Een stier bij de horens vatten

Op zaterdag rijden we eerst een keer naar Publix (aan de oostkant van Spartanburg) in plaats van Ingles om onze boodschappen te doen. Hoewel het boodschappenlijstje maar kort is omdat Rob komende week veel van huis is, staan er in deze supermarkt te veel interessante dingen om te laten staan, en komen we toch weer met een goed gevulde kofferbak thuis.

’s Middags rijden we naar Greenville omdat we ’s avonds kaartjes hebben voor het stierenrijden. We stoppen eerst bij het winkelcentrum om iets te eten en ter plaatse komen we erachter dat we onze toegangskaartjes vergeten zijn. Dat wordt dus weer terug naar Boiling Springs om ze op te halen!

Het Bi-Lo Center in Greenville.We zoeven ‘even’ op en neer en parkeren de auto voor het schamele bedrag van 10 dollar vlakbij de hoofdingang van het Bi-Lo Center, waar alle actie zal plaatsvinden. Bij de ingang staat iemand luidkeels uit de bijbel voor te lezen, in de ijdele hoop dat wij zondaars nog te redden zijn. Voordat we naar binnen mogen worden we nog even onderzocht met de metaaldetector en mogen dan doorlopen. Binnen staan veel suppoosts die iedereen hun plaats wijzen en ondanks de omvang van de arena hebben we onze plaatsen toch vrij snel gevonden. We zitten op een mooie rang en hebben goed zicht op de plaats waar straks alles gebeurt!

Om half acht precies dendert de muziek uit de boxen en worden de bull riders met veel show aan ons voorgesteld. Voordat er echt gereden kan worden, wordt iedereen verzocht te gaan staan en wordt er een gebed gezegd om de rijders veiligheid te wensen en om ook bescherming te vragen voor de dappere soldaten die voor het land vechten. Vervolgens zingt een a-capella groep het volkslied en dan gaan we echt van start.

Bull riding is een sport met vrij eenvoudige regels: blijf 8 seconden op een stier zitten. De stier in kwestie is daar natuurlijk niet van gediend en zal er alles aan doen om de berijder van zijn rug te gooien. Dit gaat soms met het nodige geweld gepaard, dus er vallen weleens slachtoffers. Om de stieren af te leiden staan er een paar zogeheten rodeoclowns in de ring. Zij moeten er voor zorgen dat de gevallen stierenrijder zo snel mogelijk in veiligheid kan worden gebracht. Verder is er nog een man te paard met een lasso om de echt lastige stieren te vangen en terug de coulissen in te sleuren.

Stierenrijden… zo moet het dus niet.Vanaf het eerste moment, als de eerste rijder op een bokkende stier de ring in komt, zit de sfeer er goed in. Het is precies zoals we het van televisie kennen en wat we ervan verwacht hadden: veel spektakel en plezier. Al bij de tweede rijder hebben we een gebroken schouder te pakken, als de dolle stier bovenop de arme cowboy gaat staan. Dat ziet er pijnlijk uit en het slachtoffer krijgt een troostapplaus. Later op de avond breekt iemand nog een been en een van de stieren is geenszins van plan om terug zijn hok in te gaan. Zowel de rodeoclowns als de lasso-man hebben de grootste moeite om het eigenwijze beest van het toneel te krijgen. Dit natuurlijk tot grote hilariteit van het publiek!

Buiten de stieren is ook het publiek interessant. Er zitten veel mensen die je ‘redneck’ zou kunnen noemen. Sommigen zijn uitgedost als echte cowboys, met bijpassende hoed en laarzen. Een van de dames in het publiek is zo enthousiast als de rodeoclown haar benadert, dat ze spontaan haar shirt uittrekt. De preutse Amerikanen zijn zeer geschokt als ze haar bh zien en de suppoosts halen haar vriendelijk doch dwingend uit de zaal, samen met de rest van haar familie. Of zoals de mensen naast ons verontwaardigd zeiden: “Dit is een familie-evenement en geen stripclub.” Dat het een familie-evenement is, was ook wel duidelijk. Sommige gezinnen namen zelfs hun pasgeborenen mee om alvast van het cowboyleven kennis te nemen. Misschien hopen ze dat hun kleine later ook een beroemde bull rider zal worden.

Met onze kleine camera hebben we een filmpje kunnen maken dat je hieronder kunt bekijken.