Peuterpraat #23

000012310007
Alex op de foto tijdens een shoot voor onze kerstkaart. Hij is hier aan het einde van zijn zin. šŸ™‚

Alex heeft een halloween snoepje, een lolly van een ander merk dan gebruikelijk. Als we hem openmaken, vallen er een paar brokken af. Als Alex de lolly opheeft zegt hij:
“Deze lolly was niet zo heel goed. Er viel een groot stuk op de stoep.”

Papa ‘gooit’ Alex na het badderen op bed on hem af te drogen. Zegt Alex streng:
“Listen daddy. You don’t throw boys on the bed.”

Alex volgt het nieuws rondom orkaan Sandy.
“De storm is heel stout. He needs to go in time-out.”

We kijken in een boek en komen een plaatje tegen van een vrachtauto uit 1924.
“The truck is very old.”
“Inderdaad.”
“Deze truck is van gisteren.”

Mama heeft Alex opgehaald van school. In de auto kondigt hij aan dat hij moet plassen. Eenmaal thuis rent hij de tuin in; mama meent dat hij naar de machines aan de overkant van de straat staat te kijken. Even later komt Alex weer binnen.
“Wat was je in de tuin aan het doen?”
“De struik had dorst.”

Nova zit een beetje te rotzooien met haar eten. Alex heeft wijze woorden voor haar:
“Nova, je moet goed eten. Dan groei je heel groot, net als papa.”

Alex heeft niet zo’n trek in datgene wat op z’n bordje ligt.
“Als ik dit eet word ik ziek en dan moet ik naar de ziekenhuis.”

Ook de volgende dag kan het avondeten hem niet bekoren.
“Mama, ik hoef geen cheese want dat is niet goed for my skin.”

Alex wil graag een aflevering van Diego op televisie zien.
“Mama, we need to go down.”
“Wat is er beneden?”
“I need to see Diego. Diego and the armadillo and the race.
Het gaat om een aflevering die hij welgeteld een keer eerder heeft gezien. Onze boef zet z’n liefste gezicht op:
“Ik kijk altijd deze. I looooove it!”
(Onderweg naar beneden blijft hij vervolgens druk mompelen over de armadillo en de race, zodat mama onderweg naar de televisie vooral niet vergeet wat de bedoeling is.)

Mama (tegen papa):
“Wat is de auto toch vies. Wat hebben we ermee gedaan?”
Alex: “Rijden!”

Alex maakt zijn fortune cookie open en kijkt aandachtig naar de tekst.
“Er staat: today you are going shopping.”

Mama is heel even weg terwijl Alex en Nova in de auto zitten. Nova zet een flinke keel op.
“Rustig maar Nova, mama komt ZO terug.”

“Nu ben ik nog een heel klein beetje klein, maar straks ben ik four.”

In een boek over stoomtreinen staat een plaatje van Waterloo Station in London.
Mama: “Kijk Alex, daar zijn papa en mama wel eens geweest.”
Alex: “Zijn we daar allemaal geweest?”
“Nee, alleen papa en mama.”
(Hoopvol) “Was ik toen in jouw buik?”
“Nee, ook niet in mijn buik.”
(Nog steeds hoopvol) “Was ik dan in papa’s buik?”

Alex heeft wat van mama’s hobbyspullen gevonden en zit er met onze adresstempel ijverig op te stempelen. Hij legt de kaartjes netjes op een rij en bekijkt zijn werk.
“Wat heb je gemaakt Alex?”
“Een brief voor Santa.”
“En wat staat er in de brief?”
Alex pakt een kaartje, bestudeert het aandachtig en ‘leest voor’:
“Santa, I need dinosaurs!”

Alex heeft van een van de kindjes op school een nieuw woord geleerd. Helaas is dat woord ‘buttcrack’ (= bilspleet). Mama doet een poging om het te corrigeren.
Alex: “Buttcrack! Buttcrack!”
Mama: “Waar heb je dat nu weer gehoord?”
Alex: “Op school. Cade zei dat.”
Mama: “En wat betekent dat?”
Alex: “Dat betekent… buttcrack!”
Mama: “Bedoel je niet ‘cracker’?”
Alex: “Mama, mag ik een buttcracker?”

Het einde nadert!

000012310010
Maya’s? Wij vinden Alex veel leuker.

Nee hoor, ik ga echt geen bericht schrijven over de kalender van de Maya’s en hoe die zogenaamd het eind van de wereld zou voorspellen ergens in december dit jaar. Ik denk dat we allemaal al honderd keer gelezen hebben hoe een of andere nep-profeet het einde der tijden heeft aangekondigd en aangezien we allemaal nog rondlopen, geloof ik dat ze geen van allen gelijk hebben gehad.

Maar de titel van de blog verwijst naar het gegeven dat het alweer november is, ver genoeg in november dat de winkels kerstliedjes draaien, mensen in drommen op zoek zijn naar cadeaus en ik weet niet hoe het met jullie zit, maar voor mij voelt het altijd aan alsof de laatste weken van het jaar twee keer zo snel voorbij gaan als de rest van het jaar.

Het komt waarschijnlijk omdat er zoveel te doen is. Veel activiteiten en festivals. Een heleboel verjaardagen. Thanksgiving, een van de belangrijkste Amerikaanse feestdagen, is op 22 november dit jaar, dus komende week hoeft Rob maar een paar dagen te werken en daarna is hij lekker vrij. Op Thanksgiving zijn we uitgenodigd bij vrienden, we gaan daar heerlijk eten en kijken of Alex en Nova zich een beetje willen gedragen met de vele snuisterijen in huis. Bij Alex op school was het afgelopen week al Thanksgiving, daar was iedereen die wilde uitgenodigd voor een diner op school. Iedereen bracht zelf een gerecht mee en zo was er een uitbundige dis met voor iedereen wat wils. Leuk om iedereen even te zien en kijk een aan, onze Nova die zo rampzalig weinig lust, at zomaar haar bordje leeg.

Untitled
Dikke pret in het winkelcentrum eerder deze week. Heeft mama nog kwartjes om erin te doen?

Vrijdag moest ik Alex overigens al weer na een paar uur ophalen op school, hij had bijna 40 graden koorts en heeft ’s middags op de bank gedoezeld, geslapen en televisie gekeken. Er zat weinig fut in ons anders zo actieve baasje. Zaterdag was hij er een stuk beter aan toe, maar hij bleef toch met papa thuis terwijl mama met Nova en de juf van Alex, Ms. Pam en haar dochtertje Bella, naar een yard sale was bij een kerk in de buurt. De kerk verkocht allerlei speelgoed en andere spullen ten behoeve van een gezin met een kind met een stofwisselingsziekte. We hebben er zakken vol spullen meegenomen en samen betaalden we in totaal 16 dollar. Dat was een heel mooi begin van het weekend!

Vanmorgen was Nova helaas ook niet helemaal fit en dat was geen goed nieuws, want we zouden onze vrienden Vicki en Daniel zien en dat is natuurlijk geen goed idee als je zieke kinderen hebt. Alex was weer helemaal opgeknapt, Nova leek na een dosis Advil ook weer aardig de oude. Zodoende hebben we toch samen kunnen lunchen en even kunnen bijkletsen met oude vrienden. Het blijft toch jammer dat ze verhuisd zijn, het zijn zulke lieve en opgewekte mensen. Alex en Emma konden het goed vinden samen en Nova heeft zelfs even bij Emma op schoot gezeten, heel snoezig. Geen foto’s helaas!

Naarmate de dag vorderde zakte Nova toch weer een beetje terug, niet echt koorts maar duidelijk niet helemaal fit. Om 19.00 liet ze zich zonder enig protest naar bed brengen, terwijl ze vandaag vrijwel niets gegeten heeft. Hopelijk waait het bij haar net zo snel over als bij Alex. Hoe dan ook, we hebben het dit weekend vrij rustig gehouden, maar desondanks is het toch voorbij gevlogen! Het is maar goed dat het volgende weekend twee keer zo lang duurt en daarna is het met rasse schreden naar december. Niet te geloven, he!

Nova is lekker bezig

Voor wie de blog volgt, is het denk ik geen verrassing dat Nova een behoorlijk aanwezige dame is bij ons in huis. In het openbaar gedraagt ze zich doorgaans voorbeeldig: ze zit rustig bij je op schoot, luistert lief naar een verhaal, is geduldig tijdens de zwemles van Alex. Veel mensen veronderstellen dat ze thuis precies hetzelfde is, maar dat is niet waar! Thuis zet ze luid een keel op als het even niet gaat zoals ze wil, schatert ze vaak van het lachen (om zichzelf, Alex of een gekke papa of mama), danst, zingt en springt ze dat het een lieve lust is. Gisteravond was ze druk aan het spelen in de speelkamer, daar heb ik wat beelden van geschoten. Zeg nou zelf, is Nova geen moppie?

Als je nieuwsgierig bent naar wat er allemaal gaande was in de speelkamer gisteravond, dan geven de volgende beelden daar wel uitleg over. En toegegeven, hier is Nova inderdaad heel braaf aan het spelen!

Even bijkomen

Het laatste blogbericht is alweer van even geleden en de laatste tijd zijn de filmpjes ook een zeldzaamheid geworden. Dat ga ik vandaag even rechtzetten door wat beelden van de laatste tijd samen te pakken in een bericht. Dus pak een kop koffie of thee en ga er lekker even voor zitten!

We zijn een dagje in Chimney Rock geweest waar de kinderen maar liefst anderhalf uur bezig zijn geweest met stenen zoeken en die in de Rocky Broad River gooien. Het ziet er misschien nog erg zonnig uit, maar de beelden zijn geschoten in september, vandaar.

In september was Alex ook volop aan het zwemmen. Het gaat hier al iets beter dan tijdens de eerste serie, maar hij zwom toen natuurlijk nog niet alleen, zoals nu!

Er was ook nog een Touch-A-Truck event in Greenville, waar vooral veel cement trucks te vinden waren deze keer. Het was er nog behoorlijk warm, 30 graden die dag, en we waren blij dat we ’s morgens vroeg al gegaan waren vanwege de drukkende warmte. Er was genoeg te doen, maar op den duur deden onze oren pijn van het onophoudelijk toeteren van de trucks. De cement mixers hebben bovendien een behoorlijk zware claxon! Aan de overkant van alle trucks lag een parkje met een speeltuintje, daar hebben de kinderen toen nog lekker een poos gespeeld! (en we waren bepaald niet de enigen die gevlucht waren voor de herrie!)

Op een mooie dag aan het eind van de zomer zijn we nog eens in de Hatcher Garden gaan kijken. Er was veel te zien die dag en er waren veel leerzame momenten voor de kinderen. En natuurlijk was er ook weer het nodige om in het water te gooien!

Om op de valreep nog gebruik te maken van ons bijna verlopende lidmaatschap van de dierentuin zijn we begin oktober naar Riverbanks geweest in Columbia. De kinderen zijn altijd blij als we naar de dierentuin gaan en in Riverbanks is een groot olifantenverblijf, en dat zijn nu net de favoriete dieren van Nova. Ze had niet zo’n beste dag, maar de olifanten vond ze wel mooi!

Midden oktober begon de Halloween pret! De kostuums hadden we al enige tijd in huis, maar het was eindelijk tijd om ze aan te trekken. Ons eerste uitstapje was naar Boo in the Zoo, in de dierentuin van Greenville. Nova wist in eerste instantie niet zo goed wat ze er van moest denken, maar ze had al gauw door dat ze overal snoepjes kreeg en daar had ze niet over te klagen! Alex is inmiddels een professionele trick-or-treater, hij kent het klappen van de zweep en mocht veel lof ontvangen voor zijn brandweermannenpak. Nova trouwens ook voor haar lieveheersbeestjeskostuum, want ze was dan ook vreselijk snoezig!

Tegenover de Walmart wordt al lange tijd gebouwd aan een nieuw park en het lijkt erop dat het voorlopig nog niet klaar is. De speeltuin is echter wel al klaar en het is een leuke bestemming waar we al verschillende keren geweest zijn. Alex klautert overal op terwijl Nova het liefst in de schommels bivakkeert.

Van alle boeren in de wijde omtrek is de hooiwagenrit bij Strawberry Hill het leukst, zeker als je jonge kinderen hebt. Het is een interactieve rit en we hebben ons er weer een hele middag vermaakt.

Op zo’n 25 minuten bij ons vandaan ligt Nivens Apple Farm, in Moore. Hier zijn we dit seizoen vaak geweest, ook gewoon om simpelweg appels te kopen. Er is niks lekkerder dan een appel, vers van de boom, zonder tussenhandel. Zelf plukken is ook een leuke bezigheid, al hadden we verschillende keren pech dat er net een verdwaalde bui overkwam op het moment dat we daar waren. Maar als het droog is, is er behalve appels plukken nog veel meer te doen. Er zijn genoeg activiteiten om een hele poos bezig te blijven!

Peuterpraat #22

Chef Animal in da house!
Kampioen kletsen

In de achtertuin staat een pot met aarde en de kinderen zitten hier, ondanks geregeld waarschuwen, regelmatig in te wroeten. Op een gegeven moment is het weer zover en Nova zit onder de zwarte aarde.
“Nova! Jukkie pukkie! Niet met je handen in de pot!”
Nova loopt met een handjevol potgrond terug naar de bak. Alex gaat naar haar toe, legt zijn hand op haar schouder, zet zijn stoutste gezicht op en zegt:
“Let’s do it again, Nova!”

“Als I have my juicebox op, dan I will a little bit pee.”

“My broek zegt ‘rettettettettet’.”

Alex heeft enig gevoel voor drama: “I have bwoed! I have echt bwoed!” (nadat hij zijn hoofd ergens licht tegen gestoten heeft)

Een gesprek over een insect in de tuin.
“Er zit een beestje op de handschoen.”
“Is de beestje dood?”
(het insect valt op de grond en rent weg)
“Nou, het beestje was dus niet dood.”
“Why?”
(Mama, een beetje moe van de zoveelste waarom-vraag van de dag) “Dat moet je maar aan het beestje vragen.”
“Hey! …. Hey!… HEY!… (teleurgesteld) He say nothing. Hij zei niks.”

Alex heeft een beetje gel in z’n haar.
“My hair is bumpy!”

Op de boerderij. Alex is op het mobiele toilet geweest.
“Is het gelukt?”
“Uh, ja. Er was ook een beestje op het potje. Die zat poep te eten.”

Alex heeft in de gaten dat we een alarminstallatie hebben. Hij snapt alleen nog niet waarom je het ‘aan’ zet, als je weggaat en ‘uit’ wanneer je terugkomt. Het houdt hem hoe dan ook wel erg bezig. Als mama hem ophaalt van school:
“Was het leuk op school? Ik heb je gemist hoor!”
“Is de alarm aan?”
“Ja, het alarm is aan. Wat heb je allemaal gedaan vandaag?”
“Als de vreemde mensen willen binnenkomen, dan de alarm gaat af. En dan komt de plietsie en de fire truck en de vreemde mensen zijn heel stout en moeten in time out.”

Mama heeft boterhammen gesmeerd. Alex pakt er eentje van haar bord.
“Mama, you eat two boterhams and I eat de eentje die ik heb gepikt.”

De kindjes staan hun tanden te poetsen in de badkamer en Nova kijkt vol belangstelling hoe Alex dat doet. Giechelt Alex:
“Hihi, Nova doet heel naughty naar mij.”

Papa is op zakenreis naar Florida.
Alex: “Why is daddy in Flory?”
Mama: “Om daar een verhaal te vertellen.”
Alex: “So everybody can sleep!”

Alex speelt buiten met zijn speelgoedkantensnoeier, wanneer er een aantal luid kwetterende vogels overvliegen.
Mama: “Waar zouden de vogels het toch over hebben?”
Alex: “Ze zingen ‘Alex, this way met de grasmaaier’!”

Alex vertelt over school.
“A b c k, dat had Stoney geleerd.”
“Bedoel je b a c k?”
“No. Ik bedoel b a b k c d f b.”
“Zo! En wat beyekent dat woord?”
“Imagination.”

“als we straks thuis zijn, zullen we de auto maar eens wassen. Hij is zo vies!”
“I can do that mommy. I can wash de raams en you wash de deurs.”

Alex zit een beetje te rommelen met zijn eten.
“I zit lekker te kwoeien.”

Alex zoekt in de biebtas naar een boek.
“I zit in de tas te wroeten.”

Tegen een jongetje in de bieb:
“I’m three. Next I’m going to be four. Then I’m going to be five. A zero and a one is ten.”

Nova heeft een vieze broek. Ze komt aanlopen, klopt zachtjes op haar achterwerk, zet haar liefste snoet op en zegt: “Poep!”

Van A naar B

Eind augustus begon Alex met zijn eerste serie zwemlessen. Vanavond heeft hij zijn derde reeks afgerond en hij zit nu al op niveau B! Dit is overigens niet te verwarren met de Nederlandse diploma’s A en B, maar dat neemt niet weg dat we het toch erg bijzonder vinden dat onze kruimel al helemaal zelf kan zwemmen. Nog geen kilometers natuurlijk, maar kleine stukjes. Waar hij nu aan moet gaan werken is sterker worden, want het komt nog wel eens voor dat de stroming in het water te sterk is en Alex zodoende flink moet trappelen om niet weg te drijven. Hoe dan ook, de zwemjuf was erg onder de indruk en wij natuurlijk ook. In het filmpje zie je beelden van de voorlaatste les uit de oktober-serie.

Denver Downs Farm

IMG_1457
Bij aankomst zag het er nog niet zo florisant uit.

Nu het hoogseizoen is bij de boeren, dankzij de goede appeloogst en de pompoenen die massaal worden ingeslagen, maken we daar flink gebruik van door er in de weekenden op uit te trekken naar een van deze boerderijen. Rob had op de radio iets gehoord over de Denver Downs Farm in Anderson en daar waren we nog niet eerder geweest, dus hoppa, er naar toe!

Deze boer had een iets andere opzet dan de vorige waar we geweest waren. Daar draaide het echt om de appels en de appelprodukten, met allerlei activiteiten erom heen (zoals een hooiwagentocht en speeltoestellen). Maar Denver Downs heeft geen boomgaard, zij verdienen hun geld voornamelijk met slachtvee.

Toen we de auto parkeerden naast het grote veld wist ik niet zo goed wat ik ervan moest denken. Zo van een afstandje leek het niet vreselijk veel soeps. De entree was 12 dollar per persoon en het regende ook nog een beetje. Tja. Toch maar naar binnen, we hadden er tenslotte een uur voor gereden. En maar goed ook, want het was geweldig leuk en de kinderen hadden er de tijd van hun leven.

IMG_1520
Nova heeft aardig wat meters gemaakt in het mini-doolhof.

Van oude autobanden waren heel vernuftig schommels gemaakt in de vorm van een paard, die bovendien alle kanten opdraaiden. Nova is verzot op schommels, maar deze vond ze helemaal fantastisch. De eerste 20 minuten hebben de kinderen dus op een schommel gezeten! Daarna was het een rondje op de ‘cow train’, karretjes achter een tractor waarmee je een paar rondjes werd rondgereden. De kindjes bij mama op schoot, gelukkig waren ze lief voor elkaar en werd er eens niet geduwd en getrokken. Het was lekker even rennen in het mini-doolhof en we maakten een tochtje op de hooiwagen en kwamen zodoende door het pompoenenveld, en omdat het inmiddels mooi was opgeklaard, hadden we fraai zicht op de bergen.

IMG_1502
Alex had al snel een dump truck veroverd in de mais-bak.

Terug op het veld dook Alex de hooischuur in, waar hij met de grootste lol aan touwen slingerde. Dat was totdat we de ‘zandbakken’ zagen, waar geen zand in zat maar mais. Oh, wat was dat een feest. Ruim drie kwartier zaten de ukkies te graaien en te grabbelen, te rollen, scheppen en ‘zwemmen’. Later bij de McDonalds lag het onder onze tafel nog bezaaid met maiskorrels. Alex mocht zich nog heerlijk uitleven op een reusachtig springkussen, jammer dat je zoiets niet in je achtertuin kunt neerzetten.

Met allerlei planken en verbindingsstukken kon je huisjes bouwen, er waren klimgeitjes (met jongen) die je eten kon geven via een emmertje op het bovenste plateau, zodat je de beestjes naar boven kon zien klauteren. Bij de ouderwetse waterpompen was het flink werken om de rubberen eendjes te laten zwemmen van de ene naar de andere kant. En er lagen bergen hooibalen waar je fijn overheen kon lopen, of in het geval van Alex, springen, want tussen de een en de ander zat nog een aardig gat voor zo’n manneke. Het was op het laatst nog een keertje door het mini-doolhof, waar Nova absoluut niet meer uit wou en eigenlijk wilden ze allebei niet weg, want we moesten Alex onder luid protest en met dikke tranen meenemen naar de auto. Zoals hij het zelf zei: “I want to live here!” We kunnen dus wel stellen dat het een succes was.

Skieten, Willy!

Het was een heerlijke dag vandaag en hoewel het kwik maar 21 graden aanwees, voelde het in de volle zon een stuk warmer aan. De kinderen profiteerden ervan door lekker buiten in de tuin te spelen terwijl wij de barbecue demonteerden. Tja, na 3 jaar trouwe dienst waren er zoveel onderdelen aan vervanging toe dat we volgend jaar beter een nieuwe kunnen kopen.

Toen ook het gras gemaaid was en de tuin nu min of meer winterklaar is, was het tijd voor ontspanning. Papa haalde de Nerf pistolen tevoorschijn en Alex weet al precies hoe ze werken. Vandaag mocht hij voor het eerst helemaal zelf schieten en dat ging al aardig. Je kunt op het filmpje in ieder geval zien dat hij het met de nodige toewijding doet. En op het pas gemaaide grasveld zijn de schijfjes weer snel teruggevonden!

Brrr! Herfst!

IMG_1441
Kou of geen kou, Nova vindt schoenen erg leuk maar niet aan haar voeten.

Het is even schrikken, want het heerlijke herfstweer is plotseling omgeslagen in kou! Afgelopen zaterdag was het nog genieten van 30 graden, maar in de loop van de nacht kwam een koufront uit Canada met veel bombarie een eind maken aan de aangename temperaturen. Zondag haalden we de 20 nog, maar vandaag en gisteren blijft het kwik steken op 13 graden. Dus wat krijgen we plotseling? Lange broek, lange mouwen, dichte schoenen en sokken aan. En dat is echt wel eventjes wennen. Gelukkig staan voor de rest van de week weer betere temperaturen op het programma en zou het weer 25 graden moeten worden. Hopelijk wel, want anders moet ook de kachel nog eens aan!

 

Peuterpraat #21

IMG_1387
Deze kletskous krijgt binnenkort geduchte competitie van zijn zus

Alex grossiert nog steeds in rake vondsten. Dit is alweer de 21ste aflevering van Peuterpraat en Nova begint ook voorzichtig mee te doen. Dat kan nog interessant worden!

Alex is buiten het huis aan het wassen met een spons.
“Wat ben je aan het doen?L
“I’m cleaning the house.
“Is het nodig? Hoe komt het dat het vies is?
“Because we played much much and put dirties on it.
En even later:
“The sun will be very happy!” (omdat hij geleerd heeft dat natte dingen opdrogen door de warmte van de zon)

Aan het spelen met het keukentje.
“Nova, here is your eat eat.”

Een andere weggebruiker haalt een levensgevaarlijke manoeuvre uit.
Mama: “Nou ja!”
Alex: “Nou ja!”
Nova: “Naja!”

Alex is behoorlijk gefascineerd door het gegeven dat er een tijdsverschil is tussen de plaats waar hij woont en de plaats waar opa en oma wonen. Om het hem nog eens uit te leggen, gebruik ik mijn hand als ‘aarde’ en een bal als de ‘zon’, zodat hij kan zien hoe de aarde wegdraait van het licht. Na mijn uitleg hoop ik dat hij het een beetje begrijpt.
“Snap je nu waarom het bij opa en oma avond is en bij Alex niet?”
Alex fronst en heeft hele andere dingen onthouden van de uitleg. “Dat is geen zon! Dat is een bal!”

“Mijn rug doet pijn.”
“Hoe komt dat?”
“Van het eten van de ketchup.”

Op weg naar huis.
“I don’t like this road.”
“Waarom vind je deze straat niet leuk?”
“Omdat ik die niet leuk vindt.”
“Oh. Hoe komt dat zo?”
“Ik ben mad van deze road.”
“Mad? Wat is er gebeurd dat je boos bent op deze weg?”
“Because I love this road!”

We zijn in de dierentuin en komen bij het verblijf van de bavianen.
“De aap heeft rode billen! Hij heeft een pets gehad!”

Nova, aan het eind van elke maaltijd: “Kwa!” (= klaar!)

“I need sun!” Zegt Alex beteuterd nadat hij water op zijn kleren heeft geknoeid.

Alex knoeit vruchtensap op zijn broek. In plaats van de gebruikelijke paniekreactie zegt hij kalmpjes: “The sun will dry it.”

“Zombies are nice.”

Alex heeft op school een vriendinnetje, Charlie. Op de speelplaats rennen ze hand in hand rondjes rond het speeltoestel. Ik hoor Charlie roepen: “We’re getting our exercise!” Als ik Alex ’s middags ophaal, vraag ik ernaar.
“Was je samen aan het rennen? Waarom eigenlijk?”
Alex heeft het heel anders beleefd dan zijn maatje.
“We were running away from the monsters!”

Als er iets nieuws of ongebruikelijks in de planning zit, helpt het vaak om ruim van tevoren al e.e.a. te bespreken. Zo is de weerstand het minst.
“Nova moet binnenkort naar de dokter en dan krijgt ze een prikje.”
“Why?”
“Dat is zodat ze niet ziek wordt.” (het gaat om de griepspuit)
“Papa en mama krijgen ook een prik, en Alex ook.”
Alex, zeer beteuterd:” I don’t want a prikje.”
“Als je je prik hebt gehad, gaan we daarna naar McDonalds.”
Mokkend:”Ik hoef geen McDonalds.”
“Zonder prikje word je ziek en dan kun je niet zwemmen.”
“Ik word niet ziek mama.”
“Ha! Dat denk jij!”
“No, you think it!”

Op televisie ziet Alex een simulatie van een vliegtuigongeluk.
“Het vliegtuig is helemaal kapot!”
Even later, bezorgd:”Nu kunnen opa en opa niet komen.”
Nog twee tellen later: “Gaat het vliegtuig nu naar de body shop?”

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag