Categorie: Alexander

Het lijkt al weer een hele tijd geleden dat Alex zo ziek was en lamlendig de hele dag op schoot lag. Wie hem nu ziet gelooft nooit dat hij nog maar kort geleden zo’n hoge koorts had! Gelukkig maar. Alex is nu weer volop aan het spelen, nog steeds voornamelijk binnen omdat het buiten nog steeds te wensen overlaat. Gisteren hebben we zelfs nog de hele dag sneeuw gehad!

Elke ouder maakt het ongetwijfeld vaak genoeg mee, maar de eerste keer dat je kind echt ziek is, is toch echt erg akelig. Alex was vorig weekend al geveld door het Noro-virus dat momenteel veel slachtoffers maakt in South Carolina en nog maar net bekomen kreeg hij er nog onbekende ziekte overheen. Het Noro-virus was een typisch maag-darm-virus dat na een dag of twee wel weer over gaat. Maar toen Alex op maadag nog steeds ziek was, hebben we maar eens contact opgenomen met de kinderartsenpraktijk.

Bij gebrek aan flinke koorts hoefden we niet langs te komen en moesten we er vooral op letten dat Alex genoeg vocht binnenkreeg. Het waren nog wat naweeen van Noro. Moest het tegen woensdag nog steeds niet beter zijn, dan werd het tijd om eens bij de dokter langs te gaan.

De diarree en het overgeven waren inmiddels allang verleden tijd, maar Alex was nog steeds lamlendig. Onze druktemaker wilde alleen maar de hele dag tegen je aan liggen, met een enkele opleving tussendoor. Nog steeds geen koorts, wel verhoging. Af en toe at hij een hapje maar zorgwekkender was dat hij steeds minder dronk.

Op donderdag begon het echt problematisch te worden. Alex gloeide helemaal en tot overmaat van ramp was de batterij van de thermometer leeg. Rob zat in Houston en de auto stond in Charlotte, dus dat maakte het ook lastig om bij de dokter te komen. Volgens de kinderartsenpraktijk was het niet zo erg als hij niet at, zolang hij maar genoeg vocht binnenkreeg. Maar dat was nu net het hele eieren eten, Alex dronk nauwelijks. Alles kwam uit de kast, elk vruchtensapje dat we in huis hadden, melk, water en spa rood. Hij moest er allemaal niks van hebben. Op enkele slokjes appelsap in de ochtend na, dronk hij op donderdag helemaal niks. Hij hield zijn lippen stijf op elkaar, schudde ‘nee’ als je met een flesje in de buurt kwam en hield zijn handen voor zijn gezicht. Probeer daar maar eens een beker water in te krijgen.

’s Avonds was het zo dramatisch dat er alleen onder dwang, onder hevig protest en met een pipet enkele millilitertjes water in zijn mond gedruppeld konden worden. Alex voelde zich duidelijk ellendig en ook zonder de thermometer was wel duidelijk dat hij nu flinke koorts had. Na overleg met de ziekenhuis kwamen we tot de conclusie dat Alex opgenomen moest worden. Voordat ik Vicki belde om te vragen of ze met me meeging, checkte ik nog een keer de luier: hoera, Alex had geplast! Met de pipet kreeg ik er nog wat water in en ik besloot voor optie B te gaan: als het rond 3.00 niet beter met Alex ging, moest hij alsnog naar het ziekenhuis.

Na een lange, onrustige nacht begon Alex dan toch weer enkele slokjes water te drinken, niet verschrikkelijk veel, een kleine 100 ml over de hele nacht. Maar het begin was gemaakt. Zodra de kinderartsenpraktijk vrijdagmorgen open ging, heb ik direct gebeld om een afspraak te maken. Rond half tien zaten we bij dokter Lucy. Die zag dat het kleine keeltje van Alex vuurrood was, en dat verklaarde waarom hij niet wilde drinken: het deed gewoon verschrikkelijk zeer. Dat nam niet weg dat hij nog steeds dringend vocht tot zich moest nemen en de dokter adviseerde zoete thee. Dat wil zeggen, ijsthee met veel suiker, zoals dat hier in het zuiden van Amerika veel gedronken wordt. Alex had inmiddels een temperatuur van een dikke 40 graden, dus we hoopten maar dat het zou werken.

En warempel! De hele dag heeft Alex teugjes thee gedronken! Wat een geweldig gezicht om je kind weer te zien opknappen. Natuurlijk had de Motrin (kinder-ibuprofen) daar ook mee te maken, een geneesmiddel waar hij veel beter op reageerde dan de Tylenol (kinder-acetaminofen) die we tot dan toe gebruikten. De koorts ging in de loop van vrijdag nog diverse keren flink de hoogte in en ook ’s nachts hebben we nog wat warme uurtjes gekend, maar gelukkig dronk Alex flink van de thee en ook gewoon water. Vrijdagavond kwam Daniel een ovenschotel brengen die Vicki gemaakt had, zodat we ons over het eten geen zorgen hoefden te maken. Wat een superhelden zijn het toch!

We hoeven niemand meer te vertellen dat Alexander een behoorlijk ondernemend baasje is. In deze blogpost heb ik wat filmpjes verzameld waarin je hem bezig kunt zien met verschillende activiteiten.

Zodra de deur van de keukenkast opengaat, zit Alex bovenop de Swiffer. Al voordat hij kon kruipen, was dit een grote favoriet en er is nog niks veranderd.

De werkbank met al het bijbehorende gereedschap kunnen we rekenen tot de favoriete speeltjes van Alexander. Hij sjouwt er het hele huis mee door, op de gekste plaatsen kom je ineens een troffel of een meetlint tegen. Nu hij weet hoe hij de elektrische boor moet bedienen, zit hij regelmatig op de knopjes te drukken.

Klimmen en klauteren was altijd al een geliefde bezigheid, maar sinds een week is het allemaal nog een graadje erger geworden. Zelfs de papasan moet er aan geloven.

Ook op creatief gebied is Alexander al een hele pief. Met zijn kleurkrijtjes kan hij zich goed uitleven op papier, en soms helaas ook op de deur of muur. Meer over zijn creativiteit in de volgende post!

Als we tegenwoordig gaan winkelen, krijgen we erg veel reacties van andere mensen. Alexander vindt het namelijk erg leuk om het winkelwagentje te duwen en hoeveel er ook in ligt, hij krijgt het ding altijd vooruit. Bijna iedereen stopt wel even om naar hem te kijken, ons te complimenteren met ons mooie zoontje en te zeggen hoe sterk hij wel niet is. Alsof we dat allemaal nog niet wisten!

Van het ene op het andere moment lijkt de strenge winter voorbij en doet het weer lente-achtig aan. De temperatuur schommelt rond de 15 graden en ’s middags kun je eigenlijk al zonder jas naar buiten. Heerlijk! Alexander kan nu tenminste buiten spelen, iets wat hij geweldig vindt. Er gaat letterlijk en figuurlijk weer een hele nieuwe wereld voor hem open.

Met de warmere temperaturen kunnen we binnenkort ook zijn nieuwe zandbak buiten zetten. Daarom zijn we gisteravond naar Toys R Us gereden om wat zakjes zand te halen. In de winkel hebben we Alex het winkelwagentje laten duwen, een prima manier om hem bezig te houden tijdens het winkelen. Hij heeft het ding een aardig stukje geduwd, tot hij natuurlijk speelgoed tegenkwam dat hij nog interessanter vond dan de winkelkar.

Een specifiek stuk speelgoed pakte hij uit het rek en vervolgens heeft hij het wel een kwartier lang de winkel rondgeduwd. Het ding maakte genoeg herrie om steeds te weten waar Alexander precies uithing, je hoefde maar naar een kort knallend geluid te luisteren en je had hem gevonden.

We hebben ook twee zakken zand gekocht, 2 x 50 pond, een mooi begin voor in de zandbak, waar we zonder problemen wel 10 zakken in kwijt kunnen. Nu is het nog eventjes afwachten tot we de hele installatie in de tuin kunnen zetten!

Hoewel de foto’s gisteren al boekdelen spraken, willen we iedereen toch nog even trakteren op twee filmpjes. Alexander is flink in de weer geweest met zijn cadeaus en dat is natuurlijk ook op film vastgelegd.

Hoewel het al weer bijna een week geleden is dat onze kruimel een jaar oud werd, vieren we het vandaag nog een beetje. Alexander kreeg namelijk van zijn opa’s en oma’s een zandbak cadeau, die we moesten bestellen op internet. Jammergenoeg was de zandbak niet meer op tijd voor 6 januari, maar uiteindelijk toch een heel stuk vroeger dan de 25 januari die ons voorspeld werd. Gisteravond is Rob samen met Daniel en diens pickup naar Walmart gereden om de enorme doos op te halen. Nadat Alex naar bed was, hebben we het ding in elkaar gezet en zolang in de speelkamer neergezet. Het is nu toch nog te koud om buiten te spelen, maar ook zonder zand kun je er al een heleboel plezier mee hebben, zo liet Alex ons vandaag al zien!

Behalve de zandbak kwam er met de post vandaag nog een groot cadeau. Helemaal uit Berlijn, van Joost, Cristina en Andreas, arriveerde een enorme pluche hond die met veel liefde werd ontvangen. Alexander heeft het beest aan alle kanten geknuffeld. Hij sprong op zijn rug en probeerde er mee weg te rijden. Zo werd nog maar eens duidelijk dat Alex helemaal gek is met dieren!

Afgelopen nacht heeft het weer een graad of 8 gevroren, dus het duurt overdag een tijdje voordat het kwik rond 0 of iets erboven is. Het blijft dus nog een beetje zoeken naar binnenactiviteiten. We hebben Alex daarom meegenomen naar het overdekte winkelcentrum, waar hij lekker rond kan wandelen. Er staan op verschillende plaatsen wat kinderactiviteiten, waar hij zich altijd goed mee amuseert. Ook vandaag kon hij de ritjes in diverse auto’s en vliegmachines wel waarderen. Papa had een paar kwartjes bij zich, dus het vliegtuig kwam deze keer echt van de grond!

Gelukkig weet hij zich thuis ook nog steeds te vermaken. Natuurlijk met zijn ballon, maar ook met zijn autootje, waarop hij de hele kamer en gang door rijdt.

Tja, ineens is het dan zover en wordt je baby EEN jaar! Het hele idee van een verjaardag snapt hij natuurlijk nog niet maar zo’n bijzondere dag wil je ook niet zomaar voorbij laten gaan. We hebben dus nagedacht welke dingen voor Alexander extra leuk zijn, zodat hij toch de hele dag het stralende middelpunt is.

Op dinsdagavond zijn we alvast een speciale ballon gaan halen, eentje die met helium gevuld is en dus in de lucht blijft hangen. Een schot in de roos! Helemaal verrukt liep hij met zijn trofee te sjouwen, van de ene kamer naar de andere. Het was dus helemaal fantastisch toen er vanmorgen, toen hij uit bed kwam, nog veel meer ballonnen in de kamer lagen!

Van de ballonnen gingen we naar het uitpakken van cadeautjes, iets waar hij tijdens kerst al mee heeft kunnen oefenen. Hij was de kunst van het openscheuren nog niet verleerd en met veel elan begon hij aan zijn taak. Halverwege was Alex zo druk met het spelen met zijn nieuwe aanwinsten, dat er van pakjes openmaken even niks meer kwam.

Van al dat werk krijg je natuurlijk honger, dus die verjaardagsmuffin ging er daarna moeiteloos in. Met een speciaal slabbetje met ‘birthday boy’ erop om zijn nek heeft hij tevreden aan zijn ‘taart’ geknabbeld.

’s Morgens heeft de kleine boef heerlijk gespeeld met zijn nieuwe aanwinsten en gebeld met zijn opa’s en oma’s, die hem er nog eens aan herinnerden dat vandaag echt een speciale dag is. Aan het eind van de ochtend stonden Vicki en Emma voor de deur. Met z’n allen, inclusief Rob en Daniel, zijn we gaan lunchen bij El Burrito, een Mexicaanse keet hier niet zo ver vandaan, waar je heerlijk authentiek kunt eten. Alex was net in slaap gevallen voordat we naar binnen gingen, maar werd na een half uurtje wakker zodat hij nog maar weer eens een cadeau mocht uitpakken. Hij kreeg een vrachtwagen voor in zijn zandbak (het grote cadeau van de opa’s en oma’s dat nog met de post moet komen), dus daar kan hij binnenkort heerlijk mee aan de slag.

Van El Burrito zijn we naar Monkey Joe’s gereden, een overdekte speelplaats waar kinderen naar hartelust hun gang kunnen gaan. Er staan een heleboel springkussens, de een nog groter dan de ander. Het was er vrij rustig vandaag en de kinderen die er waren, waren allemaal nog klein, dus geen grotere kinderen die de kleintjes omver liepen. Alex en Emma hebben heerlijk gespeeld. Voor Alex was het weer een aaneenschakeling van nieuwe ontdekkingen, de luchtkussens waren een uitdaging, een onstabiele ondergrond en dat moet je maar onder de knie zien te krijgen als je net kunt lopen. Maar petje af, hij heeft het er goed vanaf gebracht. Wel drie uur lang hebben ze zich geamuseerd, en op de weg naar huis zijn ze allebei in slaap gevallen. Moe gespeeld! (opgepast: het geluid bij het filmpje is behoorlijk hard en druk)

Na het avondeten ging het feest gewoon door, want de rest van de cadeaus moest nog uitgepakt worden. Alexander wordt er steeds handiger in, en het inpakpapier vloog ons al snel om de oren. Er kwamen nog meer leuke cadeaus tevoorschijn, dat is moeilijk kiezen! Gelukkig hebben we nog heel veel dagen om alle spullen te ontdekken, vooral omdat het voorlopig nog ijzig koud is buiten overdag. Goed weer om binnen te blijven met je grote berg verjaardagscadeaus!

Iedereen van harte bedankt voor alle kaarten, e-mails en andere berichten, om er zo voor Alexander een bijzondere eerste verjaardag van te maken!