
Vorige jaren is ons helemaal niet opgevallen dat er in de herfst rond Halloween zo vreselijk veel te doen is. Ik denk dat het ook komt omdat we nu veel alerter zijn op activiteiten die leuk zijn voor de kinderen. Nu we er op letten, zien we de ene activiteit na de andere en tot het eind van de maand is er bijna elke dag wel ergens iets te doen.
Vandaag was er de Halloween Hoopla in Greer. Er stonden een hoop springkussens bij elkaar, er waren knutselactiviteiten en als we iets vroeger waren gekomen, had Alex ook nog een heleboel snoepjes kunnen verzamelen. Maar de springkussens waren al een traktatie op zich, want de jongeman wilde er maar met moeite vanaf komen. Steeds als de springtijd om was, moesten we hem bij zijn broekspijpen van het kussen af sleuren. Dan holde hij meteen weer naar het eind van de rij voor een volgende ronde. Tijdens het wachten wurmde hij zich steeds naar voren en probeerde soms al weer op het kussen terug te kruipen. Gelukkig hoefde hij nooit langer dan een paar minuten te wachten en dan kon hij zich weer het hart uit het lijf springen. Wat een lol had onze kleine boef!

En wat we ook geleerd hebben, Alex is een heuse charmeur! Op het springkussen met de glijbaan stond een dame om de kleintjes te helpen. Alex liep naar haar toe, zette zijn grote, blauwe ogen op, keek eens lief, zei wat en hopla, ze hielp hem de trap op en gleed met hem de glijbaan af. En dat niet een keertje, nee hoor! Achter elkaar door! En een schik dat hij had, je houdt het niet voor mogelijk. Nova zat vanaf de zijkant toe te kijken met even grote ogen. Je zag gewoon dat ze ook wou springen. Volgend jaar meissie, dan mag jij ook!