Dag: 17 februari 2008

Op zaterdag is het erg mooi weer, in de 20 graden, en we hebben deze dag uitgezocht om een stuk te gaan wandelen in Croft State park. Rob heeft de hele week opgesloten gezeten in een vergaderruimte en is blij dat hij wat frisse lucht kan opsnuiven. Bovendien is het een goede gelegenheid om onze nieuwe wandelschoenen in te wijden!

’s Morgens rijden we eerst langs het postkantoor om een aantal dingen te versturen en postzegels te kopen. De dame aan het loket is zeer verheugd als ze hoort met Europeanen van doen te hebben en legt vrolijk uit hoe het postsysteem werkt. Hierna rijden we langs Ingles voor de wekelijkse boodschappen, om wat hapjes mee te nemen voor onderweg en om de tank weer eens vol te gooien.

Rond de middag rijden we dan eindelijk richting het park in Pauline en parkeren de auto weer aan Lake Craig. We kijken op de aangeduide routes en gaan de bossen in. Hier volgen we een deel van een wandelpad, maar uiteindelijk komen we weer op een ruiterpad terecht. Er staat maar weinig aangegeven dus het is moeilijk om paden te volgen. Het ruiterpad waar we verzeild raken, de Foster’s Mill Loop Trail, is 6.5 mijl lang en staat wél duidelijk aangegeven, dus we besluiten dit als ‘zwaar’ aangeduide pad te volgen. Het pad gaat inderdaad flink omhoog en omlaag en omdat het een ruiterpad is is de grond nogal mul. Desondanks lopen we de hele ronde en worden we onderweg een aantal keren gepasseerd door ruiters. Deze mensen zeggen allemaal vriendelijk gedag of knopen een praatje aan.

Aan het eind van de route komen we uit bij de paardenstallen en even verderop de zogeheten kraal, waar de rodeowedstrijden plaatsvinden. Op het moment dat wij hier komen aanlopen is er een wedstrijd bezig, een ‘barrel race’ waarbij de deelnemers hun paard zo snel mogelijk om een aantal vaten moeten manoeuvreren. Het wordt al snel duidelijk dat niet alle deelnemers deze kunst al machtig zijn. In sommige gevallen is het paard niet vooruit te branden of gaat het de verkeerde kant op. Het is kortom een vermakelijk schouwspel.

Terug bij de auto trekken we onze, inmiddels door de rode aarde flink verkleurde, schoenen uit en rijden op ons gemak terug naar huis. Het is inmiddels al na 17.00 en vlakbij huis kunnen we een bezoekje aan Bruster’s niet weerstaan. Na zo’n lange wandeling op een lente-achtige dag smaakt het ijsje heerlijk!

We hebben Valentijnsdag en alle opgeklopte commercie lekker langs ons heen laten gaan en zijn op vrijdag, 15 februari, samen een avondje uit geweest. In hartje Spartanburg zit een goed sushi-restaurant, waar we in december ook al eens geweest zijn. Het heet Miyako en het is een relatief klein restaurantje dat altijd goed gevuld is. We bestellen een voorgerechtje dat ‘edamame’ heet; dit zijn gezouten sojabonen en de perfecte manier om je Japanse maaltijd te beginnen. Als hoofdgerecht nemen we een aantal soorten sushi: een ‘tuna crunch’, een ‘red cajun’, een ‘white dragon jr.’ en een ‘caterpillar’. Het gaat te ver om uit te leggen wat het allemaal precies is, maar neem maar van ons aan dat we hebben zitten smullen. Als nagerechtje delen we een New York cheese cake… jummmm 🙂 .

Na een geslaagd diner rijden we een stukje verder naar de Spartan 16, een grote bioscoop met 16 zalen. We hebben veel gehoord over de film ‘There Will Be Blood‘, met name omdat de hoofdrolspeler, Daniel Day Lewis, genomineerd is voor de Oscar voor Beste Acteur en er grote zekerheid bestaat dat hij dit beeldje op 24 februari op zijn schoorsteen mag zetten. Het verhaal van de film draait om Daniel Plainview, een man die eigenhandig een groot olie-imperium opbouwt aan het begin van de 20ste eeuw en hierbij over lijken gaat. Tweeenhalf uur lang geeft Day Lewis een puike acteerprestatie dus we zullen zien of alle voorspellingen waar worden.