Hilton Head Island (deel 1)

Kaart van Hilton Head (klik voor grotere versie)De laatste dagen in Boiling Springs waren met 23 graden en bewolking wat aan de frisse kant, dus dankzij ons tripje naar Hilton Head, dat 236 mijl bij ons vandaan ligt naar het zuiden, kregen we de kans om nog wat zonnestraaltjes mee te pikken. Rob was donderdag al om 15.00 thuis en ik had alles ingepakt, dus niet veel later zaten we in de auto op weg naar de kust. Het was een flinke reis die ons langs dezelfde weg bracht als de trip naar Charleston eerder dit jaar. Onderweg zie je dan het landschap zoetjesaan tropischer worden, met de romantische witte eiken vol Spaans mos en palmbomen zo ver je kunt zien.

Hilton Head Island ligt niet zo gek ver van Savannah in Georgia  (ca 32 km) en het is een schoenvormig eiland voor de kust van South Carolina. Het totale oppervlak is ongeveer 144 km dus het is groot genoeg om er een aantal dagen te verblijven zonder je te vervelen. Het eiland staat dan ook vol met luxe resorts waar Amerikanen uit het hele land zich tijdens dure vakanties komen ontspannen. Echt rijke Amerikanen kopen hier een tweede huis en veel beroemdheden hebben ergens een stekje op een van de kleine prive-eilandjes die rondom Hilton Head liggen. Het officiele bevolkingscijfer is een dikke 33.000 maar dit zwelt tijdens de toeristische hoogtijdagen in de zomer aan tot ongeveer 275.000. De toeristen pompen jaarlijks ongeveer 1.5 miljard in de lokale economie. Big business!

Aan het strand bij het Sea Pines Resort.Als we donderdagavond om 20.00 bij de poort van het Sea Pines Resort aankomen, vragen we volgens de instructies van Daniel en Vicki om de pasjes voor ‘Addison’, de mensen in wiens appartement zij op dit moment verblijven. De bewaker aan de poort zegt echter geen pasjes te mogen uitdelen en stuurt ons naar het hoofdkantoor voor de Sea Pines Resorts elders op het eiland. Met behulp van zijn aanwijzingen vinden we dit kantoor, ondanks de duisternis en de soms vreemde verkeerssituaties. Ook het hoofdkantoor heeft geen pasjes voor ons en we bellen Daniel dan maar. Die komt even later naar ons toerijden met de beruchte pasjes op zak en verontschuldigingen dat men nergens pasjes wilde uitdelen. Al met al zijn we een stuk vroeger aangekomen dan gepland en zodoende zijn we nog op tijd voor het diner.

Daniel coacht ons naar de parkeerplaats van Sea Pines en dat ligt pal aan zee en strand. Vanuit het appartement, dat ongeveer zo groot is als ons appartement in Gent, kun je de zee zien. Tussen het appartement en de zee liggen verschillende zwembaden en whirlpools waar de gasten gebruik van mogen maken. Binnen wachten Vicki, Emma, en Holly, Chuck en Will op ons. Holly en Chuck zijn op dit moment aan het verhuizen naar Bluffton, dat net voor Hilton Head Island ligt. Chuck heeft zijn tandartsenpraktijk in Spartanburg verkocht en we zullen hen dus niet vaak meer zien. We ontmoeten ook Christa, hun Mexicaanse nanny die sinds kort bij hen inwoont om Holly te helpen met de opvoeding van Will, met name in de perioden dat haar MS dat bemoeilijkt.

Met z’n allen genieten we van Vicki’s haystacks en als Holly en Chuck kort na het eten vertrekken, wandelen we nog even naar het strand om in het donker te genieten van het maanlicht over de golven en de ontelbare sterren aan de hemel. Het is ons nu al duidelijk dat Hilton Head een paradijselijk oord is en we zijn erg benieuwd hoe het er bij daglicht uitziet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s