Categorie: Uncategorized

De weersvoorspelling van afgelopen weekend zei dat het zaterdag koel maar droog en zelfs af en toe zonnig zou zijn, terwijl we zondag de nodige regen konden verwachten. We zijn dus maar op zaterdag naar Biltmore gegaan, hoewel we weten dat dat de drukste dag van de week is. En in de kersttijd telt dat dubbelop, want veel mensen komen dan de decadente versieringen op het landgoed bewonderen.

Inderdaad, het was een zeer drukke dag! Alle parkeerplaatsen stonden vol en drommen mensen stonden in de rij om het kasteel binnen te mogen. Om de een of andere reden mochten wij direct doorlopen naar binnen zodat we niet in de kou hoefden te wachten. Eenmaal binnen was het schuifelen alsof we in de Efteling in de rij stonden voor een nieuwe attractie, zo druk! Maar indrukwekkend was het allemaal wel, reusachtige dennebomen versierd met kerst’ballen’ die zo groot waren als onze hele kerstboom thuis. Gigantisch.

Alex keek zijn ogen uit en liet ons maar al te graag weten wat hij allemaal zag. Nu hij flink begint te praten, herhaalt hij ieder woord rustig tien of twintig keer. Dus toen we hem wezen op een tak, riep hij vervolgens eindeloos “tak!”, hard genoeg zodat iedereen in onze omgeving het kon horen. Hetzelfde met ‘boom’ en ‘schaap’ (bij een kerststal). Wel erg leuk trouwens, dat hij nu begint te kletsen.

In de tuinen hoefden we het niet te zoeken, want die waren echt helemaal kaal. We zijn dus maar naar Antler Hill gegaan zodat Alex daar fijn kon spelen. Genoeg tractoren voor hem om te bewonderen (“tractor!”) en spelletjes om te doen (“bal!”). Hij heeft er lief met een paar meisjes gespeeld en rond een uur of drie zijn we weer richting huis gegaan. Het was duidelijk aan het afkoelen buiten en voor de regio Asheville stond er sneeuw voorspeld, iets wat we het liefst wilden vermijden voor de terugrit!

Op Thanksgiving, afgelopen 25 november, waren we uitgenodigd voor een feestelijk maal bij vrienden. Wally en Connie hadden er weer een fantastisch werkje van gemaakt en het was beregezellig en ongelooflijk smullen. Ook Alex vermaakte zich goed en mocht zich verheugen op veel aandacht van de aanwezige dames. Het was al na 19.00 en dus donker toen we naar huis gingen. Vrijdagmorgen wilden we in de auto stappen om te profiteren van Black Friday koopjes, toen we duidelijk zagen wat ons in het donker niet was opgevallen: een enorme deuk in de auto.

Het liet zich wel raden wat er gebeurd was. Een witte SUV had zich geprobeerd te draaien en had daarbij onze auto geraakt. Er zat geen briefje op de auto, dus de kosten konden we op niemand verhalen. We meldden het voorval bij de verzekering en een paar dagen later werd de schade geschat op $870. Na wat navraag gedaan te hebben, vonden we een goede garage die onze auto nog eens goed bekeek en zei dat de schade toch echt wel wat meer was dan dat.

Onze Nissan Altima is inmiddels ingeleverd en wordt op dit moment gerepareerd. In de tussentijd hebben we een huurauto tot onze beschikking die gelukkig vergoed wordt door de verzekering. Het is een auto uit de categorie ‘slagschip’, een witte Chevrolet Impala. Het ding past van kop tot staart net in onze garage. De verzekering belde nog om te zeggen dat als we op het kantoor een schadeformulier kwamen invullen ons eigen risico maar $200 zou zijn in plaats van de aanvankelijke $500. Het blijft een hoop geld voor de onbenulligheid van een ander, maar het scheelt toch een bom duiten.