Op pad met Vicki en Emma

Woensdagmorgen belt Vicki om te vragen of ik nog een dagje met haar wil gaan winkelen. Kort voor de middag staan zij en Emma voor de deur. Op dat moment belt Daniel om te vragen of we met hem gaan lunchen, en ze vinden dat ik Fried okra, ofwel gefrituurde okratenminste een keer bij een echt ‘southern’ restaurant moet zijn geweest. Het restaurant in kwestie heet de Junction Too en het is een ‘all you can eat’ buffet, dus je betaalt een bedrag en daarna mag je eindeloos je bord gaan vullen. Aan de klandizie te zien zijn veel mensen hier al vaker geweest… Het restaurantje is een beetje smoezelig, maar het is een leuke ervaring en ik eet er een aantal dingen die ik nog niet ken, zoals ‘fried okra’ en ‘biscuits’.

Na de lunch rij ik met Vicki en Emma naar de Westgate Mall. Ze is nog altijd op zoek naar uitbreiding van haar klerenkast en we kijken vandaag rond bij Belk en JCPenney. Vooral bij JCPenney is het leuk winkelen: vandaag zit overal 75% procent korting op. Ondanks de verleiding om een stapel kleren te kopen, hou ik me toch in. Je kunt wel iedere dag kleren kopen… en er komen vast nog wel een aantal Bij JCPenney, een groot warenhuisgelegenheden in het komende jaar.

Omdat Emma nogal grieperig is houden we het, na een pretzel, om een uur of vier voor gezien. Rob belt ’s avonds op en heeft eindelijk een keer goed nieuws. Nadat hij eindelijk in Chicago was gearriveerd en het apparaat waaraan hij moet werken de geest had gegeven, is het ding nu gemaakt en kunnen ze eindelijk aan de slag. Minder leuk is wel dat de vrije dag die voor maandag gepland stond alweer gesneuveld is. Dat wordt dus een kort weekendje.

2 gedachten over “Op pad met Vicki en Emma”

  1. He Joyce & Rob!!!

    Ik moet me toch gaan aanwennen om wat meer te lezen, want je schrijft echt ELKE dag een stuk!! Ik vind het zeer aangenaam om te lezen; je had goed columniste kunnen worden, zo plezierig leest t!!
    Ik vind t super tof voor jullie dat t goed gaat ( buiten t reizen, sjesus je hebt een engelengeduld nodig nietwaar??)

    Carnaval is voorbij, dagelijkse routine begint weer,
    tot gauw
    Liefs
    Bianca

    Like

  2. Hoi Joyce,

    Ik sluit me aan bij de vorige schrijfster, je moet je memoires maar uitbrengen in een boek. Leuk leesvoer.

    De verhalen komen mij bekend voor, die hebben we ook al door de ‘telefoon’ besproken. Het blijft leuk om je verhalen te lezen.

    Like

Geef een reactie op moeder Reactie annuleren

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag