Alex is deze week bijzonder lief, behulpzaam en goed bezig met zijn zindelijkheidstraining. Om dat te belonen, hebben we hem gisteravond meegenomen naar de First North Baptist Church. De kerk?! Wat krijgen we nou?! Deze kerk organiseert blijkbaar elk jaar rond deze tijd een herfstfestival, een soort kinderkermis waar alle activiteiten gratis zijn en de kinderen overal snoepjes kunnen verdienen (bijvoorbeeld door met pijltjes een ballon kapot te gooien, een bal door een net te gooien, een pingpongbal in een emmer te mikken, etc). Alex heeft er heerlijk wat snoepjes bij elkaar verdiend dus dat was smikkelen en smullen. Zijn vriendje Johnny was er ook even en samen zijn ze in een soort zweefmolen geweest. Dikke pret, die twee! En ee leuke activiteit om te onthouden voor volgend jaar!
Dag: 21 oktober 2011
Herfst is feest

Ondanks een klein dipje in het weer op dinsdag en woensdag kunnen we toch niet anders zeggen dan dat de herfst tot op heden spectaculair is. Afgelopen weekend was het maar liefst 30 graden en de lucht was zo blauw dat het bijna pijn deed aan je ogen. Rob had op vrijdag onverwacht een vrije dag genomen, dus het weekend was ook nog eens extra lang!
We zijn vrijdag de boodschappen alvast gaan halen bij Publix, een zeer luxe supermarkt aan de andere kant van de stad. We komen daar eigenlijk niet zo heel vaak, maar sinds kort heb ik de kortingsbonnen ontdekt, iets waarover ik binnenkort wel eens iets uitgebreider zal schrijven. In ieder geval, we hadden 58 dollar bespaard op onze boodschappen, dus niet gek veel meer uitgegeven dan we normaal bij Walmart doen. Een interessante ontwikkeling!
Met de boodschappen al op tijd in huis, hadden we tijd over voor leuke dingen. In Gaffney hebben we wat kinderkleertjes gehaald, mama aan het shoppen terwijl papa en Alex lekker in het speeltuintje waren. Alex amuseerde zich daar prima met andere kindjes en kreeg nog eens de kans om zijn Engels te oefenen (meer daarover in de volgende editie van Peuterpraat). Ook daar heerlijk bespaard, de totale kosten van $450 teruggebracht naar $140. Kijk, daar wordt een mens vrolijk van!

Zondag zijn we naar Strawberry Hill USA geweest in Chesnee. Deze gigantische aardbeienboer verkoopt momenteel voornamelijk appels en pompoenen en heeft ook de nodige activiteiten die aan het seizoen gekoppeld zijn. Om je een idee te geven van de omvang: er staan 400 Amerikaanse vlaggen verspreid op het grondgebied van Strawberry Hill en wij hebben ze lang niet allemaal gezien.
Een ritje met de tractor is altijd leuk en Alex riep al bij aankomst ‘tractor, tractor!’. Het was echt een leuk aangekleed tochtje, we kwamen een trol tegen die we om toestemming moesten vragen de ‘brug’ over te steken zodat we de koeien konden voeren in de weide erachter. Verder werden twee heren uitverkoren om een biggetje te vangen en stond er een kalfje van vier weken dat de fles kreeg. Ook Alex mocht haar even aaien en de fles vasthouden. Verder waren er talloze plaatsen waar hooibalen, stropoppen en pompoenen bijeen waren gezet om foto’s te kunnen maken. Er hingen banden aan de bomen om te kunnen schommelen, iets wat Alex zo leuk vond dat hij bijna vergat om een pompoentje uit te zoeken om mee naar huis te nemen. Toen we weer allemaal op de tractor terug moesten, waarschuwde ik Alex dat hij nog een exemplaar mocht uitzoeken, waarop hij naar de pumpkin patch rende en in allerijl een oranje knol pakte. Een prachtig gezicht. Voor Nova hadden we een kleintje meegenomen omdat ze die dingen ook zo leuk vindt. Alex heeft ze eenmaal thuis allebei bij de verzameling in de voortuin gezet.

Alex mocht zijn snoet laten beschilderen, we hadden maar gekozen voor iets simpels omdat we natuurlijk niet wisten hoeveel geduld hij daar voor zou hebben. Meestal is het geen stilzitter… maar in dit geval zat hij keurig op de schommelstoel en liet de dame een pompoen op zijn wang tekenen. Hij zat er zo lief bij te kijken, je zou bijna denken dat hij altijd zo rustig is. Gelukkig weten wij wel beter. Daarna zijn we het ‘corn maze’ ingegaan, maisveld dat is omgetoverd in een doolhof. Vergis je niet, we hebben het hier niet over een klein veldje, maar een flinke lap grond. Je krijgt dan ook een rode vlag mee voor het geval je verdwaalt, zodat een reddingsteam je kan komen halen als je er niet meer uit komt. Wij zijn het kinderdoolhof ingegaan en lieten Alex de weg bepalen. Hij riep steeds ‘this way!’ en wij gingen er mooi achteraan. Hij had de grootste schik! Ook het kinderdoolhof was nog een aardig ding en we begonnen even te vrezen dat we de vlag al in de lucht moesten steken, toen we toch ineens de uitgang vonden. Daar vandaan zijn we naar het cafe bij de boerderij gegaan, waar ze heerlijk zelfgemaakt ijs hebben. Alex heeft er gesmuld van een regenboogijsje en papa en mama een ouderwetse milkshake. Jummie!
Na zoveel pret waren de kinderen natuurlijk behoorlijk moe en ze vielen allebei in slaap in de auto op weg naar huis. Echt een heerlijke dag gehad!
Nova op cruise control
De kinderarts waarschuwde ons vorige week dat het niet meer zo gek lang zou duren voordat Nova een stuk mobieler zou zijn. En jawel hoor, de kleine madam begint al stapjes te zetten terwijl ze zich aan iets kan vasthouden. Af en toe laat ze ook al los en staat ze even zelfstandig op twee benen, of stapt ze van de tafel naar papa of mama toe. Zou ze het echte kruipen overslaan en meteen gaan lopen?
Sinds ze drie maanden geleden voor het eerst in de jumperoo zat, is er ook al veel veranderd. Ik denk dat we hem binnenkort wel een standje hoger kunnen zetten!