Als Alexander wakker is, en dat is meestal, is het een energiek mannetje dat graag wordt beziggehouden. Hij weet inmiddels dat je met handjes kunt klappen en op de mat wappert hij flink met armpjes en beentjes, een voorstadium van kruipen.
Dag: 28 mei 2009
Tuinieren is een vak
Om van een appartementje op de vijfde verdieping te verhuizen naar een huis met een knots van een tuin vereist enige aanpassing. De grootste aanpassing is natuurlijk de hoeveelheid tijd die je in je tuin moet investeren om het een beetje ooglijk te houden. Nu vinden we allebei dat een tuin erg leuk is, maar we hebben er verder weinig verstand van hoe je het moet bijhouden. Dat in tegenstelling tot nagenoeg iedereen die in onze wijk woont, de ene tuin is nog mooier dan de ander en het gras bij de buren is inderdaad altijd groener.
Nu is dat niet geheel zonder reden: de regels, zoals opgesteld het wijkcomite, eisen dat je een enigszins verzorgde tuin voor je huis hebt liggen. Vorig jaar lukte dat nog wel min of meer, maar sinds Alexander in ons leven is, schiet het onkruid wieden er natuurlijk grotendeels bij in. Onlangs ontvingen we dan ook een brief dat “tijdens het rijden door de wijk was opgevallen dat uw bloemperken gewied dienen te worden. Indien u dit reeds gedaan heeft kunt u deze brief als ongeschreven beschouwen.” Maar de waarheid gebiedt me te zeggen dat we dit nog niet gedaan hadden.
Behalve de zitmaaier ontbreekt het in dit huis aan fatsoenlijk gereedschap om te tuinieren, dus we zijn bij de lokale Gamma eerst eens een schoffel gaan halen. Tijdens de zeldzame droge uurtjes in het afgelopen weekend, hebben we het meeste onkruid verwijderd en heeft Rob de tuin nog maar eens gemaaid. Het vochtige, warme weer zorgt er voor dat het onkruid binnen enkele dagen steeds torenhoog is. Nu was het niet zo dat onze tuin een vreselijke puinhoop was, maar in vergelijking met de buren mocht er inderdaad wel eens wat aan gedaan worden. Welnu, bij deze.
Overigens waren we niet de enigen die een brief van het wijkcomite hebben ontvangen. Andere mensen kregen er een met de melding dat hun “garage erg rommelig was, en als men er voor kiest om overdag de garagedeur open te hebben staan, dient men zorg te dragen voor een opgeruimd interieur.” Pffff…!
Nattigheid
Het afgelopen weekend was het Memorial Day, dus een vrije dag voor Rob op maandag. Hij had er zelf nog een extra vrije dag aangeplakt op dinsdag, zodat we heerlijk vier dagen de tijd hadden om samen het een en ander te ondernemen. Helaas gooide het weer roet in het eten, zoals de laatste weken wel vaker het geval is. Het is elke dag slecht weer geweest, zeer nat met heftige buien, soms gepaard met onweer en windstoten. De temperatuur blijft wel steeds hoog, achterin de twintig graden en de hoge luchtvochtigheid (elke dag 90% en hoger) maakt het bijzonder onaangenaam.
Daarbij kwam nog eens dat Alexander afgelopen vrijdag zijn tweede ronde inentingen heeft gehad en het arme kereltje is er drie dagen beroerd van geweest. Het was jengelen en huilen wat de klok sloeg, ook niet echt het beste moment om er op uit te trekken als hij zo drammerig is. Ons voornemen om, gezien het slechte weer, dan maar eens lekker uit te slapen viel ook al in het water: Alexander timmerde ons iedere ochtend om 6:00 uit bed.
Maar ondanks alles hebben we toch wel een fijn weekend gehad. Rob heeft sinds lang weer eens gewoon een boek gelezen, zonder al te veel onderbrekingen, en ik heb zelf lekker kunnen hobbyen. De eetkamer is momenteel een heus knutselhoekje, echt alles wat ik aan hobbymateriaal heb staat nu uitgestald. We hebben wat films kunnen kijken en een beetje gewinkeld en op zaterdag waren we uitgenodigd bij Wally en Connie, die ons weer getrakteerd hebben op een heerlijke maaltijd. Alexander was ook mee en gedroeg zich vrij redelijk, in ieder geval waren de aanwezige dames (en heren) helemaal dol op hem!