Woensdagmorgen belt Vicki om te vragen of ik nog een dagje met haar wil gaan winkelen. Kort voor de middag staan zij en Emma voor de deur. Op dat moment belt Daniel om te vragen of we met hem gaan lunchen, en ze vinden dat ik
tenminste een keer bij een echt ‘southern’ restaurant moet zijn geweest. Het restaurant in kwestie heet de Junction Too en het is een ‘all you can eat’ buffet, dus je betaalt een bedrag en daarna mag je eindeloos je bord gaan vullen. Aan de klandizie te zien zijn veel mensen hier al vaker geweest… Het restaurantje is een beetje smoezelig, maar het is een leuke ervaring en ik eet er een aantal dingen die ik nog niet ken, zoals ‘fried okra’ en ‘biscuits’.
Na de lunch rij ik met Vicki en Emma naar de Westgate Mall. Ze is nog altijd op zoek naar uitbreiding van haar klerenkast en we kijken vandaag rond bij Belk en JCPenney. Vooral bij JCPenney is het leuk winkelen: vandaag zit overal 75% procent korting op. Ondanks de verleiding om een stapel kleren te kopen, hou ik me toch in. Je kunt wel iedere dag kleren kopen… en er komen vast nog wel een aantal
gelegenheden in het komende jaar.
Omdat Emma nogal grieperig is houden we het, na een pretzel, om een uur of vier voor gezien. Rob belt ’s avonds op en heeft eindelijk een keer goed nieuws. Nadat hij eindelijk in Chicago was gearriveerd en het apparaat waaraan hij moet werken de geest had gegeven, is het ding nu gemaakt en kunnen ze eindelijk aan de slag. Minder leuk is wel dat de vrije dag die voor maandag gepland stond alweer gesneuveld is. Dat wordt dus een kort weekendje.
