Brrrr

Wat kan het soms snel veranderen. In de week van kerst zaten we met 26 graden in de dierentuin een ijsje te eten, vandaag zijn er kouderecords gebroken en is het bibberen geblazen bij temperaturen ver onder nul en gevoelstemperaturen die nog een stuk daaronder liggen.

Een bevroren vuurtoren in Michigan.
Een bevroren vuurtoren in Michigan.

In South Carolina mogen we niet eens mopperen met -13 graden, elders in het land is het nog vele malen kouder en ronduit levensgevaarlijk om de straat op te gaan. Ik zie op nieuwssite http://www.nu.nl regelmatig berichtjes staan over de kou in de VS en ik kan me voorstellen dat je denkt, pfff… nou weten we het wel hoor! Maar als je hier niet woont, is het waarschijnlijk moeilijk om je voor te stellen hoe extreem het weer hier kan zijn. In Illinois was het vandaag kouder dan op de Zuidpool. In Canada waren de auto’s aan de straat vastgevroren. Het regent indrukwekkende foto’s van bevroren objecten.  Waar wij wonen is het ook nog een zo dat extreme kou zo zeldzaam is dat men er simpelweg niet op voorbereid is. In staten als Minnesota, dat tegen Canada aan ligt, kan men veel beter met sneeuw en kou overweg, maar zelfs daar lag het openbare leven volledig plat door deze zogeheten ‘polar vortex’.

Vanmorgen vloog om kwart over zes onze stroom eruit en je wilt niet weten hoe snel de temperatuur in huis zakte. Tegen 8 uur was het nog 13 graden binnen. Rob is gaan werken en ik ben met de kinderen naar de McDonald’s gevlucht, waar het warm was, ik een kop koffie kon drinken en de kinderen konden spelen. De scholen waren vanmorgen gesloten vanwege de kou. Toen we later thuis kwamen (en de stroom het gelukkig weer deed), zag ik dat in de zandbak in een nacht tijd 5 cm ijs was ontstaan! We klappertanden nog eventjes door want ook komende nacht wordt het weer flink koud. Daarna zou het stilletjes aan beter moeten worden. Dat hopen we dan maar!

Zomaar 5

Voor de laatste keer 4 jaar, Alex is er klaar voor!

Weet je nog, pas geleden, toen ik zo’n lief klein baby’tje in mijn armen had? Een piepklein jongetje, 3104 gram en 50 cm lang, een heel tevreden kindje, altijd vrolijk en ondernemend maar een beroerde slaper, luisterend naar de naam Alexander (omdat dat de enige naam was waar we het over eens konden worden). Welnu, dat kleine mopje is vandaag 5 jaar geworden!

Wat zeg je? Ja, natuurlijk is hij nog altijd lief, tevreden en ondernemend! Maar dat piepkleine, dat is echt wel voorbij. Zelfs in het afgelopen jaar is zijn snoet een heleboel wijzer geworden, vooral sinds het schooljaar begonnen is. Er is een flink eind bijgegroeid en vooral binnenin het koppie is veel gebeurd. We staan er dagelijks van te kijken hoe hij de wereld beleeft en benoemt. Op een leuke manier natuurlijk, want anders hadden we geen Peuterpraat op de blog!

Ook leuk voor zusjes, papa’s en mama’s.

Alex mocht vandaag trakteren op school en toen hij vanmorgen uit bed kwam, wist hij het meteen: ik ben jarig! Met keurige dankbetuigingen nam hij zijn cadeau in ontvangst (“thank you mom and dad for the best present ever!”), een tijdelijk cadeau want zijn echte cadeau ligt nog in de garage. Zijn echte cadeau is namelijk een heel erg cool springkasteel voor in de tuin, maar uitgerekend nu worden we geteisterd door ijskoud winterweer. Voor de zekerheid hadden we dus nog een racebaan gekocht, zodat hij ook iets te spelen had voor binnen indien het weer niet zou meewerken vandaag.

Wie een kaart heeft gestuurd of op een andere manier felicitaties heeft gestuurd, hartelijk dank daarvoor. Voor een jongen van 5 is jarig zijn heel erg belangrijk, hij geniet ervan en vindt het heerlijk om in het middelpunt te staan vandaag. Dank aan eenieder die eraan heeft meegeholpen hem heel speciaal te laten voelen!

Hoe het eindigde en weer begon

Hop, hop, fietsen maar!

Gisteren was het Oudjaar en de kinderen waren er stellig van overtuigd dat ze tot het vuurwerk zouden opblijven. Vooral Alex, want die snapt een heel klein beetje wat tijd is en welke vormen het allemaal heeft, maar hij begrijpt vooral dat na december januari weer begint. En nog belangrijker, dat zijn verjaardag op 6 januari is! ’s Middags is hij zelfs 5 minuten op zijn bed gaan liggen, waarna hij naar beneden kwam en zei: “Mama, ik heb een klein slaapje gedaan dus nu kan ik heel lang wakker blijven.”

We zijn ’s middags met de kinderen naar de speeltuin geweest en hebben hen daar laten spelen en fietsen, dus flink moe gemaakt. Na een late maar heerlijke lunch bij de Copper River Grill viel Nova in slaap in de auto en bleef maar liefst meer dan 3 uren slapen. Tegen de tijd dat ze wakker werd, had ik een buffetje klaargezet in de keuken en poffertjes gebakken. Met een bakje vol lekkere hapjes zaten zij en Alex op de bank naar Transformers te kijken, een spannende film over robots die auto’s kunnen worden.

Met lekkere hapjes het nieuwe jaar in

Toen de film om 21.00 afgelopen was, zijn we naar buiten gegaan om sterretjes af te steken. En net zoals voorgaande gelegenheden (vorig Oudjaar en afgelopen 4 juli) hadden we de nodige moeite om de zaak aan het branden te krijgen. De aansteker was zo goed als leeg, we hebben geen lucifers en met behulp van een theelichtje dat we nog net aan het branden kregen, hebben we met veel moeite de sterretjes afgestoken. Voor papa werd het een principekwestie, de kinderen waren de kou al snel moe en wilden terug naar binnen.

We waren net op tijd voor het begin van de volgende film: De Hobbit. Alex hield het nog eventjes vol maar tegen tien uur ‘deed hij net alsof hij ging slapen’. Natuurlijk duurde het niet lang of de kleine man was in dromenland. Met de lange dut van Nova eerder op de dag, was het een verrassing dat ze om 11 uur ook in slaap sukkelde. We hadden zeker gedacht dat ze het tot middernacht zou redden! Ook voor papa werd het moeilijk om klokslag 12 te halen, dus toen de vuurpijlen op de eerste tellen van het nieuwe jaar de lucht in gingen, hebben we elkaar een goed Nieuwjaar gewenst en was het simpelweg bedtijd voor iedereen!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag