Hieperdepiep!

... hoera! ... hoera!

Het is niet te geloven, maar mijn kleine baby, ons dreumesje, is ineens een peutertje van al weer 2 jaar! Alexander is een heel ventje aan het worden, ineens komen de woorden als een waterval tevoorschijn. Hij had dan ook veel te vertellen op zijn verjaardag, en dan vooral het woordje ‘Thomas’. En dat was niet voor niets, want meneertje is bedolven onder de Thomas de Trein cadeaus!

Al de avond voor zijn verjaardag viel hij min of meer met zijn neus in de boter, want toen mama hem naar bed had gebracht en hij lief met zijn beer onder het dekbed lag, was ik begonnen om de cadeaus van de logeerkamer te halen. Maar toen ik met de eerste lading naar buiten kwam, stond die boef daar achter me, met grote ogen van blijdschap en klaar om papier te scheuren… Uh-oh, dat was niet de bedoeling!

Het was daarna een hele toer om Alex ervan te overtuigen dat hij toch echt eerst naar bed moest en nog een nachtje moest slapen voordat het feest was. Wel 6 of 7 keer kwam hij uit zijn bed geslopen, op z’n teentjes de trap af en met een spurt naar de cadeaus in de kamer. De kleine schurk! Uiteindelijk is hij dan toch in slaap gevallen, zij het in het bed van papa en mama (waar we achter kwamen toen we zelf naar bed gingen). Om 4 uur ’s morgens kwam Alex aangerend, waarschijnlijk in de overtuiging dat de nacht nu wel een keertje voorbij was. En dan was het dus FEEST! Pas om 6 uur viel hij weer in slaap… en een uurtje later kwam hij alsnog het bed uit. Vooruit dan maar, muziek, ballonnen en cadeaus!

Gefeliciteerd kleine boef, en iedereen van harte bedankt voor de vele cadeaus, lieve kaartjes en berichtjes! Het is een heel erg leuke dag geweest en Alex is dik tevreden!!

Witte kerst

Klaar voor de sneeuw

In Nederland kijkt niemand meer op van een laag sneeuw meer of minder, maar in South Carolina ontstaat er nog altijd een hoop heisa als er sneeuw aan komt. En dit jaar sneeuwde het op Kerstdag, voor het eerst in 166 jaar! Het was meteen een (voor hier) flinke laag, bij ons ruim 10 centimeter maar plaatselijk tegen de 25 centimeter! Dat laatste was dan natuurlijk vooral in de bergen.

Alex keek ’s avonds met grote ogen naar de vallende vlokken en zag toe hoe het rap wit werd buiten. Hij haalde vervolgens de schoenen van papa, wees naar buiten en zei ‘Sneeuw!’. Maar het was al donker en bovendien bijna bedtijd, dus Alex moest toch echt tot de volgende ochtend wachten voordat hij mocht assisteren bij het maken van een sneeuwman.

Na het ontbijt hebben ons mannetje dik ingepakt en voor de verandering liet hij dat eens toe, want meestal is hij niet zo happig op z’n dikke jas. Alleen de wantjes, die gingen na een kleine 30 seconden weer uit. Die dingen zijn ook zo onhandig als je lekker in de sneeuw wilt graaien. Twee dagen later is de sneeuw weer bijna overal weg en het leven weer zo goed als normaal. Alex speelt lekker met alle kerstcadeaus en wij tellen de laatste dagen af naar zijn 2de verjaardag…

Restjes

De afgelopen weken heb ik wel filmpjes gemaakt, maar niet op YouTube gezet. Simpelweg geen tijd gehad. Vanmorgen, terwijl Alex naar een aflevering van Thomas de Trein zat te kijken, heb ik snel wat filmpjes aan elkaar geknutseld met behulp van Windows Live Movie Maker, zodat we weer helemaal ‘bij’ zijn.

Dank u, Sinterklaasje!

Het maakt niet uit waar je woont, als je het hele jaar lief bent geweest, weet Sinterklaas je toch te vinden. Zelfs in de USA! Sint had het winterse weer getrotseerd (maar helaas niet de post) om precies op tijd de cadeautjes voor Alex af te geven. Het was maar net op tijd, want vanmorgen toen we uit bed kwamen was er nog niets te zien. Maar toen Alex een wortel voor het paard had neergelegd en frisgewassen weer beneden kwam, lagen er twee mooie pakjes klaar. Wat een feest!

Glitter

Het hulpje van de kerstman

Het is eind november en overal om ons heen is het kerstmis, inclusief bij ons thuis. Bij elke kerstboom en ander kerstspul dat Alex zag, was hij helemaal verrukt. Dus tijdens het lange Thanksgiving weekend hebben we, net als heel veel andere mensen trouwens, de lichtjes in de tuin opgehangen en de kerstboom tevoorschijn gehaald. Alex heeft goed geholpen met het versieren van de boom, dat wil zeggen, hij legde de ballen op de takken en toen ze niet bleven hangen, probeerde hij het door de ballen naar de boom te gooien. Hij begreep maar niet waarom ze steeds omlaag kwamen. Ik heb uitgelegd dat je een haakje nodig hebt, en sindsdien roept de boef de hele dag ‘haak!’. En haalt hij de ballen uit de boom om ze te komen brengen met de melding… ‘haak!’. Tja… Er ligt inmiddels glitter in het hele huis, wel zo feestelijk trouwens.

In Nederland ligt er sneeuw en is het koud, het type weer dat je in de kersttijd verwacht. Bij ons is het inmiddels ook een stuk koeler, maar gelukkig niet zo’n ijstijd als in Europa aangebroken lijkt te zijn. Vandaag was het zelfs uitgesproken warm, 19 graden, maar wel kletsnat. Vanavond zouden we naar het jaarlijkse Dickens of a Christmas gaan in downtown Spartanburg, maar dat is afgelast omdat we met zwaar weer en tornado’s te maken hebben. Inderdaad, al de hele avond rollen de waarschuwingen over ons televisiescherm en het tornado-alarm was zojuist nog te horen. Het gaat zeer zwaar tekeer buiten, eigenlijk vreemd om zo laat in het seizoen nog last te hebben van tornado’s. Zo zie je maar, wij hebben dan misschien geen sneeuw en kou, maar we hebben weer andere problemen met het weer!

Bibliotheek

Op dinsdagavond is het in de bibliotheek ‘avondje uit voor de familie’. We zijn er afgelopen avond weer eens naar toe geweest. In verband met Thanksgiving (25 november) was er deze keer een poppenshow the zien, over Thomas de kalkoen die zo van dansen houdt en allerlei dieren tegenkomt die er verschillende dansstijlen op na houden.

Het was al vrij druk, maar toen werd er ook nog eens een ‘tornado drill’ gehouden, een oefening voor het geval er een tornado woedt. Alle mensen die op de onderste verdieping rondliepen werden vervolgens een poosje in de voorleesruimte ‘opgevangen’. Een gezellige, drukke boel! Toen de oefening achter de rug was, konden we eindelijk naar de poppenshow kijken, en het werd op deze manier wel een late avond voor de kleintjes.

Alex vond het allemaal wel best, hij vond de show grappig en de muziek vrolijk, en bovendien was baby Claire er ook. Het was ook al weer even geleden dat hij in de bieb geweest was en op de trein had kunnen klimmen. Nu hij zo gek is van Thomas de Trein heeft de trein in de bieb iets extra bijzonders gekregen, en het is ook wel handig dat je er boeken over Thomas de Trein kunt lenen.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag