Categorie: Baby

Hoewel ik het babybadje van de Chinese eigenaars van ons huis al eens flink had schoongemaakt, bleef het ding toch wat groezelig ogen. Voordat de dollar nog verder stijgt, zijn we op zoek gegaan naar een ander. Al snel vonden we een badje met het leuke Rainforest thema van Fisher Price, dat we bij Babies R Us hebben meegenomen. Het kostte me heel veel kracht om niet ook een graai te doen in het enorme aanbod afgeprijsde herfst- en winterkleertjes. Er hingen zulke leuke, lieve en stoere kleertjes, maar baby’s klerenkast hangt al van voor naar achter vol en het is zo jammer als straks de helft ongebruikt blijft.

De aankopen die nu nog overblijven zijn de spullen voor het kindermedicijnkastje en een andere grote kostenpost: luiers…

Wanneer je een baby krijgt is het normaal gezien nooit de vraag met behulp van welke taal je je kind gaat opvoeden. Dit zal altijd je eigen moedertaal zijn en slechts in geval van gemengde huwelijken betekenen dat je kind tweetalig opgevoed wordt. We zitten zelf ook een beetje te dubben wat we moeten doen: wordt het Nederlands of Engels?

Weliswaar zijn we allebei Nederlands, maar onze kleine jongen groeit (althans voorlopig) op in de VS. Dat betekent dat iedereen hem in het Engels zal aanspreken. En als je kiest voor een tweetalige opvoeding, wanneer begin je daar dan mee? Gaat een van ons consequent Nederlands tegen ons zoontje spreken en de ander Engels?

Boeken en speelgoed zijn handige hulpmiddelen om je kind een taal aan te leren. Gelukkig zijn er genoeg dingen die je zowel in het Nederlands als in het Engels kunt vinden (zij het met kleine verschillen). We kunnen bijvoorbeeld kiezen voor Sesamstraat of Sesame Street, of gewoon allebei!

Dat de tijd stilstaat en tegelijkertijd vliegt, hebben we vandaag maar weer eens ontdekt. We zijn erg ongeduldig tot het eind van de zwangerschap eindelijk in beeld komt, maar desondanks waren we vandaag al weer aan een nieuwe controle in het ziekenhuis toe en is het eind van de 5de maand in zicht. Al met al gaat het toch verschrikkelijk snel!

Vandaag kreeg ik van de zuster te horen dat de uitslag van de AFP test van vorige maand negatief is. Dat houdt in dat er geen afwijkingen zijn geconstateerd en dat de baby blaakt van gezondheid. Ook mijn waarden werden weer keurig gemeten. Een bloeddruk van 129/64, een mooie hemoglobinewaarde van 12.8 (die moet op dit moment tussen de 11 en 16 liggen) en een keurig glucosegehalte. Een te hoog glucosegehalte duidt eventueel op zwangerschapsdiabetes of preeclampsie, maar daar hebben we gelukkig geen last van. Verder was ik in de afgelopen maand ruim 2 pond aangekomen, dus een tien met een griffel wat betreft onze gezondheid. De zuster vraagt altijd een aantal (standaard) vragen en daar kwam deze keer bij of ik al last had van vroege weeen en of ik de baby al kan voelen bewegen.

De dokter die we deze keer hebben leren kennen was Susan Marik, een vriendelijke dame met een druk schema, want ze liet ons wel vrij lang wachten. Behalve het luisteren naar de mooie hartslag van ons zoontje werd deze keer ook mijn groeiende buik opgemeten en die zat met 23 cm precies op het gemiddelde.  We hebben dokter Marik een heel stel vragen gesteld dus ze kon merken dat we ons goed geinformeerd hadden. Gerustgesteld konden we haar kantoor weer verlaten. Alles is perfect en over een maandje mogen we weer terugkomen.

Gisteren stond de postbode aan de deur met een pakket waarvoor ik moest tekenen. Ik wist dat er een pakje uit Meijel zat aan te komen, dus ik had mijn vermoedens wat er in zat, maar desondanks was het toch een hele verrassing.

Opa en oma Hanssen hebben hun kleinzoon een heleboel cadeautjes gestuurd! Oma heeft mooie slofjes gebreid om baby’s voetjes lekker warm te houden. Maar daarnaast zaten er ook een heleboel boeken in de doos, om uit voor te lezen of om samen te lezen. Verder kunnen we meezingen met liedjes uit Sesamstraat of luisteren naar verhaaltjes van Jip en Janneke.

Behalve mooie klassiekers als Ot en Sien en Pluk van de Petteflet, zat ook Rupsje Nooitgenoeg bij het pakket. Van dit boek kon papa Rob geen genoeg krijgen toen hij zelf nog klein was, dus over een tijdje mag hij zijn eigen zoontje uit hetzelfde boek voorlezen. Baby’s boekenplank is nu bijna net zo goed gevuld als de klerenkast!

Nu de olie ineens met de dag goedkoper wordt en de dollar dientengevolge weer meer waard wordt, hadden we besloten om een laatste grote uitgave voor de baby te doen. Nu is het koersverschil immers nog ruim in ons voordeel. Met die gedachte zijn we naar Babies R Us gereden in Greenville om een kribbe voor de baby te halen.

Het aanbod van kribbes is werkelijk onbeschrijflijk en je kunt er enorm veel geld aan kwijt, als je dat wilt. Wij zitten een beetje in het midden: het moet wel een mooie kribbe zijn, die stevig en veilig is voor baby, maar het moet ook weer geen maandsalaris kosten. We hadden geluk, want in de winkel stond een mooie kribbe waarvan het laatste model met 100 dollar korting werd verkocht. Die afprijzing was nog maar net gedaan en wij hadden hem binnen! Dertig seconden na ons greep iemand anders namelijk al mis.

Voor de 100 dollar die we bespaard hebben, hebben we een goede matras gekocht. Daarmee is het bed nog niet af, want je hebt natuurlijk ook beddengoed nodig. Dit hebben we gevonden, met hetzelfde thema als de swing: de Rainforest bedding set van Fisher Price. Onze kleine knul kan zich straks amuseren met allerlei regenwouddiertjes en vrolijke kleuren.

Wie benieuwd is hoe de baby er inmiddels uit ziet kan alvast kijken naar onderstaand filmpje op YouTube. Papa Rob heeft wat stukjes uit de echo bij elkaar geplakt, zodat je een idee kunt krijgen.

Als je zwanger bent lijkt het wel of je overal zwangere buiken en piepkleine babies ziet, óók in winkels die niks met kinderen te maken hebben. Steeds als we boodschappen gaan doen, zien we ouders met pietepeuterige kindjes op hun schouders en in hun armen. Misschien kent South Carolina erg vruchtbare grond, of valt het gewoon meer op omdat we zelf op ons kleine mannetje zitten te wachten.

Ook onder vrienden en kennissen is er een heuse baby-boom gaande. Zo verwachten ook Joost en Cristina, die onlangs naar Berlijn zijn verhuisd, hun eerste kindje, Mark en Mayra verwachten eind november hun tweede half-Mexicaantje, oud SKA-collega Xavier en zijn vriendin Angélique verwachten rond half december een zoon of dochter en mijn oud-klasgenoot Remco en zijn vriendin Karina zijn ook al bijna 3 maanden onderweg.

Nu onze baby-uitzet begint te groeien, hebben we toch maar besloten een soort babykamer te maken. Het is niet ons eigen huis, dus schilderen en stevig verbouwen zit er niet in, maar soms kun je aardig roeien met de riemen die je hebt. Zo heb ik al een verschoontafel gevonden waar ook baby’s mini-sokjes en slabbetjes in passen, net als de ongetwijfeld vele pakken luiers die we nodig gaan hebben. Ik ben met meubilair gaan schuiven en heb alle kasten in de kamer leeggemaakt, zodat we daar de spullen voor onze zoon in kwijt kunnen. Van Robs collega Jay en zijn vrouw hebben we een swing en een bouncer te leen gekregen, dus al met al begint het al ergens op te lijken.

Vanmorgen hadden we al om 9.00 een afspraak in het ziekenhuis voor een nieuwe mijlpaal in onze zwangerschap: de echo! Terwijl wij de echo vooral spannend vonden om het geslacht van de baby te ontdekken, gebeurt er tijdens die afspraak nog veel meer. De baby wordt op allerlei manieren gemeten om te zien of hij of zij voldoende groeit en op schema ligt voor de geplande geboortedatum, of alle organen gevormd en goed ontwikkeld zijn en ook hartslag en zaken als lengte worden vastgelegd.

Echografe Jean begon met het smeren van een gel op mijn buik en heeft daarna 20 minuten lang naar onze ZOON gekeken. Inderdaad, het is een jongen! Hoofdje, armpjes en beentjes werden opgemeten en onze lieve knul heeft, zoals het hoort, 10 vingertjes en 10 teentjes. Alles zag er precies zo uit zoals het moet zijn, alle waarden waren normaal, dus we kunnen nu aan de groeispurt richting 27 december beginnen.

Om het mooie nieuws te vieren zijn we meteen naar Gaffney gereden om baby’s klerenkast uit te breiden met echte jongenskleertjes. Papa Rob heeft bij Ralph Lauren twee rode poloshirts voor zichzelf gekocht en voor zijn zoon een miniatuurversie. Eén ding is zeker, onze zoon zal goed gekleed door het leven gaan! Binnenkort verschijnen op Flickr nieuwe foto’s waar je baby’s nieuwe uitzet kunt bewonderen.

Dinsdag was weer een spannende dag voor ons, want de tijd vliegt en we hadden onze volgende controle in het Piedmont. Om 10.30 stonden we geboekt bij Dr. Warren en daaraan voorafgaand moest er natuurlijk het nodige labwerk verricht worden. Mijn pols was deze keer 122, mijn bloeddruk 132 (maar wederom zenuwen natuurlijk) en de afgelopen maand was ik een keurige 2 pond aangekomen.

Een vrijwillige test die je kunt laten doen is de zogeheten AFP test, waarbij wat bloed wordt afgenomen dat vervolgens getest wordt op alfa-fetoproteine. Aan het AFP niveau kan men zien of de baby eventuele afwijkingen heeft. Dit maakt een vruchtwaterpunctie overbodig, tenzij er inderdaad afwijkingen worden vastgesteld. In dat geval kan er alsnog een vruchtwaterpunctie worden gedaan om zekerheid te bieden. De zuster heeft twee buisjes bloed afgenomen, omdat Rob en ik die test graag willen laten uitvoeren.

Vooralsnog gaan we er vanuit dat baby Hanssen blaakt van gezondheid. Aan de fysieke gesteldheid en gezondheid van mama zal het zeker niet liggen, en Dr. Warren had ook al snel de prachtige, regelmatige hartslag van onze kleine gevonden. Bovendien konden we de baby horen bewegen! Er werd flink gefitnesst in mama’s buik. Dr. Warren was in ieder geval dik tevreden over de vooruitgang.

Eind augustus is de volgende afspraak, maar over twee weken hebben we eerst nog te maken met een andere mijlpaal: de echo! Als het goed is weten we dan eindelijk of we op zoek moeten naar een jongens- of meisjesnaam.

In onze zwangerschapsbijbel ‘What To Expect When You’re Expecting’ staat heel mooi beschreven hoe onze kleine baby van week tot week verandert en groeit. Daardoor kun je makkelijk een klein kindje visualiseren en je enigszins voorstellen wat er zich allemaal in je baarmoeder afspeelt.

Volgens de beschrijvingen die horen bij de 15de week van de zwangerschap is onze zoon of dochter op dit moment ongeveer zo groot als een navelsinaasappel. Da’s toch al een heel formaat! (Maar wel nog veel te klein voor de snoezige kleertjes die we gekocht hebben.) In deze week komen oren en ogen eindelijk op de juiste plaats te zitten en begint de kleine meer en meer te lijken op het beeld dat je van een baby hebt.

Baby Hanssen hoeft zich niet te vervelen, want hij/zij is druk bezig met het strekken en buigen van armpjes en beentjes, vingertjes en teentjes. En hoewel het nog te vroeg is om baby echt te voelen schoppen, kan ik wel degelijk voelen dat er allerlei activiteit in mijn buik is.

Vanaf week 16 kan onze kleine geluid horen, dus vanaf dan moeten we ons af gaan vragen naar welke muziek we gaan luisteren. Onderzoek wijst uit dat de baby ook het zingen van papa en mama kan horen en bovendien na de geboorte kan herkennen, dus het wordt tijd om eens wat stemoefeningen te gaan doen. Het is maar goed dat we een vrijstaand huis hebben!