Dat de grote varieteit vogels die in onze tuin neerstrijkt geen flauwekul is, heeft Chretien onlangs nog zelf kunnen zien. Het is iedere dag een echt schouwspel en leuk om de verschillende gedragingen van elke soort te zien en vooral te herkennen. Over een maandje zullen ook de kolibries zich laten zien, dus tegen die tijd zal wel een bericht volgen over deze wonderlijke vogeltjes. Voor het moment hou ik het bij de identificatie van een aantal gevederde vrienden die we nu elke dag zien.
De European Starling (Sturnus Vulgaris) vind je overal in Amerika en elk exemplaar dat je in dit land tegenkomt is een afstammeling van een van de 100 starlings die rond 1890 in Central Park in New York zijn losgelaten. De mensen die hiervoor verantwoordelijk waren, waren grote fans van Shakespeare en wilden alle vogels die in zijn werken voorkomen in Amerika introduceren. Inmiddels wordt hun aantal geschat op 200 miljoen! In het Nederlands heet het beestje overigens gewoon ‘spreeuw’. Ze
hebben inktzwarte veren die bedekt zijn met glinsterende groene stippen.
Verwant aan de hierboven beschreven spreeuw is de Red-Winged Blackbird (Agelaius Phoeniceus) ofwel de epauletspreeuw. De vogel heeft op beide vleugels een roodgele bies maar is verder zo zwart als de nacht. We zien hem in onze tuin niet elke dag en dat is maar goed ook, want ze kunnen agressief uit de hoek komen. Dit gebeurt met name als ze hun territorium willen verdedigen. Ze durven hierbij grotere tegenstanders, zoals mensen, makkelijk aan te vallen. De kleinere vogels aan de feeders gaan er snel vandoor als ze een epauletspreeuw zien.

De Dark-Eyed Junco (Junco Hyemalis) heet in het Nederlands grijze junco. Een aantal van deze vogels zitten al in de tuin vanaf het moment dat we de eerste feeder hebben neergezet. Het heeft alleen een heel tijdje geduurd voordat we eindelijk wisten hoe deze vogel heet. Het opvallende aan dit beestje is dat hij niet van de feeder zelf eet, maar alleen wat op de grond is gevallen. Dat is wel handig, want daardoor hebben we weinig afval op de patio liggen!
Een van de mooiste en opvallendste vogels in de buurt is deze Blue Jay (Cyanocitta Cristata) ofwel de Amerikaanse blauwe gaai. Het is een tamelijk grote vogel, tot wel 30 cm, en door zijn felblauwe kleur moeilijk om niet te zien. Bovendien is het een zeer luidruchtige vogel die hard kan krijsen terwijl hij in de buurt is. Je hoeft hem dus niet te zien om toch te weten dat hij in de tuin zit. Het is een vrij schuw beest en hij laat zich niet zo heel vaak op de patio bij de feeder zien, maar we hebben hem toch al een paar keer vlakbij de deur gespot terwijl hij van de pinda’s zat te eten. Hij zit vaak in de boom tegenover de patio waar het voederstation van de eekhoorns hangt. Hier doet hij zich tegoed aan het eten dat de eekhoorns laten vallen.
Dat het af en toe een drukte van jewelste is bij de feeder, kun je in het filmpje hieronder zien dat ik deze week gemaakt heb. Het beeld is een beetje scheef omdat ik voorzichtig moest filmen zonder de vogels weg te jagen!