Op zondag vertrekken we al vroeg richting het plaatsje Traveler’s Rest. Het belooft weer een erg warme dag te worden, dus we nemen de koelbox mee om onze picniclunch lekker koel te houden. Het is een ritje van ongeveer 45 minuten en onderweg trekt de lucht flink dicht. Als we het park binnenrijden, dreigt het zelfs te gaan regenen. Dit, in combinatie met de warmte, zorgt voor een erg klamme toestand. We besluiten echter toch om wat te gaan wandelen en parkeren de auto vlakbij Lake Placid, het meertje dat in het park ligt.
Rondom het meer ligt een goed aangelegde wandelroute en bij het meer zelf zitten reddingszwemmers klaar. Er liggen waterfietsen en kano’s en er zijn veel barbecues en tafels en stoelen om te zitten. Van alle parken waar we al geweest zijn, is dit denk ik het meest luxe en best verzorgde. Het toegangsgeld van 2 dollar per persoon wordt duidelijk goed besteed.
Als we na ons rondje om het meer in een paar mooie houten stoelen gaan zitten, zien we een stel jongeren aan het werk met schoffels en spades. Het lijkt erop dat ze een taakstraf hebben en wat uren gemeenschapswerk moeten doen. Hoe dan ook, het komt het park zeker ten goede. Ik ben echter wel blij dat zij degenen zijn die staan te schoffelen, want in dit plakkerige weer kun je maar beter geen al te inspannende activiteiten ondernemen.
Na de middag rijden we naar Sunrift, een outdoor winkel in ‘downtown’ Traveler’s Rest. Deze droomwinkel voor de buitensporter verkoopt alles van kano’s tot kampeerpannetjes. Rob heeft hier jaren geleden een broek gekocht die hij nagenoeg ieder weekend draagt, en hoera! Deze broek van North Face is nog steeds te koop. We nemen er nog een mee, samen met een water- en winddicht jack. Voor deze mooie dollarprijzen is het moeilijk om daar nee tegen te zeggen!
Zaterdagmorgen waren we voor 9.00 al op weg. De wegen waren nog uitgestorven en onze verwachtingen hooggespannen. Toen de TomTom ‘bestemming bereikt’ riep, zagen we een handvol kraampjes en parkeerden de auto, met het idee dat de rest van de markt in het station zou zijn. Maar… helaas. Het handjevol kraampjes was alles wat er stond. Acht stuks, om precies te zijn. Hiervan verkochten er vier bloemen en planten en één verkocht kaarsjes. De andere drie hadden enkele bieten of knollen en eentje verkocht aardbeien en perziken. Tja. Dat was dus niet helemaal wat we er van verwacht hadden. Enigszins teleurgesteld zijn we huiswaarts gekeerd en hebben we onze boodschappen maar gewoon bij Ingles gehaald.