Categorie: Baby

Onvoorstelbaar, wat gaat het snel. Dinsdag is Alexander al weer 6 weekjes oud! Hij verandert zo snel en leert steeds nieuwe dingen bij. Soms komt Rob thuis om te ontdekken dat Alexander iets kan wat hij ’s morgens nog niet kon. Op de speelmat van Fisher Price zitten bijvoorbeeld druksensoren die, als je er tegenaan schopt, er voor zorgen dat er een deuntje begint te spelen. De clou is dat Alex tegen de speeltjes die voor deze sensoren hangen moet schoppen, om een heel gamma aan liedjes te laten spelen. Sinds hij dat ontdekt heeft, klinken de tonen van ‘Vader Jacob’, ‘Altijd is Kortjakje ziek’ en andere klassiekers veelvuldig door het huis!

Nu ons kleintje wat minder klein is en al 5 weekjes oud is, begint hij wat meer belangstelling te krijgen voor de dingen om hem heen. Hij kan zich zoetjesaan wat beter richten op voorwerpen die relatief dichtbij zijn gezicht worden gehouden, hij kijkt belangstellend mee als we boekjes met hem lezen en vooral zijn eigen spiegelbeeld vindt hij mateloos interessant. We proberen nu een voor een wat speeltjes te introduceren om te zien wat zijn respons is. De Tummy Time mat van Fisher Price is alvast een grote hit, daar ligt hij elke dag wel even op om zijn nekspieren te oefenen.

Van sommige dingen weet hij nog niet precies wat de bedoeling is of het kan zijn interesse nog niet echt pakken. De bouncer gebruikt hij nu vooral om heerlijk een dutje in te doen!

Wie zich afvraagt hoe het met ons kleine mannetje gaat na zijn moeilijke nacht van gisteren, kan gerust zijn. Hoewel Alexander nog een beetje last had van het opgeven van melk, ging het al weer een heel stuk beter. Onderstaand filmpje heb ik in de loop van de dag opgenomen. Als dat geen blije baby is, weet ik het ook niet meer!

Woensdag was Alexander de hele dag een beetje jengelig. Zodra ik hem neerlegde, in zijn bedje, de pack ’n play of op de bank, begon hij meteen te jammeren. Dit was anders dan zijn gebruikelijke ‘ik heb geen zin om te slapen’ gejammer, waarmee we inmiddels erg bekend zijn. Zodoende was het erg moeilijk om iets te ondernemen want zodra ik Alex ergens neerlegde om zelf iets te doen, begon zijn geklaag weer. Wat ik ook bedacht, niets hielp. Pas als ik hem vasthield, kwam hij weer wat tot rust.

Tegen de avond was het nog niet over. Rob merkte ook dat Alexander niet in zijn hum was. We hebben hem vastgehouden, gevoed, met hem gespeeld in de swing en de bouncer en in bad gedaan. Na zijn badje leek hij wat te bekomen en viel op Robs buik in slaap. Het probleem leek even opgelost. Rond een uur of half tien begon Alex echter flink over te geven. Alle melk kwam er weer uit. Geen pretje om te zien, maar de kleine leek er niet zo’n last van te hebben en bleek ook geen koorts of verhoging te hebben toen we zijn temperatuur namen. Iets eenmaligs?

Toen een hongerige Alex rond half elf zijn voeding binnen had, kwam alles er bijna net zo snel weer uit. De melk gutste alle kanten op, het arme kind was er helemaal confuus van en wij wisten ook niet meer zo goed wat we er mee aan moesten. Het leek erop dat hij slecht reageerde op iets dat ik gegeten had en zodoende de melk niet kon verdragen. We hebben toen wat poedermelk aangemaakt, want Alex huilde inmiddels van de honger. De poedermelk kon hem niet bekoren, hij trok een heel vies gezicht toen hij dat proefde. Met veel moeite heeft hij daarvan 30 ml gedronken. Alexander viel daarna snel tegen Rob aan in slaap en we hebben een poosje over hem gewaakt om te zien of hij deze melk niet ook uitspuugde. Ik heb ’s nachts gepompt zodat de melk met de voor Alex kwalijke stof zo snel mogelijk uit mijn systeem was.

Rond half drie werd Alex voor het eerst wakker. Natuurlijk had hij erge honger en we hebben hem voorzichtig laten drinken. Ocharme, wat had ons ventje honger! Met tussenposen, om hem steeds een boertje te laten doen, heeft hij toen goed gedronken. Hierna was Alex erg wakker en lachte hij weer. Ik heb zo’n drie kwartier bij hem gezeten, tot hij sliep en ik zeker wist dat hij de melk binnen had gehouden.

Binnen het uur meldde Alexander zich weer, wederom met honger en deze keer ook een vieze luier. Ondanks al het gestoei had hij dus toch wat binnengekregen. Natte luiers betekenen ook dat hij in ieder geval niet aan het uitdrogen was door een vochttekort. Na een voeding en met een schone broek viel hij snel weer in slaap. Ook deze keer hield hij de melk binnen en sliep hij verder tot de klok van 6:10.

Vandaag gaat het een stuk beter met onze knul, hoewel hij duidelijk erg moe is van de afgelopen nacht. Als ik hem neerleg, heeft hij nog steeds wat last van spugen. Gelukkig niet zo erg als gisteravond, maar het zit hem duidelijk nog niet lekker. Gelukkig heb ik een manier gevonden om hem te laten slapen terwijl hij met zijn hoofdje wat omhoog ligt. Toen ik eenmaal deze houding voor hem gevonden had, viel hij als een blok in slaap, zónder te spugen. Tja, dat hoort er natuurlijk ook bij, de dagen dat het allemaal wat minder vlot loopt. We zijn in ieder geval blij dat we er samen uit zijn gekomen. Rustig blijven en naar oplossingen zoeken werkt nog steeds het best!

Je hoort het van andere mensen, je leest erover in de baby-literatuur, maar het is wonderlijk om te zien dat je kind inderdaad elke dag anders is. Alexander groeit in lengte en breedte, zijn wangetjes zijn elke dag iets ronder, net als zijn buikje. Ook zijn gezichtje is een steeds veranderend meesterwerkje: mooie volle lipjes, een lief neusje en nu ook lange wimpertjes aan zijn oogleden, dingen die de eerste dagen ook allemaal aanwezig waren, maar nog niet zo uitgesproken. Waar we ons ook over blijven verbazen is zijn mooie huidskleur. Beter nog, steeds als we hem mee naar buiten nemen, krijgt zijn huidje een heel mooi en gezond kleurtje, alsof hij al een klein tintje heeft van de zon.

Ons kleintje kan bovendien erg vertederen met zijn repertoire babygeluidjes, die hij tijdens zijn wakkere uren volop maakt. Misschien moet je de ouder zijn van een baby om dat echt te kunnen waarderen, maar wij kunnen er geen genoeg van krijgen!

We krijgen maar geen genoeg van onze Alexander. De camera’s blijven klikken en af en toe een filmpje maken is ook moeilijk te weerstaan, vooral nu de opa’s en oma’s weer terug in Nederland zijn. Via Flickr, YouTube en de webcam proberen we hen zo goed mogelijk te betrekken bij hun kleinkind op afstand.

Nu we, na al het bezoek, met z’n drieen over zijn, beginnen we een beetje een ritme op te bouwen in ons nieuwe leventje met de kleine. Mama is overdag al druk bezig met voorlezen en als papa ’s avonds thuis komt uit zijn werk, is het tijd voor een dikke knuffel met Alex. Het lijkt zelfs wel of onze uk het kan aanvoelen en aan het eind van de middag reikhalzend uitkijkt naar een weerzien met zijn papa.

Alexander is en blijft een wakker kindje (ook ’s nachts, dat moet erbij gezegd worden), wat nog maar eens blijkt uit onderstaand filmpje.

Onze Alexander is een vrolijk ventje en hij lacht vaak gedurende de dag. Dit is met een camera moeilijk vast te leggen: voordat je je camera in de aanslag hebt, heeft Alex al weer een van zijn vele anders gezichtsuitdrukkingen tevoorschijn getoverd.

Opa en oma uit Eindhoven hebben een keer een filmpje gemaakt waarop wel goed te zien is hoe Alex zijn gulle lach laat zien. Wat een snoesje!