie van de straat. A
piece van de car, een stukkie auto. Een stukkie brug, a piece van de bridge. A piece van de moon, een stukkie maan. A piece of cake, een stukkie cake.

(volgende dag, in de auto)
Ik: Weet je nog Alex, gisteren hadden we het over de maan, a piece of the moon?
Alex: A piece van de moon, a piece van de bridge, a piece van de car, a piece van de road, a piece van de cake!

Alex: Investigate.
Ik: Investigate, goed zo. Wat betekent dat?
Alex: Investigate. Onderstoepen!

Alex eet een koekje. Hij vindt het lekker en ik leg hem uit dat een koekje zoet is, ofwel ‘sweet’.

Alex: Cookie is sweet! Snoepie is sweet!
Ik: Goed zo Alex. Maar mensen kunnen ook ‘sweet’ zijn, en dan betekent het ‘lief’. Bijvoorbeeld: Nova is sweet en Alex is sweet.
Alex: (denkt even na) Mommy is so sweet!

Alex vindt in een la een verjaardagskaart met muziek erin. Natuurlijk maakt hij de kaart 20 keer open en dicht en luistert de volledige melodie. Na de zoveelste keer zegt hij: Dat is een special liedje.

Alex klimt op het bureau en legt uit: Ik ben een hondje.

Alex vindt een of ander tandwiel en zegt verrukt: Een skroevenmaaier!

Op eigen benen

Buiten in de tuin

We weten nog goed dat we met een 7 maanden oude Alexander naar Nederland vlogen en dat hij tijdens ons verblijf leerde om eerst te staan en daarna te kruipen. Toen hij 10 maanden oud was, zette hij zijn eerste stapjes. Wat vroeg! zei iedereen tegen ons en natuurlijk waren we beretrots op onze kerel. Dus bedenk je onze verbazing toen Nova gisteren plotseling zelf ging staan, net 6 maandjes oud! Bijna 2 maanden eerder dan haar grote broer! Ondanks dat ze sinds ze 2 maanden oud was niks anders wil dan staan, is het toch een behoorlijke mijlpaal. De vraag is nu: gaat ze ook twee maanden eerder lopen dan Alex? Alle kinderen ontwikkelen zich in hun eigen tempo en op hun eigen manier, maar tot op heden vertonen Alex en Nova wel vreselijk veel overeenkomsten!

Een zondag in North Carolina

Balanceren op een grote pompoen

Wie zoekt naar songteksten over zondag vindt vooral liedjes over trieste en lome zaken, maar daar was vandaag helemaal niks van aan. Fabelachtig herfstweer, hoewel ongebruikelijk koel voor de tijd van het jaar met maar 18 graden. Dat zijn we echt niet meer gewend, dus de jassen en vesten kwamen dan ook uit de kast. Het was vooral de wind die het kouder maakte, want de lucht was zo blauw als maar kan dus niets stond de zon verder in de weg.

Van de buurvrouw hoorden we onlangs dat ze naar de Sky Top Orchard was geweest in Flat Rock, NC en we waren wel benieuwd wat daar te doen was. Dit is de perfecte tijd van het jaar om dat soort trips te maken, (letterlijk) de vruchten plukken van de appeloogst en nu zijn de vrolijke pompoenen ook alomtegenwoordig. De weg naar Flat Rock is bijna identiek aan een trip naar Chimney Rock of Hendersonville, dus wie daar wel eens geweest is, weet dat het een prachtige route door de bergen is.

Nu zijn we wel eens bij de Nivens Farm in Moore geweest, een stuk dichter bij huis, waar je ook appels kunt plukken en dat vonden we al een behoorlijke boomgaard. Maar Sky Top was van een geheel andere schaal, meer een soort Efteling onder de boomgaarden. In een woord gigantisch. Wanneer ben jij voor het laatst appels gaan plukken en werd je door een aantal stewards naar een parkeerplaats begeleid? Ontelbare auto’s en evenzovele mensen hadden de weg naar Sky Top gevonden vandaag.

Dat het groots opgezet was, werd al snel duidelijk toen we de speeltuin zagen. Of beter gezegd, speeltuinen. Op verschillende plaatsen stonden huisjes in de vorm van appels en pompoenen, met glijbanen ernaast of er aan vast. Met hooibalen en zwarte buizen was een spin gemaakt, al snel een favoriet van Alex. In de weide tussen de speeltoestellen hebben we heerlijk zitten picnicken. Nova vond het schitterend allemaal, ze was zo blij de hele dag, ook al moest ze vanwege het koelere weer een jasje aan.

De grootste verrassing kwam eigenlijk in de winkel, waar je je appelpluk-benodigdheden kon halen en je vergaarde appels kon betalen, dan wel een greep doen in het assortiment appelgerelateerde producten dat op de schappen stond. Je kon er alleen contant of met een cheque betalen en tja… dat hadden we dus allebei niet. Kortom, we hebben heerlijk een aantal uren rondgehangen zonder een cent uit te geven. Entertainment op z’n zuiver Hollands.

Een hapje eten bij Sky Top orchard

Maar goed, die appels wilden we natuurlijk toch wel hebben, dus we besloten om via Hendersonville en daarna Chimney Rock naar huis te rijden (de toeristische route). Langs highway 64 liggen talloze boomgaarden en standjes waar je doodgegooid wordt met appels etc, dus we hoefden echt niet onverrichterzake naar huis te keren. Sterker nog, we kwamen verschillende zogeheten ‘pumpkin patches’ tegen, plaatsen waar een heleboel pompoenen zijn neergezet, puur omdat het er zo leuk uit ziet. De vrolijke oranje giganten zien er altijd feestelijk uit op een foto en bovendien hebben ze een grote aantrekkingskracht op kinderen (onze ukkies zijn geen uitzondering). Al met al waren we dus aardig wat uren onderweg en aan het eind van de dag een ‘peck’ appels rijker, met twee blije kinderen in de auto en een flashcard vol fraaie foto’s en filmpjes. Een zeer geslaagde herfstdag dus!

Genieten van kleine dingen

Alex ziet de herfstversiering wel zitten

Vandaag was op zich niet een heel bijzondere dag, maar een dag met een heleboel kleine dingen die samen bijzonder zijn en het een heerlijke zaterdag maakten. Ten eerste is onze kleine meid vandaag al weer een half jaar! En tjonge, Nova is toch wel een zonnetje in huis. Al zes maanden trakteert ze ons dagelijks op haar gulle lach en pretlichtjes in haar ogen. Zo’n lief kind en hoe vliegt de tijd nu zij en haar broer onze dagen verrijken.

Daarnaast gaat het zowel met Alex als Nova een stuk beter dankzij de antibioticakuur die ze een paar dagen geleden gestart zijn. Gelukkig maar! Ja, er wordt nog gesnotterd en het is nog niet allemaal bij het oude, maar de verbetering is merkbaar en dat is na zo’n lange tijd modderen echt wel een opluchting.

Ten derde is het werkelijk schit-te-rend herfstweer, een verademing na een bijzonder lange en ongenadige zomer. Prachtige blauwe luchten, af en toe een wolkje en vooral lagere temperaturen maar nog warm genoeg om lekker zonder jas naar buiten te gaan. De herfstkleuren en -smaken duiken overal op, bij Starbucks is de Pumpkin Spice Latte weer verkrijgbaar, de pompoenen vliegen om je oren en de bomen beginnen voorzichtig hun nieuwe kleuren te laten zien. Overal zijn activiteiten rondom het nieuwe seizoen en de tijd van Halloween en Thanksgiving komt eraan. Erg leuk voor de kinderen en stiekem natuurlijk ook voor ons. Wie is er benieuwd naar de Halloween-kostuums voor de kleintjes?

Gesnotter en gekuch

Al twee maanden lang rouleert een stevige kou in ons huis en arme Nova heeft ‘em het vaakst en het ergst te pakken. Zodoende ben ik het grootste deel van de dag zoet met neuzen vegen en uitzuigen en kinderen troosten die het zo onderhand wel eens beu zijn. Ook op dit moment is het weer prijs: Nova snottert in knalgroen en Alex begint net aan een nieuwe ronde, dus we gaan vanmiddag maar eens bij de kinderarts op bezoek om te zien of we er toch niet iets aan kunnen doen.

Om het berichtje toch nog iets leuks mee te geven, bij deze een filmpje van Nova die al goed raad weet met een rijstcracker. Hopelijk zijn er binnenkort weer gezelligere berichten te lezen op de blog!

Update: allebei de kindjes hebben een oorontsteking, dus ze krijgen een antibiotica kuur. Nou ja, als het goed is, zijn we er dan binnenkort eindelijk klaar mee!

Peuterpraat #3

Een mooi stel

Alex blijft ons amuseren met grappige uitspraken en vaak hebben die rechtstreeks of zijdelings te maken met Nova. Ook de zindelijkheidstraining heeft de nodige opmerkingen tot gevolg. Geniet even mee van de volgende pareltjes:

“Nova is so cute!” (dat heeft hij waarschijnlijk geleerd van de vele mensen die onze dochter bekijken)
“Nova, don’t mama opeten!” (wanneer hij zijn zusje op mama’s arm ziet sabbelen)
“Nova heeft pijn in de billen.” (een mooi staaltje projectie nadat hij zelf last had van luieruitslag)
“It’s ok, Nova, it’s ok.” (nadat hij hard moest niezen)
“Good job, Nova!” (nadat hij zuslief zelfstandig ziet eten)
“Hallo moppie!” (tegen Nova, nadat we uit de auto gestapt zijn)
“Alex heeft een warme poep in de broek.” (tja, die spreekt wel aardig voor zich)
“Alex kan niet zitten, Alex moet een schone broek.” (nadat hem gevraagd werd bij de computer te zitten zodat hij met opa en oma kan praten)
“Alex heeft een reu-eu-euzenpoep gemaakt!” (tegen papa, wanneer die uit zijn werk komt)

Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag