Alex moet de aandacht nu misschien delen met zijn zusje, maar het betekent ook dat hij er een speelmakkertje bij heeft. Vanmorgen hebben de twee kleintjes lief gespeeld op de mat van Nova.
Categorie: Uncategorized
Voorbij voordat je het weet
Vandaag is het rustig in huize Hanssen want voor het eerst in 6 weken zijn er geen opa’s en oma’s meer over de vloer. Opa en oma Meijel zijn gisteren jammergenoeg al weer vertrokken. Het is ongelooflijk hoe snel het allemaal gaat. Gelukkig zijn de kinderen vandaag allebei erg lief en rustig en heb ik een heleboel kunnen doen. Het huis ligt er keurig bij, nu maar hopen dat het zo blijft!
Ook de twee weken met opa en oma Meijel zijn snel gegaan met weinig updates op de blog. Maar hier volgt een kleine samenvatting voor de nieuwsgierigen. Het eerste weekend heeft Rob de vrijdag en maandag vrij genomen en hebben we voor 3 dagen een busje gehuurd, een Dodge Grand Caravan. Op zaterdagmorgen zijn we eerst naar de dierentuin in Greenville geweest, voor Nova al weer haar 3de dierentuinbezoek en dat terwijl ze nog maar goed een maand oud was! ’s Middags was Alex uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje bij Anna, het zusje van zijn vriendje Johnny. Daar zijn we met z’n allen naar toe geweest en hebben we kunnen lachen om de kinderen en hun reacties op de gekke spelletjes. Alex was nog een beetje te klein voor het stoelendansen en ezeltje prik, maar het slaan op de piñata snapte hij maar al te goed!
Op zondag, Moederdag, zijn we naar Biltmore geweest en de moeders mochten die dag gratis naar binnen. We begonnen met een heerlijke lunch in Cedric’s Tavern op Antler Hill en daarna hebben we rondgebanjerd in de oude boerderij en alles er om heen. Daarna hebben we het grote huis bezocht en
een ijsje gegeten, want daar was het wel weer voor! Tenslotte zijn we nog even gaan kijken in de rozentuin. Al met al een lange dag, en pas om half zes reden we weer naar huis. Op maandag hebben we flink wat kilometers gereden en zijn we naar de Looking Glass falls en Hooker Falls geweest, twee grote watervallen in de bossen van North Carolina. Het lag er nog steeds prachtig bij en omdat het een maandag was, was het bovendien rustig. In de weekenden puilt het soms uit van de toeristen!
Het tweede weekend hebben we van de bus (een Chrysler Town & Country deze keer) gebruik gemaakt om wat te kunnen winkelen, bijvoorbeeld in het outlet center in Gaffney. Op zaterdag zijn we naar het Children’s Museum in Greenville geweest, altijd weer een feest. Steeds als we er komen, ontdekt Alex er nieuwe dingen die hem bij vorige bezoeken nog niet interesseerden. Deze keer was hij druk in de weer met het laten racen van zelfgebouwde auto’s en de constructie zone, waar hij kon spelen met kranen en andere bouwvakkersmaterialen.
In de mini-supermarkt heeft hij goed gewinkeld en is hij netjes in de rij bij de kassa gaan staan, heeft de boodschappen afgegeven aan de kassière zodat ze gescand konden worden en daarna weer terug in zijn wagentje gestopt. Blijkbaar let Alex toch goed op als we naar de supermarkt gaan! Op zondag was het al weer tijd voor vertrek. We hadden het zo geregeld dat we de bus op zondagmorgen nog hadden en we zijn dan ook bij Kids Planet, de grote speeltuin vlakbij het vliegveld, gestopt om nog een uurtje te spelen voordat het echt tijd was om naar het vliegveld te gaan. Tja, de tijd vliegt echt en nu begint het ‘gewone’ leven weer. Maar missen doen we alle opa’s en oma’s zeker!
Nova groeit!
Ons kleine meisje is al lang niet meer zo klein! Het kleinste maatje luiers is op en hoeft duidelijk niet meer bijbesteld te worden. Ook de kleertjes in maat 50/56 passen een heel stuk beter dan een paar weken geleden! Toen we haar net thuis brachten, was het maar een heel klein poppetje in de Sleeper Rocker, maar inmiddels vult ze het ding al een stuk verder op!
Druk baasje
Wie denkt dat Alex het te druk heeft met zijn nieuwe zusje om streken uit te halen heeft het mis. Het is nog steeds een bovenste beste boef! Wat heeft hij het toch steeds druk met nieuwe verhalen verzinnen en toepassingen bedenken voor het speelgoed dat hij heeft. Hieronder enkele beelden van de afgelopen week.
Van visa en groene kaarten
Ondanks de open natuur van de Amerikanen is het best moeilijk om je permanent in de USA te vestigen. Amerika is een land van immigranten van oudsher, maar sinds de laatste immigratie-hervormingen in de jaren ’50 en natuurlijk 11 september 2001 wordt er meer gekeken naar de afkomst en het ‘nut’ van de immigranten. Het aantal economische immigranten dat per jaar wordt toegelaten is beperkt tot 140000, het aantal vluchtelingen tot 70000 en er bestaat een loterij waarbij 50000 mensen uit landen waarvan traditioneel weinig instroom is, een permanente verblijfsvergunning kunnen krijgen (het Diversity Immigration Visa program). De kans om via deze route een verblijfsvergunning te krijgen is overigens zeer klein, er doen per jaar meer dan 10 miljoen mensen mee.
Voor de economische immigranten wordt de kans op toelating vergroot naarmate men meer voor het land kan betekenen. Dit komt neer op de opleiding, werkervaring, bewezen capaciteiten en/of een zeer groot talent in wetenschap, sport, kunst, muziek, etc. Er bestaan drie categorieen voor werkgebaseerde verblijfsvergunningen: EB3 tot EB1 met steeds hogere eisen om bij deze categorie te mogen horen. Om bij EB3 te horen, moet men ten minste een vervolgopleiding hebben gedaan (denk aan MBO/HBO) terwijl voor EB2 een master diploma of doctoraat het minimum is. De hoogste categorie (EB1) is gereserveerd voor mensen die buitengewone prestaties hebben geleverd. Voor ieder van deze categorieen zijn 40000 plaatsen, dus dat betekent dat iemand met EB1 prioriteit zeer snel een permanente verblijfsvergunning zal krijgen (denk hierbij aan maanden), terwijl mensen met EB3 vaak vijf tot tien jaar in de wacht zitten.
We zijn in november 2009 (met behulp van het bedrijf en een advocatenkantoor) begonnen met de aanvraag van een permanente verblijfsvergunning (ook wel Green Card). Dit betekent in het begin het invullen van een hoop formulieren waarin ieder detail van je achtergrond onthuld moet worden. Daarna moet je bedrijf in de USA gaan zoeken naar mensen die geschikt zijn voor jouw vacature; als er geschikte kandidaten gevonden worden, hebben deze automatisch voorrang op de positie. Nadat heel Amerika was afgeschuimd naar iemand die mijn baan zou kunnen doen en niemand was gevonden, moesten we een medisch onderzoek ondergaan, de nodige inentingen krijgen en nog meer formulieren invullen. Het goede nieuws: we hebben geen geslachtsziektes, tubercolose, AIDS, polio of kinkhoest!
Al het papierwerk en de resultaten van de medische keuring zijn eind november 2010 (samen met een paar grote cheques) opgestuurd naar USCIS (de immigratiedienst) en sinds 14 april zijn we de gelukkige bezitter van een Green Card! Dit betekent dat we ons permanent mogen vestigen in de USA, op een willekeurige plaats mogen werken en dat we vanaf nu voor eeuwig (of totdat we de Green Card opgeven of kwijtraken) belasting mogen betalen aan de Federale regering. Het betekent ook dat we nu geregistreerd zijn als Alien with Exceptional Ability (Vreemdeling met Uitzonderlijke Bekwaamheid) 🙂
Bijna een maand!
Zo zit je uit te kijken naar de geboorte van je kindje en zo is ze al weer een maand oud. Opa en oma Eindhoven hebben haar de afgelopen drieenhalve week zien groeien van een klein teer poppetje naar een flinke meid van al weer ruim 8 pond. Er is niks iels meer aan te vinden, Nova wordt met de dag molliger. Iedere ochtend als we wakker worden, blijkt ze weer te zijn gegroeid. Onvoorstelbaar, maar het is toch echt zo!
De tijd gaat erg snel voorbij als je twee kleine kinderen hebt, en bovendien als er een opa en oma bij zijn die voor het nodige vertier zorgen. Voor Alex waren het magische tijden, zo veel aandacht, verhaaltjes, knuffels en cadeaus. Heel vreemd dat ze ineens weer weg zijn. Ook hij heeft in de afgelopen weken veel geleerd, weer veel woordjes erbij en ook goede dingen geleerd zoals kiwi eten. Gelukkig komen opa en oma Meijel morgen al weer aan, dan wordt hij weer twee weken lang vertroeteld!
Paaspret
Dit jaar hadden we met Pasen wat plastic eieren gekocht en die gevuld met chocolade-eitjes en kwartjes. Omdat het buiten veel te warm was om naar iets van chocolade te zoeken, hadden we ze binnen in de speelkamer verstopt. We wisten niet hoe Alex zou reageren en of hij het concept van iets zoeken zou begrijpen, maar het was voor hem letterlijk… een eitje. Hij was helemaal door het dolle heen als hij er weer eentje gevonden had en daarna was het natuurlijk heerlijk smullen van zijn chocoladeschat. Daarna alle centjes nog in de spaarpot gedaan en dan kun je wel stellen dat Pasen erg geslaagd was voor meneer!
Wat gaat het snel!
Met twee kleintjes die ieder volop aandacht willen (en verdienen), gaan de dagen wel erg snel voorbij. Bovendien zijn we de afgelopen dagen flink op pad geweest waardoor er nog minder tijd over blijft. Het is prachtig weer en we genieten allemaal van leuke uitstapjes en de kinderen. Af en toe lukt het om snel even iets op internet te zetten, zoals onderstaande filmpjes. Je kunt zien dat Alex nog steeds dol is op zijn zusje, en dat Nova al flink groeit! Ze probeert met al haar kracht haar hoofdje op te tillen en het lukt haar vrij aardig!
Een update
Vandaag is Nova al weer twee weekjes oud, wat vliegt de tijd! We zijn de afgelopen dagen flink wat op pad geweest en zodoende heb ik de computer maar weinig van dichtbij gezien. Woensdag ben ik op controle geweest in het ziekenhuis om te zien of ik goed herstel van mijn operatie. Mijn bloeddruk was in ieder geval heel goed, mijn hemoglobine was ondanks het ijzersupplement en veel ijzerrijke voeding nog steeds maar 8.6. Dus het ijzerregime blijft nog even duren. De zwelling was aan het afnemen en er zat duidelijk vooruitgang in, maar de dokter zei dat ik echt moest rekenen op de volle 6 weken voor mijn herstel. Het goede nieuws was wel dat ik alle zwangerschapskilo’s al weer kwijt ben en zelfs nog wat extra! Altijd fijn om te horen.
Vrijdag zijn we met Nova op controle geweest en ook met haar gaat alles goed! Ze zit nu al bijna een pond boven haar geboortegewicht, het was dus geen inbeelding dat ze aan het groeien was! En wat doet ze het goed en wat is ze lief! Echt een droombaby, het kan niet anders gezegd worden. De kinderarts was heel tevreden over onze kleine meid en begin juni mogen we terugkomen voor haar 2-maanden controle.
Het komende weekend wordt weer opnieuw een avontuur met trips naar Biltmore en de zoo in Columbia. Eens zien hoe de kindjes het samen doen!
Wat een gekkenhuis!
Vandaag is Nova al weer 10 dagen oud en wat zijn die dagen voorbij gevlogen! Bovendien heeft ons meisje in die 10 dagen al weer heel wat gedaan en heeft ze haar eerste tripjes erop zitten. Dankzij de aanwezigheid van opa en oma heeft Alex het te druk om echt jaloers te worden en ligt het huis er nog niet als een puinhoop bij. Dat is wel erg prettig, want vanwege de operatie mag ik nog niet zo veel doen en eerlijk gezegd doet het ook gewoon pijn om huishoudelijk werk te doen. Kortom, alle hulp is welkom!
Vorige week hebben we al geoefend met een kort uitstapje naar de Hatcher Garden en dat ging prima. Dus dit weekend hebben we het groter aangepakt en hebben we, met een huurauto erbij, een langere trip gemaakt naar de Daniel Stowe botanical garden in North Carolina op zaterdag en Chimney Rock op zondag. En het ging geweldig! Nova gedraagt zich keurig en laat zich gewillig meenemen. Zo krijgt ze ook wat zon en kan ze alvast zien hoe grote broer Alex de boel op stelten zet. Want Alex kon het in de botanische tuin natuurlijk niet laten om driftig te graven en we moesten regelmatig ingrijpen om de bloemen te redden. In Chimney Rock heeft hij zich prima vermaakt met stenen in het water gooien en op de Great Woodland Adventure, waar hij inmiddels het hardst loopt van iedereen. Niks geen hulp meer aan het handje, maar gewoon hup, trappen klimmen en lekker hossen. Het kost heel wat moeite om Alex moe te krijgen deze dagen, dus als we zo op stap zijn kan hij fijn zijn energie kwijt.
Terwijl opa en oma druk bezig zijn met Alex, kunnen we voor Nova zorgen, een heel lief en rustig meisje dat zich alleen even laat horen als ze honger heeft. Ze is al druk bezig haar hoofdje op te tillen en rond te kijken. Het lijkt er op dat ze al stemmen begint te herkennen en zich naar de kant van het geluid richt als er gesproken wordt. Vooral grote broer Alex kan rekenen op een lachende Nova als hij bij haar staat om zijn speeltjes met haar te delen!
Overigens, de geboortekaartjes komen eraan, er is wat handwerk mee gemoeid dus geef ons even de tijd.
Peperazzi Blog 