Categorie: Alexander

Het is maar goed dat we (nog) geen traditie hebben voor het verstoppen van chocolade-eieren in de tuin, want die zouden vandaag heel zeker gesmolten zijn! We genieten hier van tropische dagen want het kwik haalt nu moeiteloos de 30 graden. Terwijl de meeste mensen vanmorgen in de kerk zaten, zijn we eerst onze wekelijkse boodschappen gaan doen in een heerlijk rustige supermarkt.

’s Middags zijn we naar het Val-du-mar park gegaan, een sport- en speelpark dat echt vlakbij huis ligt, maar waar we om de een of andere reden met Alex nog nooit geweest zijn. Hier liggen voetbalvelden, een American football-veld, een frisbeebaan in de eromheen gelegen bossen en een schitterende speeltuin. Vreemd genoeg was er geen mens, terwijl het in de middag was en de kerkdiensten toch al lang afgelopen waren.

Het gaf Alex de gelegenheid om op zijn gemak alles te bekijken, omdat hij eigenlijk nog net een beetje te klein is voor alle speeltoestellen die hier staan. Maar met een beetje hulp van papa komt hij toch al een heel eind. Het nadeel van het hete weer is dat de speeltoestellen, vooral in de brandende middagzon, zeer heet worden en het gevoelige huidje van zo’n kleine smurf zich er serieus aan kan branden. We zijn dus maar niet al te lang in de speeltuin gebleven en zijn een plekje gaan zoeken in de schaduw, waar we wat gelezen en gespeeld hebben. Hiervan volgt in de komende dagen nog wel een filmpje.

[UPDATE] Het tweede filmpje is inmiddels toegevoegd. Veel kijkplezier!

Zaten we vorig weekend nog te klagen over de regen, nu kunnen we zeuren dat de zonnebrandolie wel heel hard gaat. Van het ene op het andere moment is het geen lente maar zomer, met temperaturen van vandaag al 29 graden en morgen, Goede Vrijdag, doen we er nog een paar graadjes bij. Dan weet je weer dat je in het zuiden van de VS woont. Maar ook voor deze streken is het ongebruikelijk warm, vandaag is een warmterecord gebroken terwijl we afgelopen winter nog een heleboel sneeuw en kourecords verpulverd hebben. Jaja, het zijn de tijden van extremen.

Alex heeft nu dus geen dikke broeken en truien meer aan, maar kan in zijn allerkortste kleertjes naar buiten. We smeren hem goed in en proberen hem steeds zijn pet op te zetten, iets wat soms een poosje goed gaat en soms dumpt hij het ding direct in het water. Gelukkig hebben we er een aantal op voorraad. Van wie hij het heeft weten we trouwens nog steeds niet, maar die kleine boef van ons heeft al een mooi zomers kleurtje te pakken. In tegenstelling tot mama verbrandt hij niet snel. Evengoed opletten in de hete zon natuurlijk, en vooral als er ook nog eens water bij komt kijken. Alex vindt het wel prima allemaal, als het betekent dat hij lekker buiten kan spelen laat hij zich (voor zijn doen) geduldig insmeren!

Vandaag was een schitterende lentedag! Het was al vroeg warm en het werd uiteindelijk 24 graden. Ineens zie je overal bloesem, overal zie je de bomen vol hangen met bloemen. Wonderlijk hoe snel het kan veranderen allemaal.

We hadden vandaag afgesproken met Vicki en Emma, om naar hun landgoed in Campobello te rijden en daar te picnicken. Het was al een poosje geleden dat we daar nog geweest waren, Alex liep toen nog niet en zat bij Rob in de draagzak. Maar vandaag ging het er heel anders aan toe.

Tot groot genoegen van Alex kwam de hond Oreo ook mee. En niet alleen dat, ook de miniatuur-Jeep van Emma namen we mee naar het landgoed. Toen hij de auto zag, zette hij meteen grote ogen op. Dat zag er geweldig uit! In een mum van tijd kroop Alex in de passagiersstoel en vroem! Daar gingen ze met z’n twee, driftig hobbelend in de wagen die schudde over de ongelijke grond. Emma houdt van stevig doorrijden, dat wordt nog wat als ze over 11 jaar haar rijbewijs mag halen. Alex schaterde het uit en het onvermijdelijke gebeurde al snel: meneertje wilde ook achter het stuur. Dus ja, Alex mocht rijden. Emma bediende het gaspedaal dus het kon verder geen kwaad. Ik denk dat we alvast geld opzij mogen gaan zetten voor zijn derde verjaardag, als hij oud (en groot) genoeg is om zelf op een Jeep te rijden! Wat hebben die twee een lol gehad samen!

Van het landgoed reden we terug naar Emma thuis. Ze hebben een paar weken terug een paar jonge eendjes geadopteerd en die hadden we nog altijd niet gezien. Omdat het zulk mooi weer was, hebben we de eendjes in de achtertuin gezet, naast de zandbak, die Alex natuurlijk al snel gevonden had. Hij vond het heel bijzonder om de eendjes vast te houden, al waren zijn handjes nog net iets te grijpgraag voor de tere beestjes. Na zo’n drukke dag was hij bekaf en duurde het ’s avonds niet erg lang voordat hij ging slapen!