Alexander houdt niet alleen van treinen, maar ook van bulldozers. Wat dat betreft hoeven we niet ver te gaan: in onze wijk wordt zo veel gebouwd dat er altijd wel ergens een soort graafmachine of kraan ergens te vinden is. Het onderstaande filmpje dateert alweer van vorige week, toen het duidelijk nog een stuk kouder was dan nu. Vandaag hebben we de 25 graden zelfs gehaald!
Bijna lente
Vandaag is het 12 februari en heerlijk weer! Uitbundige zon en zodoende hoog tijd om weer wat zand in de zandbak te doen en Alex lekker buiten te laten spelen. Het was een vrolijk weerzien met zijn oude ‘vriend’ en hij heeft ruim 3 uur heerlijk zitten spaaien en rommelen, slecht onderbroken door graven en harken in de rode klei met papa. Het was voor ons namelijk een prima moment om wat in de tuin te werken, even flink aanpakken nu het nog kan, want als straks de baby geboren is, zal er van dat soort klusjes wel een poosje weinig komen.
Ongeveer een maand geleden is er een nieuwe ijssalon geopend in ons dorp en daar zijn we een keertje naar toe geweest om te zien wat het precies was. Het is een grappig concept waar je min of meer al het werk zelf doet (zelf ijs tappen uit de machines en bestrooien met wat je maar lust) en al het ijs is yoghurtijs. Dit bezoekje had op Alex zo’n indruk gemaakt dat hij sindsdien bijna iedere dag om een ijsje vraagt. Omdat het vandaag zulk lekker weer was, zijn we na het avondeten ons toetje bij Tutti Frutti gaan halen. Alex kreeg zijn eigen bakje en heeft lekker zitten smullen (en om zich heen zitten kijken, zoals het filmpje wel duidelijk maakt).
Baby #2, week 32
We zijn inmiddels al weer een dikke 7 maanden zwanger, dus de afspraken gaan elkaar nu een stuk sneller opvolgen. Vandaag was het weer zover en we waren echt benieuwd of onze kleine meid nog steeds voor ligt op haar schema. En inderdaad, de buik meet nu 3 weken groter dan zou moeten en dat betekent dat we bij de volgende afspraak een echo krijgen om te zien waar dat aan ligt.
Ons meisje beweegt wel, maar veel plaats om te schoppen is er niet meer. Het is nu meer draaien en duwen in een ruimte die met de dag krapper wordt! Ik moet goed in de gaten houden dat ik elke dag voldoende beweging voel zodat we zeker weten dat alles nog naar wens verloopt.
Mocht bij de echo overigens blijken dat zusje echt een flinke meid is, gaan we bespreken welke gevolgen dat eventueel heeft. Ofwel de uitgetelde datum wordt naar voren bijgesteld (niet waarschijnlijk), ofwel ik zou een week of twee weken voor de uitgetelde datum ingeleid kunnen worden of we moeten er rekening mee houden dat de bevalling wel eens een keizersnede zou kunnen worden. Hoe dan ook, onze kleine dame maakt het spannend en over twee weken weten we weer meer.
Uit het leven van een peuter
Nu Alex aan het praten is geslagen, begrijpen we een beetje beter wat er allemaal in dat kleine bolletje van hem omgaat. Het is een stuk duidelijker wanneer hij iets specifieks wil, of om hem uit een aantal dingen te laten kiezen. We weten nu dat hij enorm gefascineerd is door treinen, bulldozers (en aanverwanten), puzzels en boeken (vooral als die puzzels en boeken gaan over de voorgenoemde onderwerpen). Hij begint dingen die hij ziet en leest ook te interpreteren in zijn dagelijks leven.
We hebben een boekje dat ‘The little mouse, the red, ripe strawberry and the big hungry bear’ heet. Het gaat over een muis die een aardbei gaat plukken en erop geattendeerd wordt dat er in het bos een grote beer woont die heel erg van aardbeien houdt. Natuurlijk plukt de muis de aardbei toch en probeert deze dan te verstoppen en te vermommen, zodat de beer hem niet zal vinden. De beer in het verhaal zien we nooit, de oplossing voor het probleem is de aardbei in tweeen te snijden en te delen, en snel op te eten voor de beer komt.
Alex vindt het ‘boem boem boem!’ van de beer wel het leukste stuk van het hele verhaal, en toen hij eerder deze week een aardbei op z’n bord had, stelde hij voor deze in tweeen te snijden. Zo gezegd, zo gedaan, en ik dacht dat hij de aardbei snel op zou eten om hem van de beer te redden. Maar in plaats daarvan hield hij een helft onder de tafel in de hoop dat de beer hem zou komen opeten. Tja.
De afgelopen weken zijn er een aantal filmpjes gemaakt die wegens tijdgebrek nog niet op YouTube waren verschenen. Bij deze een kleine inhaalactie.
Babbelkousje
Chimney Rock wordt momenteel flink onder handen genomen en de rots zelf is zodoende niet begaanbaar. Maar dat hinderde niet zo, we wilden graag het Great Woodland Adventure lopen en eens zien hoe Alex het nu zou beleven vergeleken met de vorige keer, toch ook al weer in september. Wie het filmpje bekijkt, hoort al snel dat meneer nu veel meer commentaar heeft, en zoals dat een peuter betaamt, een woord dat hij kent zal ook eindeloos herhaald worden!
Schildertalent
Alex is helemaal gek op schilderen sinds hij dit een paar weken geleden voor het eerst heeft gedaan. Gisteren ontvingen we een verlaat verjaardagspakket uit Berlijn van zijn vriendje Andreas en daarin zat o.a… een echt schilderschort. Eigenlijk te mooi om vies te maken. Maar vanmorgen hebben we het toch uitgeprobeerd en oh, wat ziet Alex er al professioneel uit in zijn nieuwe schort!
Baby #2, week 29
Vandaag hebben we nog 80 dagen te gaan tot 8 april en het was tijd voor de laatste maandelijkse controle. De volgende afspraak is over 3 weken en daarna gaan we over naar een twee-wekelijkse check-up.
Rond week 28 word je altijd gecontroleerd op zwangerschapsdiabetes, dus ik mocht beginnen met het mierzoete drankje dat na een uur door mijn lichaam opgenomen moest zijn. Mijn bloeddruk was netjes met 126/69 en er was weer een pondje bij dus dat brengt het totaal op 4 pond. Mijn hemoglobine was 11.4 en moet ergens zitten tussen 11 en 16. Dat was dus ook in orde! Na een uurtje bleek gelukkig ook de diabetes test goed afgerond, het resultaat moest onder de 139 zitten en het was 133. Dat was allemaal weer dik in orde dus!
Bij dr. Warren hadden we niet overdreven veel tijd nodig. Ik had weinig fysieke klachten de afgelopen maand dus ook niet vreselijk veel vragen. We hebben het hartje weer horen kloppen en de dokter mat mijn buik nu op 30.5cm. Daarmee lig ik 2cm voor dus ik meet ‘groot’ maar nog wel binnen het normale spectrum. Er kunnen verschillende redenen voor zijn maar voorlopig is er nog geen reden tot zorg. Als het verschil bij het volgende bezoek groter is geworden, zal er waarschijnlijk een echo geboekt worden om de zaak wat nader te bekijken. Over 3 weken weten we weer meer!
Cursus Alexanderiaans
Als kinderen eenmaal beginnen te praten, gaat het ineens heel snel. Dat hebben we al veel mensen horen zeggen en verhip, het is waar! Gisteravond zaten we eens even te turven welke woorden Alex inmiddels al zegt en we kwamen tot 200. En we zijn er ongetwijfeld nog wel een aantal vergeten. Heel veel woorden zegt hij goed, maar er zijn er ook een aantal waar hij een geheel eigen draai aan geeft. Hieronder een lijstje van interessante termen uit het Alexanderiaans.
- sjup = ketchup
- jowie = lolly
- mek = melk
- ziek = muziek
- boos = framboos
- bubbo = bulldozer
- kaam = kraan (waarbij ‘kraan’ nogal ruim geinterpreteerd wordt)
- dekie = deken
- stickie = sticker of een pleister (dat laatste meestal in combinatie met ‘auto’ vanwege de Cars pleisters die we hebben)
- mient = vitamine
- mijn = mandarijn
- nanas= ananas
- beij = berg
- abeij = aardbei
- zas = jas
- kossie = koffie
- kopter = helikopter
- mikka = mixer
- tein = trein
- visie = televisie
- tuttel = turtle
- pot = kapot
- zjaf = giraf
- zebu = zebra
- bau = blauw
Paniek en peeuw… er komt sneeuw!
O jee, hier gaan we weer! Er komt een heftig sneeuwgebied aan dat vanaf zondagavond voor, naar verluid, een berg sneeuw gaat zorgen, die in de loop van maandag overgaat in ijsregen. Omdat men hier in het zuiden gewoonweg niet op voorbereid is (dus niet voorzien is van sneeuwploegen en grote bergen strooizout) en omdat bovendien het landschap veel te bergachtig is om tegen een met ijs bedekte heuvel op te rijden, is het dikke paniek.
We vonden het zaterdag in de supermarkt al onbeschrijflijk druk. Veel schappen waren aardig leeggeplukt en we begrepen gewoonweg niet waarom iedereen zo panisch aan het inslaan was. De feestdagen zijn immers weer achter de rug dus wat was er loos? Maar toen viel het kwartje… iedereen is voorraden aan het aanleggen voor het geval de stroom uitvalt. Nu klinkt dat heel ouderwets, maar in dit geval is het wel degelijk een realistisch gevaar. De elektriciteitsdraden hangen hier buiten langs de weg, dus in geval van veel sneeuw en ijs breken die dingen nog wel eens. Met als gevolg natuurlijk dat er weinig meer werkt in de moderne huizen. En omdat de wegen vrijwel onbegaanbaar zijn, staat het elektriciteitsbedrijf niet direct klaar om de boel te maken.
In het verleden hebben we dit soort paniek ook wel eens meegemaakt en doorgaans is het vreselijk overdreven of valt de sneeuw achteraf reuze mee. Maar deze winter (net als de vorige trouwens) is ongebruikelijk koud en als we de beelden op de radar zien, kunnen we alleen maar stellen dat we zeker sneeuw kunnen verwachten. De vraag is natuurlijk hoeveel het gaat zijn en of het inderdaad zo dramatisch is dat we een of meerdere dagen de deur niet uitkunnen, en daarnaast eventueel zonder stroom komen te zitten. Er wordt volop voor gewaarschuwd door de weerdeskundigen, waarbij ons gebied vrij expliciet genoemd wordt. De tijd zal het uitwijzen, maar als updates op de blog uitblijven weten jullie in ieder geval waar het aan ligt.
Update (10 jan, 8:19 EST): Er ligt vanmorgen inderdaad een dik pak sneeuw! Het ligt tot op de voordeurdrempel en de struiken in de tuin beginnen langzaam te verdwijnen. Naar verwachting blijft het nog tot vanavond sneeuwen. Alles is gesloten en maar goed ook want niemand zou zich op zulke besneeuwde wegen moeten bevinden. Volgens het nieuws is zelfs de grote interstate I85 nog maar net begaanbaar. De sneeuwploegen werken keihard om het oppervlak sneeuwvrij te krijgen maar het is bijna vergeefse moeite omdat het net zo hard weer bij valt. Bij ons in de wijk is er geen enkel bandenspoor op straat te bespeuren, iedereen zit dus mooi binnen!
Update (10 jan, 16:09 EST): Sinds de sneeuw vannacht is beginnen vallen, ligt er buiten een witte deken van zo’n 20 cm. De temperatuur is niet boven nul geweest en ook voor de rest van de week ziet het er koud uit. Waar enkele auto’s over straat gegaan zijn, is de sneeuw een ijzige prut geworden die opnieuw bevroren is. Het is nog maar de vraag hoe de wegen er morgen bij liggen en of het dan wel veilig is om te gaan werken, laat staan iets anders te doen.
Update (10 jan, 20:56 EST): Bovenop de sneeuw ligt inmiddels een kleine centimeter ijs. Gezien de strenge nachtvorst die voorspeld is zal dat morgenvroeg nog wel niet veranderd zijn. Het ziet er naar uit dat Rob morgen nog een dagje thuis is.
Update (11 jan, 14:49 EST): De dikke laag ijs maakt het vandaag nog gevaarlijker dan gisteren! Geen hond op de weg en het nieuws waarschuwt ons toch vooral niet de straat op te gaan. De beelden van de (normaal gezien) drukke verkeerspunten laten nu vrijwel uitgestorven wegen zien. En de ellende houdt nog niet op, want het heeft vandaag maar minimaal gedooid en vannacht gaat het weer stevig vriezen. Het weeralarm is dus verlengd tot morgenmiddag 12 uur. Als het goed is kunnen we morgen zonniger weer verwachten en hopelijk smelt er dan voldoende ijs om de wegen weer begaanbaar te maken.
Hieperdepiep!
Het is niet te geloven, maar mijn kleine baby, ons dreumesje, is ineens een peutertje van al weer 2 jaar! Alexander is een heel ventje aan het worden, ineens komen de woorden als een waterval tevoorschijn. Hij had dan ook veel te vertellen op zijn verjaardag, en dan vooral het woordje ‘Thomas’. En dat was niet voor niets, want meneertje is bedolven onder de Thomas de Trein cadeaus!
Al de avond voor zijn verjaardag viel hij min of meer met zijn neus in de boter, want toen mama hem naar bed had gebracht en hij lief met zijn beer onder het dekbed lag, was ik begonnen om de cadeaus van de logeerkamer te halen. Maar toen ik met de eerste lading naar buiten kwam, stond die boef daar achter me, met grote ogen van blijdschap en klaar om papier te scheuren… Uh-oh, dat was niet de bedoeling!
Het was daarna een hele toer om Alex ervan te overtuigen dat hij toch echt eerst naar bed moest en nog een nachtje moest slapen voordat het feest was. Wel 6 of 7 keer kwam hij uit zijn bed geslopen, op z’n teentjes de trap af en met een spurt naar de cadeaus in de kamer. De kleine schurk! Uiteindelijk is hij dan toch in slaap gevallen, zij het in het bed van papa en mama (waar we achter kwamen toen we zelf naar bed gingen). Om 4 uur ’s morgens kwam Alex aangerend, waarschijnlijk in de overtuiging dat de nacht nu wel een keertje voorbij was. En dan was het dus FEEST! Pas om 6 uur viel hij weer in slaap… en een uurtje later kwam hij alsnog het bed uit. Vooruit dan maar, muziek, ballonnen en cadeaus!
Gefeliciteerd kleine boef, en iedereen van harte bedankt voor de vele cadeaus, lieve kaartjes en berichtjes! Het is een heel erg leuke dag geweest en Alex is dik tevreden!!
Peperazzi Blog 