Categorie: Koken & Zo

Sommige dingen kun je hier in het zuiden van de VS niet of nauwelijks vinden en hoewel we dat wel weten, neemt het niet weg dat we het af en toe missen. Probeer onze verrassing te begrijpen toen we bij de Fresh Market zomaar ineens witte asperges zagen liggen! Ze zagen er niet eens zo verkeerd uit, niet uitgedroogd of iets dergelijks. Afkomstig uit Californie, wel wat aan de dunne kant, maar je kunt nu eenmaal niet alles hebben. In de koelkast hadden we nog een stuk zalm liggen, dus een idee voor een smakelijk avondmaal was snel geboren.

Met veel smaak hebben we die avond heerlijk gegeten van een klassiek asperges-maal. Met een witte saus, eiermimosa en peterselie, echt genieten! Maar… helaas viel het niet bij iedereen in de smaak. Alexander krijgt alles wat mama eet ook binnen via de moedermelk en hoewel we tot op heden nog geen problemen hebben gehad, vond hij de smaak van de asperges niet te pruimen. In de uren na de maaltijd had hij geen trek in moedermelk en natuurlijk had hij wel honger. Het heeft het arme baasje een paar traantjes gekost. Na een paar keer pompen was de smaak van de asperges voldoende verdund en heeft Alex een paar keer goed gegeten om de schade in te halen.

De conclusie? Voorlopig nog even geen asperges voor mama…

Niet al te lang geleden is vlakbij huis een restaurantje geopend dat Ricky’s Express heet. Men verkoopt hier de klassieker ‘hotdogs’ in al zijn variaties. Om de lokale economie eens te steunen in deze barre dagen, zijn we vanavond een hotdog gaan eten.

Zoals te verwachten is het een lekkere vettige tent, die alleen schoon is omdat hij pas geopend is. Het interieur is geinspireerd op de rock ‘n’ roll van de jaren ’50 en op de muren staan wandschilderingen van mensen die lijken op Elvis Presley en Marilyn Monroe. Het grappige aan dit alles is nog wel dat dit soort eten altijd geassocieerd wordt met topsport. Erg vreemd als je bedenkt dat je hier niet bijzonder gezond of fit van zult worden.

Het menu van Ricky’s Express liet niet bijzonder veel te raden over. Je kon er kiezen uit een hotdog, twee hotdogs, vier hotdogs (gezinsmenu), een hele grote hotdog of een hele kleine (voor de kindjes) of al het voorgaande in de chili-cheese-uitvoering (nog ongezonder!). Wij hebben ieder een extra lange hotdog gegeten, met mosterd, uitjes en chili. Natuurlijk, het is een vette bek, maar heel af en toe tussendoor toch stiekem ook wel eens lekker.

In het tijdsbestek van 20 minuten (de tijd dat we binnen waren), zijn alle klanten al weer vervangen door nieuwe. Ik denk dat we hier dus met recht kunnen spreken van ‘fast food’.

Afgelopen weekend was het een waar eetfestijn buiten de deur. Voor een gedeelte kwam dat door onze vijfde trouwdag, een deel was op uitnodiging en het laatste beetje omdat we nog een beetje willen genieten voordat de kleine er is.

Het begon op vrijdagmiddag bij Indiaas restaurant Five Spices, waar Robs ‘baas’ en zijn vrouw ons uitgenodigd hadden voor een lunch. Het doel was eens bij te praten over de stand van zaken en onze verdere plannen. ’s Avonds zijn we bij El Burrito een Texas burrito gaan eten. Deze keet (‘cantina’) is piepklein en vooral praktisch, en wordt voornamelijk bezocht door Mexicanen. Het eten is er lekker, authentiek en bovendien bijzonder goedkoop. In totaal hebben we voor minder dan 10 euro gegeten.

Zaterdag zijn we, zoals al te lezen was in een eerdere blog, op cultureel uitje geweest. Daaraan voorafgaand hebben we eerst onze buiken gevuld bij Quiznos, maar alleen maar omdat Substation II nog dicht was. Quiznos ligt nogal een eind bij ons vandaan, maar ze hebben er een grote keuze in heerlijke (en redelijk gezonde) broodjes. Omdat we daar toch in de buurt waren konden we daar mooi van profiteren.

’s Avonds zijn we gaan eten bij Denny’s, een restaurantketen die voornamelijk in het zuiden te vinden is. Vlakbij de oprit naar de I85, ca 2 mijl bij ons vandaan, ligt een Denny’s Classic Diner. Dat is zo’n typisch restaurantje in jaren ’50-stijl, zoals je dat misschien kent uit de film Grease. Er wordt vooral veel Amerikaanse kost geserveerd en we hebben er allebei een heerlijke Western Burger gegeten: een reusachtige hamburger vol verse ingredienten die bijzonder goed smaakte. Als toetje hebben we een stuk wortelcake gedeeld. Mmmm!!!

Ook op zondag hebben we buiten de deur geluncht. Restaurant Applebee’s is welbekend, maar we waren hier nog niet eerder geweest. Vlak voordat de kerken leegliepen, hebben we nog een tafeltje weten te bemachtigen. We hebben er een stevige sandwich- en wraplunch besteld. Achteraf weet ik niet zeker of ik gekregen heb wat ik besteld had, maar het smaakte goed, dus geen klachten. ’s Avonds zijn we maar weer eens zelf achter het fornuis gekropen en stond er, ondanks het warme kleffe weer, Hollandse zuurkoolstamppot op het menu. Ook lekker!

Zoetjesaan beginnen de tomaten uit het assortiment van de supermarkten te verdwijnen. Ook restaurants halen de tomaten van hun menu. De reden hiervoor is dat er tomaten met salmonella in omloop zijn en dat niemand weet om welke tomaten het precies gaat.

Sinds april zijn er honderden mensen ziek geworden door de salmonella Saintpaul variant. Deze werd het eerst aangetroffen in New Mexico, maar inmiddels zijn er al in 17 verschillende staten gevallen van zieken bekend. En Amerika zou Amerika niet zijn als er geen massale paniek uitbrak.

Van de staten die ‘veilig’ verklaard zijn, is South Carolina er eentje. Desondanks hoor je hier en daar paniekerige opmerkingen of je wel of geen tomaten moet eten. Dat de bron van de salmonella-tomaten nog altijd niet bekend is, maakt het er natuurlijk niet veel beter op.

Het beste wat je volgens mij kunt doen, is even lezen wat je beter wel en niet kunt kopen. Alleen het eten van rauwe pruim-, roma- en vleestomaten kan tot voedselvergiftiging leiden en dan alleen in de aangewezen staten. Een handjevol kerstomaatjes in je salade kan helemaal geen kwaad. Sterker nog, als je zwanger bent wordt het sterk aangeraden bijna alle dagen salade en saladegroenten te eten. Ik laat me dus mooi niet onnodig gek maken.

Op zaterdagmiddag ben ik bezig met de voorbereidingen voor onze eerste ‘kookclub’. Dit wordt georganiseerd door Wally en zijn vrouw Conny, waar Rob op woensdagavond ook altijd Dungeons & Dragons gaat spelen. Het thema voor vanavond is Italiaans en iedereen die komt neemt zodoende een Italiaans gerecht mee. Rob heeft aangeboden om iets met kalfsvlees te doen.

Welnu, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. In Nederland of Belgie kun je op elke straathoek wel kalfsvlees kopen, maar dat ligt hier dus helemaal anders. In de wijde omtrek kunnen we uiteindelijk alleen bij de supergespecialiseerde Fresh Market 10 minilapjes kalfsvlees vinden. Daar zullen we het mee moeten doen!

Als we bij Wally binnenkomen (die overigens in een schitterend, groot huis aan een meer woont), is al snel duidelijk dat we met echte kookgekken te maken hebben. Alle boeken die je ziet zijn kookboeken en terwijl Wally zonder veel moeite calzones in elkaar staat te draaien, is Conny bezig met delicate crostini’s. Ze hebben een groot kookeiland in de keuken en eindeloos veel potjes met kruiden. Kortom, een plaats waar ik me heel snel thuis voel.

Eén voor één beginnen de andere gasten binnen te druppelen: Le, Hao, Sharon en Marcel, en Cristina en Eduardo. Al snel staat de tafel vol met heerlijke (zij het over het algemeen vrij calorierijke) schalen vol eten en het mag duidelijk zijn dat niemand met honger van tafel gaat. De avond is een groot succes!

Na een portie tiramisu kruipen we met z’n allen op de bank om naar The Golden Compass te kijken. In huize Scrivens bezit men een grote HD tv en een BluRay speler, dus dat betekent haarscherp beeld en geluid. Dit is de eerste keer dat we zien hoe mooi hoge definitie-televisie kan zijn. Aan het eind van de avond worden er restjes onder de gasten verdeeld en gaat iedereen met een flinke schaal eten terug naar huis. Morgen hoeven we alvast niet te koken.

ps: vandaag bereikte de temperatuur rond 17.30 40 graden Celsius… in de schaduw.

Toen we woensdag bij de voetbalwedstrijd waren, op zich al een behoorlijk internationale bedoening, was daar ook Robs collega Pedro. Hoewel hij een Belg is, heeft hij van zijn leven nog geen dag in Belgie gewerkt. In plaats daarvan zat hij onder andere in Saoedi-Arabie, Singapore, Indonesie, Engeland en natuurlijk de VS. Hij weet zodoende als geen ander hoe het is om je boeltje te pakken en naar een ander land te verkassen, en bovendien weet hij ook hoe leuk het is om in internationaal gezelschap te vertoeven.

Met die gedachte nodigde hij ons uit voor een etentje in een nieuw restaurant in Spartanburg, dat Brasserie Ecosse heet. Het zou een restaurant zijn met gerechten uit de Oude Wereld (daarmee bedoelen de Amerikanen Europa) en met een Schotse chefkok aan het roer, zou dat best eens kunnen lukken. De andere tafelgenoten waren de Peruaan Roberto  en zijn vrouw, de Zuid-Afrikaan Rigardo en zijn vrouw, de Brit David die hier net naar toe geemigreerd is, een Duits-Frans koppel dat al 13 jaar hier woont en natuurlijk Pedro en zijn Filipijnse vrouw Cathy. Ondanks dat er geen Amerikaan aan tafel zit, wordt er dus toch de hele avond Engels gesproken, zij het dan met allerlei exotische accenten.

De eigenaar van de Brasserie heeft overigens een interessante filosofie. Hij wil graag iets bijdragen aan de lokale cultuur en op de verdieping boven het restaurant heeft hij zodoende een expositieruimte voor kunstenaars uit Spartanburg en omgeving ingericht. Boven deze ruimte, die Hub-Bub heet, zitten een aantal appartementen waar kunstenaars een jaar gratis mogen wonen om zich aan hun kunst te wijden, die ze vervolgens in het atelier kunnen tentoonstellen.

Het was in ieder geval een erg leuke en ook leerzame avond. Je hoort van iedereen hoe ze in Spartanburg verzeild zijn geraakt en wat de leuke plekken zijn om te bezoeken. Iedereen is het er over eens dat je hier heerlijk kunt wonen, dat het weer fantastisch is en dat het levenstempo hier net iets lager ligt dan in het jachtige Europa. Bovendien was het eten heerlijk! De Aziatische mosselen waren spectaculair en het dessert, een creme brulee van Kahlua en hazelnoot, een herhaling waard.

Lang geleden, toen ik nog in Budel in ’t Theehoes werkte, maakten we daar grappige boeketten van zakjes losse thee. Ik moest daar aan denken toen ik een advertentie zag voor Edible Arrangements. In eerste instantie dacht ik dat het een grapje was, maar het blijkt allemaal bloedserieus te zijn. Men verkoopt hier eetbare boeketten gemaakt van fruit. Je bestelt de fraaie boeketten online voor een aardig bedrag, maar ik vraag me toch af hoe zoiets smakelijk blijft als het een dag of 2 in de post zit… vooral in de zomer als het hier soms wel 40 graden is.

Het boeket op de foto is gemaakt van aardbeien (sommigen gedipt in chocolade), twee soorten meloen, druiven en de bloemen zijn gesneden uit ananas. Misschien een leuk idee om eens thuis te proberen?

Een van de leuke dingen van het leven in een ander land (in ons geval zelfs een ander continent) is dat de supermarkten vol liggen met produkten die je niet kent, en die je dus een keer kunt uitproberen. Omdat wij van pittig eten houden, hebben we al een aantal soorten pepers geprobeerd die hier vers in het groenteschap liggen.

Een van de redenen dat pepers hier zo populair zijn en in zo veel soorten voorkomen is dat Amerika aan Mexico grenst. De Mexicanen, die dol zijn op pikante pepers, zijn massaal naar de VS getrokken in de hoop een beter leven te vinden en hebben hun eetgewoonten meegenomen. Bovendien is er een nieuwe keuken ontstaan, Tex-Mex, die het beste van de Amerikaanse en de Mexicaanse keuken combineert (en helaas erg ongezond is, maar dat terzijde).

De overbekende rode peper (die wij Spaanse peper noemen, en die hier Dutch pepper heet!) ben ik nog niet tegengekomen. In plaats daarvan vind je overal verse jalapenopepers, een vrij pittige telg uit de capsicum familie. Verder zie je poblano pepers (ook wel ancho pepers) en serrano pepers, die lijken op jalapenopepers maar nog net iets heter zijn.

Wie zin heeft om eens te koken volgens Amerikaans recept kan zijn hart ophalen op Het Kookpunt. Ik heb inmiddels al een aantal recepten uit het engels vertaald en je kunt ze vinden in de categorie USA. Mocht je een jalapenopeper tegenkomen tussen de ingredienten, kun je deze vervangen door een rode peper of een snuf cayennepeper. Smakelijk!