Zaterdag is een beetje een vreemde dag vol uitersten. Natuurlijk vieren we Robs verjaardag vandaag, maar het is ook de dag dat mam en Jos weer naar huis gaan. Het is ongelooflijk dat drie weken zo omgevlogen zijn. Zodoende zijn er ballonnen en cadeaus maar zijn we tegelijkertijd bezig met het passen en meten van alle koffers in de achterbak. Er is vandaag geen tijd meer om nog iets te doen want om 9.45 rijden we al naar het vliegveld in Greenville.
Het inchecken op GSP is zoals gewoonlijk erg simpel en na een rondje over het vliegveld is het tijd om door de metaaldetector en paspoortcontrole te gaan, het punt waar je echt afscheid moet nemen. We wensen mam en Jos een goede reis en beloven hen dat het een makkelijkere reis wordt dan op de heenweg en dat alle lastige dingen nu achter de rug zijn. We rijden zelf terug naar huis, doen boodschappen en rijden naar Bed, Bath & Beyond om eindelijk de broodmachine te kopen die we al zo lang willen hebben.
Als we terug komen en de vluchtstatus van mam en Jos bekijken, zien we
dat hun vlucht naar Atlanta geannuleerd is vanwege het slechte weer. Rob belt naar het vliegveld om uit te vinden of ze nog naar Atlanta zullen reizen vandaag, of dat we ze weer moeten ophalen van het vliegveld zoals hij zelf onlangs heeft meegemaakt toen hij naar Chicago vloog. Het blijkt dat ze zijn omgeboekt naar een latere vlucht, maar ook die heeft flinke vertraging. Als deze vlucht eindelijk naar Atlanta vertrekt is hun aansluitende vlucht naar Dusseldorf al vertrokken. Rob belt naar Atlanta om te achterhalen of mam en Jos ergens overnachten, zodat we hen kunnen bereiken. Dan horen we dat ze zijn omgeboekt op een vlucht naar Barcelona later op de avond en dat ze de volgende dag vanaf Barcelona naar Dusseldorf zullen vliegen. Van de simpele reis die we hen beloofd hadden, is dus weinig terecht gekomen.
Peperazzi Blog 