Categorie: Uncategorized

We zijn er weer!

Onze moppies

Pfff… als je ineens geen beschikking meer hebt over internet en telefoon, besef je weer eens hoe afhankelijk we met z’n allen zijn geworden van die dingen. Zeker omdat we een aantal apparaten moesten vervangen, was het lastig om even snel online te kijken naar prijzen, een paar verschillende merken te vergelijken of de ervaringen van andere klanten te lezen. En bestellen ging natuurlijk helemaal niet.

We hebben inmiddels de dvd-speler vervangen voor een nieuwe blu-ray speler met leuke foefjes, de officejet is weer besteld en komt donderdag aan, de koffiezetter hebben we als eerste gehaald maar wel ingeruild voor een veel eenvoudiger model en afgelopen vrijdag is de nieuwe garagedeur opener geinstalleerd. Helaas hebben we ook daar weer pech mee, het ding doet het niet goed en na wat troubleshooting via de telefoon bleek dat er een nieuw onderdeel besteld moet worden. Het betreffende bedrijf stuurt het binnen 5-7 werkdagen op en daarna moet er een nieuwe afspraak gemaakt worden met de installateur, zodat hij het, als het goed is, kan repareren. Al met al zullen we nog wel een poosje moeten emmeren met de garagedeur.

Telefoon en internet hebben er intussen al weer opnieuw een aantal uren uitgelegen door een onbekende oorzaak, maar dat is weer hersteld dus dat is ook niet meer belangrijk. Vandaag, woensdag, zou Atlas Fence & Decks ’s morgens vroeg als eerste bij ons voor de deur staan om een begin te maken met ons hek, maar ook deze beste man laat op zich wachten. Hopelijk laat hij zich vandaag nog zien!

Cottonwood Trail

‘Het is weer bijna zomer!’ horen we overal om ons heen, maar wij hopen vurig dat het qua weer niet nog warmer wordt dan het nu al weken is. Ik kan me niet eens meer herinneren wanneer de temperatuur nog onder de 30 graden is geweest, eigenlijk is het elke dag tussen de 35 en 39 graden, bloed- en bloedheet. Alex is overdag met geen bezem naar buiten te krijgen, hij heeft gewoon last van de warmte en dat is natuurlijk niet vreemd met zulk weer. “Ate niet buiten, Ate binnen, deur dicht,” zegt hij dan.

Deze zondag zijn we dan ook niet zo ver van huis geweest zodat we ’s morgens al vroeg de Cottonwood Trail konden wandelen aan de oostkant van de stad. Het blijft een heel erg mooi stukje natuur en bovendien is het een perfecte afstand voor Alex. Nova hing in de carrier bij papa op de buik lekker te slapen. Voor Alex hadden we een emmertje en schepje meegenomen en hij heeft onderweg de nodige emmers gevuld (en ook weer geleegd, gelukkig). Ondanks het vroege uur was het toch al flink zweten!

Het was weer genieten van het stuk boven de wetlands, het stikte van de kikkers, kreeftjes, libellen, vogels en andere beesten. Vanwege het vrij natte voorjaar stond er meer water dan we ooit eerder gezien hadden en de natuur was bovendien bijzonder weelderig. Op meerdere plaatsen groeiden de waterplanten royaal over de vlonders heen. En deze tijd van het jaar kun je ook goed zien waar het pad zijn naam aan te danken heeft. Op veel plaatsen lagen de witte, katoen-achtige vlokken op de grond, een heel bijzonder gezicht!

Knal boem beng

We hebben bepaald geen gelukkig jaar als het op verzekeringen aankomt, want we moeten nogal eens aanspraak maken op onze maatschappij Allstate. Met Thanksgiving was ’t het onverwachte ‘plezier’ van een zogeheten hit-and-run waarbij iemand onze auto geramd had zonder een berichtje achter te laten, eerder dit jaar waterschade na een fikse storm, medische schade na de geboorte van Nova en afgelopen week is de bliksem ingeslagen waardoor tv, dvd speler, printer/scanner, koffiezetapparaat en garagedeur allemaal kapot zijn en vervangen moeten worden.

Donderdagmiddag zag het er buiten erg dreigend uit en jawel, zo rond de tijd dat Rob naar huis komt uit zijn werk barstte het los. Een storm met onbeschrijflijk veel bliksemslagen, pal boven ons huis. Net voor Rob de auto parkeerde hoorden we een enorme knal vlak boven ons hoofd, we schrokken er behoorlijk van. Twee tellen later kwam Rob door de voordeur naar binnen, de garagedeur deed niks meer. De stroom was ook al verschillende keren uitgevallen, telefoon en internet deden niks meer. Ook op televisie konden we niet kijken wat voor weer we nog konden verwachten en in de loop van de volgende dag ontdekten we dat ook de printer en de dvd speler de geest gegeven hadden. Maar het ergste van alles: het koffiezetapparaat was kapot, en we konden eerlijk gezegd wel een koppie gebruiken.

Onze leverancier AT&T kan ons alleen maar melden dat aan de reparatie van het probleem (het herstellen of vervangen van een hoofdkabel) wordt gewerkt, maar we zijn op het moment dat ik dit schrijf (offline) al voor de 4de dag afgesloten van de wereld en de oplossing lijkt nog zeker tot maandagavond op zich te laten wachten. Deze blog wordt gepost zodra we weer online zijn, dus daaruit kun je zelf afleiden hoe lang het uiteindelijk heeft geduurd.

Update (8 juni): inmiddels is het woensdag en AT&T heeft ons medegedeeld dat de verbinding hoogstwaarschijnlijk vrijdag weer hersteld zou zijn. We zouden dat negen dagen zonder telefoon en internet zitten. We laten meer weten zodra er weer nieuws is.

Nova is 2 maanden oud!

Afgelopen week was voor Nova vol grote gebeurtenissen. Op 1 juni was ze officieel 2 maandjes oud, op 2 juni kreeg ze haar eerste vaccinaties en op 3 juni zijn we bij de kinderarts geweest voor haar 2-maanden-check-up.

De buurvrouw had aangeboden om op Alex te passen terwijl we met Nova naar het Health Department gingen om haar eerste prikjes te halen. Na het nodige papierwerk was het dan zover. Eerst een orale vaccinatie tegen het rotavirus en daarna 3 prikken in het been. Natuurlijk vond onze kleine meid het niet leuk en net als Alex huilde ze haar eerste tranen bij dit bezoek. Maar voor we goed en wel het kantoortje weer uit waren, was ze al weer stil en ze heeft er verder ook helemaal geen last van gehad of zich moeilijk gedragen. Het slechte nieuws is natuurlijk… over 2 maanden moet het weer opnieuw.

Bij de kinderarts was het ook allemaal goed nieuws. Ten eerste heeft Nova zich in de eerste 2 maanden van haar leven bijna verdubbeld in gewicht (net als Alex!). Was ze op 1 april 2804 gram, op 3 juni was dat 5482 gram!! Ze is nu bijna 56 cm vergeleken met 48 bij de geboorte en de omtrek van haar hoofdje is nu 37.5cm in plaats van 31.75cm. In procenten betekent dat dat ze bij haar geboorte 0% was en nu 75% qua gewicht, bij geboorte 5% wat betreft hoofdje en nu 20% en qua lengte is ze gestegen van 5% naar 25%.

In cijfers lijkt ze erg op haar grote broer, maar ook in gedrag: weinig slapen, veel doen en bovendien beresterk. Nova kan haar hoofdje al heel goed recht houden en doet dat ook bijna de hele dag (behalve als ze slaapt), de kinderarts was zeer onder de indruk van onze meissie (en wij natuurlijk ook)!

Over Nova

Het is weer zover: de zomer is in alle hevigheid toegeslagen en de temperaturen zijn weer alle dagen dik in de 30 graden, zonder een spatje regen om verkoeling te brengen. Nova doet het erg goed ondanks temperatuurwisselingen (van buitenwarmte naar airco en andersom) en het lijkt erop dat ze net zulke gezonde genen heeft als haar grote broer. Overdag vluchten we dus naar binnen en als het ’s avonds na een uur of zeven weer een beetje te doen is, gaan we met z’n allen nog even lekker naar buiten. Een dekentje op het gras en madam ligt lekker alles om zich heen te bekijken.

Als Alex tegenwoordig zijn middagdutje doet, wordt Nova acuut wakker (ze wisselen elkaar bijna op de seconde af) en dan is het even moeder-dochter-tijd. Vandaag heeft ze flink haar best gedaan op het tapijt in het kantoor. Als je Nova op haar rug neerlegt, wil ze maar een ding: omdraaien! Dat lukt wel op de matras op bed maar nog niet op zo’n platte ondergrond als de vloer. Ligt ze eenmaal op haar buik dan wil ze vooruit. De beentjes gaan flink heen en weer om maar in beweging te komen. En dat bolletje gaat ook al aardig de lucht in!

Keukenprins

Alex vindt het prachtig als hij tijdens het koken mag helpen in de keuken. Hij sleept er dan een stoel bij, gaat er op staan en zorgt dat hij zo bij het keukeneiland kan om een handje te helpen. Hoewel hij nog maar heel kort geleden verschrikkelijk verwend is door de opa’s en oma’s, zijn we gisteren toch even bij Toys R Us binnengewipt. De winkel gaat verhuizen en houdt nu een verhuizingsopruiming met heel erg scherpe prijzen. Zodoende wilden we toch eens kijken of er misschien een klein keukentje in de aanbieding was, om Alex de kans te bieden in de speelkamer zo veel te koken als hij maar wil.

En tja, er stonden inderdaad verschillende keukens, de een nog groter dan de andere. Maar er was nog een doos over van een leuk keukentje, een goed formaat, niet te groot en niet te klein, waar het nodige vanaf ging en waar Alex zijn hart al aan verpand had nog voordat we het op het wagentje konden leggen. Het kostte nog de nodige tijd om het ding in elkaar te zetten trouwens, twee uur hadden we er voor nodig! Maar nu het ding er staat is Alex een tevreden chefkok en vanmorgen heeft hij al volop ‘soep gekookt’ en ‘thee gezet’. Wie weet wat voor gerechten Nova over een poosje nog allemaal gaat verzinnen!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag