Maand: januari 2010

Happy birthday Alex!

Het is ongelooflijk maar waar: vandaag wordt onze kleine vent al weer 1 jaar! Precies 365 dagen geleden reden we om half vijf ’s morgens naar het ziekenhuis en een dikke 12 uur later lag de kleine boef in onze armen. Vanaf het eerste moment een jongetje dat weet wat hij wil en alles op alles zet om iets te bereiken.

Een heel jaar lang hebben we dagelijks kunnen genieten van zijn capriolen en hebben we gezien hoe hij harten steelt, van bekenden en onbekenden. Iedere dag is een klein feestje, dankzij hem en zijn gulle lach die telkens weer door het huis schatert. Vandaag is zijn dag en komt er een eind aan de babytijd. Onze hummel is een heus peutertje geworden. Lieve Alex, van harte gefeliciteerd met je allereerste verjaardag!

Een dag in het leven van…

Het is de laatste maand ongebruikelijk koud in South Carolina. ’s Nachts daalt het kwik flink onder nul en overdag is het weliswaar droog en open weer, maar de wind blaast stevig en koud, waardoor het geen weer is om lang buiten te spelen. We moeten ons binnen maar zien te vermaken.

Nu heeft Alexander er niet zo veel moeite mee om zich te amuseren, waar hij ook is. In het onderstaande filmpje zie je hem lekker bezig met spelen en ontdekken. En nog iets anders, dat vooral veel werk voor papa en mama betekent…

Een vleugje Holland

De enige echte: waarin je lepel rechtop blijft staan

Het is echt winterweer de laatste tijd, ’s nachts vriest het en overdag is het weliswaar open en zonnig weer, maar er staat een stevige en koude wind waardoor het buiten niet zo best toeven is, althans niet voor erg lange tijd. Typisch weer voor stevige kost!

Vandaag heb ik dan ook een flinke pan erwtensoep gemaakt. Daar moesten we best nog moeite voor doen, want knolselderij is hier bepaald geen algemeen voorkomend ingredient. Gelukkig hadden ze het bij de sjieke supermarkt Publix wel (zo’n 20 minuten rijden bij ons vandaan) en zodoende hebben we ons vanavond tegoed kunnen doen aan een mooie kom snert. Alexander vond het trouwens maar niks, hij haalde na een hap z’n neus op voor de rest.

Zoete zaligheid!

Om in de juiste sfeer te blijven, heb ik ook een lekker Hollands dessertje gemaakt: poffertjes! Dat gaf me de kans om mijn nieuwe poffertjespan te proberen. Het recept haalde ik uit het boek ‘Kook Ook’ dat ik nog van mijn moeder cadeau heb gekregen toen ik op mezelf ging wonen, de pan heb ik van mijn schoonouders gekregen. Op deze manier zaten onze ouders vanavond een beetje bij ons aan tafel. Overigens vond Alexander de poffertjes uitstekend te pruimen: hij heeft er wel vier of vijf opgesmuld en de enige reden dat het er niet meer waren is omdat hij er daarna geen meer van ons heeft gekregen…

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag