Dankzij de kaartjes die we eerder deze week van mam en Jos hebben gehad, staat onze planning voor zondag al vast. We gaan naar het Biltmore Estate in Asheville, dat in North Carolina ligt. Biltmore is het grootste landhuis van de VS en wordt omgeven door eindeloze tuinen die allemaal schitterend onderhouden worden. Het huis zelf telt 250 kamers en er zijn 1700 mensen in dienst om het 32 km2 tellende landgoed in piekfijne staat te houden. George Vanderbilt, van Nederlandse afkomst, liet het huis in 1880 bouwen als zomerhuis nadat hij de omgeving had bezocht en verknocht raakte aan het landschap en het klimaat.
Op deze zondag is het warm en zonnig en er zijn veel mensen die de weg naar Biltmore en zijn tuinen gevonden hebben. Vanaf de parkeerplaats rij je met een shuttle naar Biltmore House vanwaar het je vrij staat om alles op eigen gelegenheid te ontdekken. We besluiten de tuinen in te trekken waar de azalea’s in alle kleuren in volle bloei staan. Het is een bont kleurenpalet dat zich geduldig op foto laat vastleggen. In de lentetuin zitten muzikanten te spelen en ondanks dat er veel mensen rondlopen heeft het een hele rustige uitstraling.
Van de lentetuinen lopen we naar de tropische bloemenkassen en de visvijver, die vol baars en andere vis zit. Aan de achterkant van de vijver ligt een kleine waterval en voorbij dit punt kun je een meanderend pad door de bossen volgen. Zonder het te merken loop je hier kilometers rond. In de loop van de middag nemen we de shuttle terug naar de parkeerplaats en rijden dan naar de op het landgoed gelegen Winery. Je kunt hier een tour volgen en van de vele wijnen proeven die hier gemaakt worden. De wachttijd is hier echter erg lang vanwege de drukte dus we besluiten dit tot ons volgende bezoek te bewaren. Via de grote en indrukwekkende gift shop verlaten we Biltmore en rijden we terug naar huis. Vlakbij huis maken we een pitstop bij Brusters voor een heerlijk ijsje. Dat gaat er op zo’n warme dag wel in!
Zaterdag is een beetje een vreemde dag vol uitersten. Natuurlijk vieren we Robs verjaardag vandaag, maar het is ook de dag dat mam en Jos weer naar huis gaan. Het is ongelooflijk dat drie weken zo omgevlogen zijn. Zodoende zijn er ballonnen en cadeaus maar zijn we tegelijkertijd bezig met het passen en meten van alle koffers in de achterbak. Er is vandaag geen tijd meer om nog iets te doen want om 9.45 rijden we al naar het vliegveld in Greenville.
dat hun vlucht naar Atlanta geannuleerd is vanwege het slechte weer. Rob belt naar het vliegveld om uit te vinden of ze nog naar Atlanta zullen reizen vandaag, of dat we ze weer moeten ophalen van het vliegveld zoals hij zelf onlangs heeft meegemaakt toen hij naar Chicago vloog. Het blijkt dat ze zijn omgeboekt naar een latere vlucht, maar ook die heeft flinke vertraging. Als deze vlucht eindelijk naar Atlanta vertrekt is hun aansluitende vlucht naar Dusseldorf al vertrokken. Rob belt naar Atlanta om te achterhalen of mam en Jos ergens overnachten, zodat we hen kunnen bereiken. Dan horen we dat ze zijn omgeboekt op een vlucht naar Barcelona later op de avond en dat ze de volgende dag vanaf Barcelona naar Dusseldorf zullen vliegen. Van de simpele reis die we hen beloofd hadden, is dus weinig terecht gekomen.