Babynieuws

Nu de olie ineens met de dag goedkoper wordt en de dollar dientengevolge weer meer waard wordt, hadden we besloten om een laatste grote uitgave voor de baby te doen. Nu is het koersverschil immers nog ruim in ons voordeel. Met die gedachte zijn we naar Babies R Us gereden in Greenville om een kribbe voor de baby te halen.

Kribbe met het Rainforest beddengoed.Het aanbod van kribbes is werkelijk onbeschrijflijk en je kunt er enorm veel geld aan kwijt, als je dat wilt. Wij zitten een beetje in het midden: het moet wel een mooie kribbe zijn, die stevig en veilig is voor baby, maar het moet ook weer geen maandsalaris kosten. We hadden geluk, want in de winkel stond een mooie kribbe waarvan het laatste model met 100 dollar korting werd verkocht. Die afprijzing was nog maar net gedaan en wij hadden hem binnen! Dertig seconden na ons greep iemand anders namelijk al mis.

Voor de 100 dollar die we bespaard hebben, hebben we een goede matras gekocht. Daarmee is het bed nog niet af, want je hebt natuurlijk ook beddengoed nodig. Dit hebben we gevonden, met hetzelfde thema als de swing: de Rainforest bedding set van Fisher Price. Onze kleine knul kan zich straks amuseren met allerlei regenwouddiertjes en vrolijke kleuren.

Wie benieuwd is hoe de baby er inmiddels uit ziet kan alvast kijken naar onderstaand filmpje op YouTube. Papa Rob heeft wat stukjes uit de echo bij elkaar geplakt, zodat je een idee kunt krijgen.

Super-Amerikaans

Aangezien de koelkast vrijdag erg leeg was, zijn we het maar weer eens buiten de deur gaan zoeken. Vlakbij ligt een barbecue-restaurant waar we al heel vaaklangs zijn gereden maar nooit binnen zijn geweest, en dat ondanks de spannende naam Ron’s Hog Pen (Rons zwijnenstal). Vrijdag hebben we de stoute schoenen aangetrokken en zijn we binnengestapt.

Robs bordje bbq.En jawel, het is precies wat je ervan verwacht: houten banken, bijzonder zuidelijke inrichting, Amerikaanse soldaten aan de muur en een honky tonk band die heuse cowboy muziek staat te zingen. We hebben ieder een bordje barbecue besteld en geamuseerd rondgekeken. Dit soort restaurants zijn een echte ervaring.

Zaterdagmorgen zijn we, ook vlakbij huis, gaan brunchen bij een vestiging van Sonic. Ook hier zijn we al talloze keren voorbij gereden zonder er veel aandacht aan te besteden, maar we waren eens nieuwsgierig wat er zoal te krijgen was. Welnu, veel luier of Amerikaanser dan bij Sonic zul je het niet vinden.

Sonic.Het principe is als volgt: bij elke parkeerplaats rond het ‘restaurant’ hangt een grote menukaart en een intercom waarmee je met een serveerster kunt communiceren. Op deze manier geef je door wat je wenst te eten en vervolgens kun je, eveneens vanuit je autoraam, betalen met je bankkaart. Als je bestelling klaar is, komt de serveerster dit naar je auto brengen en kun je alles lekker vanuit je autostoel oppeuzelen. Nu zijn Rob en ik geen mensen die graag in de auto eten, dus zijn we uitgestapt en naar de voordeur gelopen. Hier stond echter uitdrukkelijk vermeld dat binnen geen service werd verleend. Het gebouw was er niet voor bedoeld om binnen te komen eten. In plaats daarvan was er wel een lekker zonnig terras waar bij elke tafel ook via een intercom besteld en betaald kan worden, dus hebben we dat maar gedaan. Het was trouwens nog een hele uitdaging om tussen alle vette happen iets te vinden dat nog een beetje gezond was. šŸ™‚