Internationaal Festival

Logo van het Spartanburg International Festival.We hadden een tijdje geleden een aankondiging zien staan voor het Internationaal Festival in downtown Spartanburg. Afgelopen week kreeg Rob van zijn Braziliaanse collega nog eens een herinnering dat het dit weekend zou plaatsvinden. Omdat het alleen op zaterdagmiddag was, zijn we na de wekelijkse boodschappen naar het stadscentrum afgezakt. Het kwam bovendien mooi uit dat we een activiteit dicht bij huis hadden, gezien de nog altijd voortdurende benzinekrapte.

Reeds voor de 23ste keer werd dit festival georganiseerd, mede dankzij het internationale karakter van de stad. Er wonen mensen uit zo’n 60 verschillende landen in Spartanburg en omgeving, en zo’n 100 internationale bedrijven hebben hier een vestiging (bijvoorbeeld BMW en Michelin).

In Barnett Park stonden talloze kraampjes opgesteld die elk een bepaald land vertegenwoordigden. Kinderen konden een Amerikaans paspoort bij ‘Immigratie’ halen en daarmee bij elk standje een sticker of stempel te halen. Bij de meeste stalletjes was voor de kinderen ook iets te doen, zoals het kleuren van maskers of voetballen met wereldbollen. Behalve toeristische informatie waren er ook veel streekproducten te koop en met name Duitsland had dat goed aangepakt met pullen bier en een hoempa-orkest in klederdracht. De zanger was een Amerikaan die een poging deed om in het duits te zingen.

Het drukstbezochte gedeelte was natuurlijk de ‘Boulevard of Food’, met vele kraampjes waar je exotische (en soms minder exotische) hapjes kon proeven. Rob bestelde bij het kraampje van Kenia een ‘mbuzi’, een schotel van gestoofd geitenvlees met rijst en groenten. De verkoopster reageerde bijzonder enthousiast en vroeg of Rob Swahili spreekt. Blijkbaar was zijn uitspraak precies goed. Ze was er in ieder geval helemaal ondersteboven van. Bij het kraampje van Israel hebben we nog een stuk Bethlehem cake gekocht.

Op drie verschillende podia werden diverse optredens verzorgd. We hebben bijvoorbeeld een Indiaan rituele dansen zien opvoeren, een groepje Afrikanen met bongo’s in de weer gezien, een aantal Ieren enthousiaste volksliederen horen vertolken en het Carolina Klezmer Project melancholische muziek horen maken. Van deze laatste groep hebben we een kort filmpje gemaakt, dat je hieronder kunt bekijken. Voor de rest staan de foto’s op de gebruikelijke plaats. Trouwens, voor wie het zich afvraagt, Nederland en Belgie waren niet vertegenwoordigd, dus wellicht dat we daar volgend jaar eens verandering in moeten brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s