Visa!

Op woensdag reizen we naar Brussel om onze visa op te halen. We kennen inmiddels de weg naar de Amerikaanse ambassade en rond 11.45 zijn we ter plaatse. Ook nu weer staan er verschillende militairen die je moet passeren om binnen te komen. Gelukkig zijn de voorzorgsmaatregelen deze keer veel minder streng. Er worden geen namen op lijsten gecontroleerd, er wordt niet naar explosieven gezocht en je hoeft niet onder de metaaldetector door. Wel mag je maar met een persoon tegelijk naar binnen, wat er in ons geval op neerkomt dat Rob onze paspoorten gaat ophalen. Het is eigenlijk verrassend dat je op vertoon van een simpel strookje papier met een nummer erop een paspoort meekrijgt zonder dat er enige controle plaatsvindt of je wel de eigenaar van het betreffende paspoort bent. Maar, dat gezegd hebbende, we hebben nu allebei een prachtige sticker in ons paspoort die ons tot januari 2010 ongelimiteerd toegang geeft tot de VS! Dat maakt het leven bij de douaneposten in Atlanta in ieder geval een stuk eenvoudiger.

Nu we vandaag toch in Brussel zijn is het een beetje zonde om daar niets mee te doen. Toen we ons treinkaartje bij het loket in Gent kochten, hebben we dan ook gekozen voor een dagtrip naar Mini-Europe dat in het Bruparck ligt. Voor iedereen die nog eens goedkoop een tripje wil maken, kunnen we de dagtrips van de NMBS warm aanbevelen. Voor 20 euro per persoon hebben we een retour naar Brussel gekocht, binnen Brussel de metro naar station Heizel en de toegang tot Mini-Europe dat ook 12,90 p.p. bedraagt. Al met al spaar je samen 20 euro uit, toch de moeite. En van dat bedrag kun je dan bijvoorbeeld aan het eind van je tripje een veel te dure foto kopen die bij binnenkomst gemaakt is. 🙂

Wie wel eens in Madurodam geweest is, kent meteen het principe van Mini-Europe. In het park staan vele miniaturen van bekende en historisch belangrijke gebouwen in Europa. Deze zijn gemaakt op een schaal 1:25, behalve de replica van de Vesuvius die 1:1000 is. In enkele uurtjes wandel je van een Deens Viking-dorp naar de Franse Arc de Triomphe gevolgd door het astronomisch uurwerk op het stadhuis van Praag. Je kunt er bovendien luisteren naar de volksliederen van elk land, dus we horen regelmatig het Wilhelmus en de Brabanconne uit de luidsprekers schallen.
Als we Mini-Europe gezien hebben, nemen we de metro terug naar het centraal station en lopen in die omgeving nog wat rond. Je kunt eigenlijk niet in Brussel komen en dan de imposante Grand’Place overslaan, ook al hebben we die net nog op schaal in Mini-Europe gezien.

Terug in Gent reizen we naar station Dampoort en vanaf daar gaan we op zoek naar de St. Jakobsnieuwstraat en meer specifiek de Griekse Snack die hier ergens ligt. We hebben er afgesproken met Kurt en Aster, die hier al jaren vaste klant zijn. Hoewel de naam anders doet vermoeden, is het geen klassieke cafetaria voor een vette hap, maar een eenvoudig restaurantje waar je voor weinig geld heerlijk kunt eten. Als je niet met een paar echte Gentenaren op pad gaat, zul je dat soort leuke restaurantjes waarschijnlijk nooit ontdekken. Na het eten rijden we met ze mee naar St. Amandsberg om de gezellige avond nog wat voort te zetten. Ik heb het hen al vaker gezegd, maar ik wil toch nog graag eens benadrukken dat ze meer dan welkom zijn om ons te bezoeken in South Carolina, zodat we hen daar kunnen trakteren op wat echt Amerikaanse cultuur. 🙂