Dankzij het nieuwe voederstation en de populaire zonnebloempitjes die erin zitten, blijven de vogels in de omgeving veelvuldig terugkeren. De afgelopen weken hebben we weer een aantal nieuwe soorten ontdekt, die voor zover ik weet niet voorkomen in Nederland en Belgie. Na het nodige speurwerk heb ik ontdekt hoe ze heten. Hieronder weer een aantal plaatjes. Laat het ons weten als deze vogels je bekend voorkomen!
De Eastern Bluebird heet in het Nederlands ‘oostelijke Canadese sialia’ en in het Latijn ‘sialia sialis’. De intense blauwe kleur zie je vooral bij de mannetjes. De vrouwtjes zijn wat valer van kleur.
In onze tuin zit al een aantal weken een koppel dat elke dag een aantal keer van de zonnebloempitjes komt snoepen. Deze vogels vind je in het oosten van Amerika.
De American Goldfinch heet in het Nederlands ‘treursijs’ en in het Latijn ‘carduelis tristis’. Deze vogeltjes zitten soms wel met meer dan tien tegelijk op het voederstation en zijn zo behendig dat ze zelfs tegen de muur kunnen blijven zitten om
zo te wachten tot er een plaatsje vrij komt. Je vindt ze vrijwel overal in de VS.
De Carolina Wren laat zich vertalen als ‘Carolina winterkoning’ of in het Latijn ‘thryotorus ludovicianus’. Deze vogels hebben geen opvallende kleur als wel een heel aparte staart die ze hoog in de lucht steken. Van alle winterkoninkjes die er bestaan is de Carolina Wren de enige die zich bij voederstations laat zien. Je vindt ze in het zuid-oosten van de VS.
De Red-bellied Woodpecker ofwel de ‘roodbuikspecht’ (melonerpus carolinus) zit weliswaar (nog) niet op het voederstation, maar wel in een boom vlakbij het huis.
Het is de meest voorkomende specht in het zuid-oosten van Amerika, wat tevens het enige deel van het land is waar je deze vogel kunt vinden.
Een andere onverwachte gast bij het voederstation is… een eekhoorntje. Een van de eekhoorntjes in de tuin zat gisteren zelfs bij de achterdeur om te smullen van de zonnebloempitjes die op de grond terecht waren gekomen.