Toen we woensdag bij de voetbalwedstrijd waren, op zich al een behoorlijk internationale bedoening, was daar ook Robs collega Pedro. Hoewel hij een Belg is, heeft hij van zijn leven nog geen dag in Belgie gewerkt. In plaats daarvan zat hij onder andere in Saoedi-Arabie, Singapore, Indonesie, Engeland en natuurlijk de VS. Hij weet zodoende als geen ander hoe het is om je boeltje te pakken en naar een ander land te verkassen, en bovendien weet hij ook hoe leuk het is om in internationaal gezelschap te vertoeven.
Met die gedachte nodigde hij ons uit voor een etentje in een nieuw restaurant in Spartanburg, dat Brasserie Ecosse heet. Het zou een restaurant zijn met gerechten uit de Oude Wereld (daarmee bedoelen de Amerikanen Europa) en met een Schotse chefkok aan het roer, zou dat best eens kunnen lukken. De andere tafelgenoten waren de Peruaan Roberto en zijn vrouw, de Zuid-Afrikaan Rigardo en zijn vrouw, de Brit David die hier net naar toe geemigreerd is, een Duits-Frans koppel dat al 13 jaar hier woont en natuurlijk Pedro en zijn Filipijnse vrouw Cathy. Ondanks dat er geen Amerikaan aan tafel zit, wordt er dus toch de hele avond Engels gesproken, zij het dan met allerlei exotische accenten.
De eigenaar van de Brasserie heeft overigens een interessante filosofie. Hij wil graag iets bijdragen aan de lokale cultuur en op de verdieping boven het restaurant heeft hij zodoende een expositieruimte voor kunstenaars uit Spartanburg en omgeving ingericht. Boven deze ruimte, die Hub-Bub heet, zitten een aantal appartementen waar kunstenaars een jaar gratis mogen wonen om zich aan hun kunst te wijden, die ze vervolgens in het atelier kunnen tentoonstellen.
Het was in ieder geval een erg leuke en ook leerzame avond. Je hoort van iedereen hoe ze in Spartanburg verzeild zijn geraakt en wat de leuke plekken zijn om te bezoeken. Iedereen is het er over eens dat je hier heerlijk kunt wonen, dat het weer fantastisch is en dat het levenstempo hier net iets lager ligt dan in het jachtige Europa. Bovendien was het eten heerlijk! De Aziatische mosselen waren spectaculair en het dessert, een creme brulee van Kahlua en hazelnoot, een herhaling waard.
Peperazzi Blog 