Categorie: Allemaal beestjes

Onlangs kregen we een telefoontje van Pest Control om te zeggen dat het tijd was voor onze jaarlijkse termietencontrole. Omdat we natuurlijk niet gek zijn hebben we eerst met de eigenaar van ons huis gecommuniceerd om even na te gaan dat dit wel degelijk een jaarlijks terugkerend evenement is, voordat we iemand zomaar uitnodigen om in het huis rond te kijken.

Welnu, alles bleek in orde te zijn en het huis wordt inderdaad ieder jaar gecontroleerd op termieten. Dat is een probleem waar je geen last van hebt als je in een bakstenen huis woont, maar hier in de VS kunnen deze beestjes soms een heuse plaag zijn. Wie termieten in het hout van zijn huis treft, moet snel actie ondernemen of het huis gaat verloren. Vandaar dat dit probleem bij voorkeur voorkomen wordt!

Termieten zijn sociale insecten die in grote groepen leven. Net als bijen en mieren hebben ze een koningin, die soms wel zeven jaar oud kan worden. Ze leven zowel boven- als ondergronds en bouwen behoorlijk grote termietenheuvels die in extreme gevallen een meter of 9 hoog kunnen zijn. Al met al kun je van deze insecten heel wat last hebben.

Op een klein ‘termietenbuisje’ na, dat de man van Pest Control direct behandeld heeft, was alles in orde en kunnen we er het komende jaar tegen. Aan het eind van de volgende zomer moet er weer een grote ‘behandeling’ plaatsvinden om de beestjes langdurig op afstand te houden, maar dat zien we dan wel weer.

Dit weekend zijn we nog eens in de dierentuin van Greenville geweest. Hier zijn we op 3 februari voor het eerst geweest en dat was voor ons de eerste dag van het voorjaar. Het was toen zulk lekker weer dat we zonder jas buiten konden lopen. Sindsdien hebben we onze jassen niet vaak meer nodig gehad.

Rob had afgelopen week een nieuwe lens gekocht voor de camera en wilde deze graag uitproberen. De dierentuin is dan een dankbaar onderwerp om grote en kleine beesten te fotograferen. De Greenville Zoo is niet verschrikkelijk groot, maar je kunt er toch gauw twee uurtjes rondkijken. De dieren waren erg actief tijdens ons bezoek en we hebben een hele tijd staan kijken naar baby oeran oetang Bob, die zich volop amuseerde met een kartonnen doos. Rob heeft met behulp van de nieuwe 70-200mm lens weer mooie plaatjes kunnen schieten, die je op de gebruikelijke plaats kunt vinden. Zelf heb ik een filmpje geschoten dat je hieronder kunt bekijken.

Een dag eerder zijn we voor ons eigen kleine ‘aapje’ op pad geweest. Nu we nog kunnen profiteren van de gunstige dollarkoers hebben we gezocht naar najaars- en winterkleertjes voor wanneer onze uk 9 en 12 maandjes oud is. Bij de winkels Ross en Marshalls verkopen ze stapels merkkleding voor zeer lage prijzen, ook kleertjes van Carter’s waar we zo dol op zijn. Maar deze keer hebben we ook spullen gevonden van Calvin Klein en een rompertje van Ralph Lauren, in precies dezelfde kleur als Robs polo. Die kon hij natuurlijk niet laten liggen. Voor zo’n 55 euro heeft baby’s klerenkast weer een flinke boost gekregen. Wie benieuwd is naar de steeds groter groeiende garderobe en andere babyfoto’s kan ook weer op Flickr terecht.

Een tijdje geleden schreef ik al eens dat we bezoek hadden gehad van een wasbeertje. Toen we gisteravond een luid *bonk* hoorden, dachten we al snel dat deze onverwachte bezoeker was teruggekomen. En inderdaad, een wasbeer had zich op het voerstation van de vogels gestort en was druk bezig een enorme bende van ons balkon te maken. Gelukkig hadden we de tegenwoordigheid van geest om snel een filmpje te maken.

 Het begint overigens steeds meer op een dierentuin te lijken in de achtertuin. Een kat van een van de buren ligt tegenwoordig ’s morgens op de patio in afwachting van een vogel die hij kan verschalken (en poes vertrekt onder luid miauwend protest als je hem wegjaagt) en enkele dagen terug zat er een reusachtige roofvogel op de top van onze parasol. Naar alle waarschijnlijkheid zag hij een mogelijke prooi in de vorm van een kardinaalvogel of eekhoorn. Af en toe voel ik me net Sneeuwwitje met al die beesten om me heen!

Dat de grote varieteit vogels die in onze tuin neerstrijkt geen flauwekul is, heeft Chretien onlangs nog zelf kunnen zien. Het is iedere dag een echt schouwspel en leuk om de verschillende gedragingen van elke soort te zien en vooral te herkennen. Over een maandje zullen ook de kolibries zich laten zien, dus tegen die tijd zal wel een bericht volgen over deze wonderlijke vogeltjes. Voor het moment hou ik het bij de identificatie van een aantal gevederde vrienden die we nu elke dag zien.

De European Starling (Sturnus Vulgaris) vind je overal in Amerika en elk exemplaar dat je in dit land tegenkomt is een afstammeling van een van de 100 starlings die rond 1890 in Central Park in New York zijn losgelaten. De mensen die hiervoor verantwoordelijk waren, waren grote fans van Shakespeare en wilden alle vogels die in zijn werken voorkomen in Amerika introduceren. Inmiddels wordt hun aantal geschat op 200 miljoen! In het Nederlands heet het beestje overigens gewoon ‘spreeuw’. Ze hebben inktzwarte veren die bedekt zijn met glinsterende groene stippen.

Verwant aan de hierboven beschreven spreeuw is de Red-Winged Blackbird (Agelaius Phoeniceus) ofwel de epauletspreeuw. De vogel heeft op beide vleugels een roodgele bies maar is verder zo zwart als de nacht. We zien hem in onze tuin niet elke dag en dat is maar goed ook, want ze kunnen agressief uit de hoek komen. Dit gebeurt met name als ze hun territorium willen verdedigen. Ze durven hierbij grotere tegenstanders, zoals mensen, makkelijk aan te vallen. De kleinere vogels aan de feeders gaan er snel vandoor als ze een epauletspreeuw zien.

De Dark-Eyed Junco (Junco Hyemalis) heet in het Nederlands grijze junco. Een aantal van deze vogels zitten al in de tuin vanaf het moment dat we de eerste feeder hebben neergezet. Het heeft alleen een heel tijdje geduurd voordat we eindelijk wisten hoe deze vogel heet. Het opvallende aan dit beestje is dat hij niet van de feeder zelf eet, maar alleen wat op de grond is gevallen. Dat is wel handig, want daardoor hebben we weinig afval op de patio liggen!

Een van de mooiste en opvallendste vogels in de buurt is deze Blue Jay (Cyanocitta Cristata) ofwel de Amerikaanse blauwe gaai. Het is een tamelijk grote vogel, tot wel 30 cm, en door zijn felblauwe kleur moeilijk om niet te zien. Bovendien is het een zeer luidruchtige vogel die hard kan krijsen terwijl hij in de buurt is. Je hoeft hem dus niet te zien om toch te weten dat hij in de tuin zit. Het is een vrij schuw beest en hij laat zich niet zo heel vaak op de patio bij de feeder zien, maar we hebben hem toch al een paar keer vlakbij de deur gespot terwijl hij van de pinda’s zat te eten. Hij zit vaak in de boom tegenover de patio waar het voederstation van de eekhoorns hangt. Hier doet hij zich tegoed aan het eten dat de eekhoorns laten vallen.

Dat het af en toe een drukte van jewelste is bij de feeder, kun je in het filmpje hieronder zien dat ik deze week gemaakt heb. Het beeld is een beetje scheef omdat ik voorzichtig moest filmen zonder de vogels weg te jagen!

Dat de voederstations van de vogels ook eekhoorns aantrekken, vonden we in het begin heel bijzonder en vooral grappig. Maar al gauw zaten verschillende eekhoorns zich meerdere keren per dag tegoed te doen aan het dure vogelzaad en de pinda’s en dat was natuurlijk niet te bedoeling. We hebben zelfs een aparte feeder voor de eekhoorns opgehangen, maar ook dat mag niet baten. Natuurlijk eten ze het ding wel leeg, maar het weerhoudt ze er niet van om OOK van het vogelzaad te snoepen. Je zult mij meedere keren per dag met een bezem achter de eekhoorns aan zien jagen, waar ze overigens niet bijzonder van onder de indruk zijn. Binnen de korste keren komen ze terug om af te maken waar ze aan begonnen waren. Om te laten zien dat het echt nieuwsgierige en brutale beestjes zijn, heb ik een keer een filmpje gemaakt. Het zal nog even duren voordat ik als een tweede Steven Spielberg door het leven kan, maar het gaat om het idee! Ter verduidelijking: de mat ligt pal achter de deur en de eekhoorn in kwestie schrikt niet erg van de camera die op hem gericht is.

Overigens kan ik melden dat de nieuwe tuinstoelen prima zitten. Ik heb gisteren al lekker twee uur buiten in de zon gezeten met het boekje ‘Hoe word ik een echte foodie‘ in mijn handen.